عبارت مورد نظر خود را بنویسید
شوکر کوهیل نام دو مدعی مسیحایی یمنی در قرن نوزدهم است. این دو نفر، شوکر کوهیل اول و شوکر کوهیل دوم (معروف به یهودا بن شالوم)، در دورهای پرآشوب در تاریخ یمن ظهور کردند.
استاد محراب ایمهوف، نقاش آلمانی فعال در اوایل قرن پانزدهم، خالق محراب مشهور کلیسا لورنز در نورنبرگ است. این اثر که به سفارش کونراد ایمهوف ساخته شد، شامل تصاویری از تاجگذاری مریم مقدس و حواریون است. با وجود گم شدن برخی قطعات، این محراب همچنان به عنوان نمونة بارز سبک گوتیک اواخر قرون وسطی شناخته میشود.
نمایشنامه «دوشس سوارکار» در ۱۸۹۵ در نیویورک به صحنه رفت و با ۲۱۲ اجرا، یکی از تولیدات ماندگار برادوی آن سال شد. این اثر با صحنه مسابقه اسبدوانی، بازیگران سرشناس و حالوهوای ملودرام، نمونهای جذاب از تئاتر پرزرقوبرق قرن نوزدهم است.
خانه سنچریز، واقع در هایت، کنت، ساختمانی تاریخی از قرن سیزدهم میلادی است که احتمالاً زادگاه هامو هیت، اسقف روچستر، میباشد. این بنا در سال ۱۶۸۵ به بیمارستان سنت بارتلمیو تبدیل شد و از سال ۱۹۵۱ به دو آپارتمان خصوصی تقسیم شده است. این خانه در لیست بناهای درجه دو ستاره ثبت شده و از سنگهای محلی ساخته شده است.
وستوارد هو!، کشتی بادبانبان (clipper) ۱۸۵۲، با دو سفر بسیار سریع به سانفرانسیسکو، از بوستون و نیویورک در ۱۰۰ روز، رکورد زد. این کشتی در مسابقهای نزدیک با نپتونز کار، سرانجام به تجارت بردهداری (coolie trade) کشیده شد.
جوزپه کاروزو، ملقب به زی بپه، راهزن مشهور ایتالیایی در قرن نوزدهم بود. او ابتدا به عنوان سرایدار برای خانواده نجیبزاده ساراسنو کار میکرد، اما پس از تیراندازی به گارد ملی، به راهزنی روی آورد. کاروزو به عنوان یکی از معاونان بیرحم کارمینو کروکو شناخته میشد، اما بعدها به مقامات ساووی تسلیم شد و در سرکوب راهزنی در منطقه وولتوره نقش داشت.
بنو عک، یکی از قبایل اصلی عرب پیش از اسلام، در یمن ساکن بودند. این قبیله با ریشههای نامشخص، در دوره جاهلیت به پرستش خدای «ود» میپرداختند و در نبردهای متعددی شرکت کردند. از اعضای برجسته آنها میتوان به عبدالرحمن الغافقی، فرمانده اموی، و محمد بن اسلم الغافقی، پزشک قرن دوازدهم، اشاره کرد.
بوگدان کیریزمیچ، نجیبزاده و بازرگان ثروتمند صرب از پریزرن، در قرن چهاردهم میلادی بهعنوان مدیر مالی (پروتووستیار) برای پادشاه ووکاشین و امپراتور استفان اوروش پنجم خدمت کرد. او یکی از تأثیرگذارترین شخصیتهای اقتصادی و سیاسی امپراتوری صرب در آن دوران بود.
مدیروز نتو، شهری در ایالت باهیا در منطقه شمال شرقی برزیل است که نام خود را از یک سیاستمدار فعال در اوایل قرن بیستم گرفته است. این شهر یکی از شهرداریهای مهم ایالت باهیا به شمار میرود.
نیلاماتاپورانا، معروف به کشمیر ماهاتمایا، متنی باستانی از قرن ششم تا هشتم میلادی است که تاریخ، جغرافیا، مذهب و فولکلور کشمیر را روایت میکند. این متن توسط کالهاña بهعنوان یکی از منابع تاریخنگاری خود استفاده شده است. داستان با پرسش جانامِجایا از وایسامپایانا آغاز میشود که چرا پادشاه کشمیر در جنگ مهاباراتا شرکت نکرد. روایت، ریشههای اسطورهای کشمیر را از طریق داستانهایی مانند نبرد با اهریمن جالودباوا و نقش ناگاها (ماران) در شکلگیری این سرزمین شرح میدهد.
رمان «دژ بتونها» اثر جیمز فنیمور کوپر، روایتی اجتماعی-سیاسی از آلمان قرن شانزدهم است که به تقابل طبقاتی و تنشهای اصلاحات پروتستانی میپردازد. این کتاب با نگاهی انتقادی به نهادهای اروپایی، تلاش میکند برتری ایدهآلهای آمریکایی را بر باورهای رمانتیک اروپا نشان دهد.
قایق بـِواکـْس، بقایای کشتی رومی-گالی متعلق به قرن اول میلادی کشف شده در دریاچه نوشاتل سوئیس است. این قایق با طراحی منحصربهفرد کف تخت و بدون کیل، و روش خاص میخکوبی، در موزه لاتنیوم به نمایش گذاشته شده است.
فرانتس ساموئل کارپه، فیلسوف برجسته اسلوونیایی قرن هجدهم و رئیس دانشگاه اولوموتس بود. او که از پیروان لایبنیتس و لاک به شمار میرفت، به دلیل نقد دیدگاههای کانت و ترویج تجربهگرایی و دئیسم در مجامع علمی وین و اولوموتس شهرت داشت.
مولدنهامِر، دهکدهای تاریخی در کوههای اِرز، که در قرن ۱۶ میلادی از یک آهنگری آهن شکل گرفت. این منطقه در سال ۱۹۷۴ به دلیل ساخت سد آیبناشتُک متروکه شد و شاهد تاریخ غنی آهنگری و صنعت در منطقه بود.
«زیباییشناسی حماسی» (Gestes esthétiques) به تلفیقی شبهعرفانی از هنرهای تجسمی، ادبیات و موسیقی اشاره دارد. این اصطلاح ریشه در سالنهای روزهصلیبی پاریس در اواخر قرن نوزدهم دارد و آثاری چون «Sonneries de la Rose+Croix» از دل این محیط هنری برخاستند.
روهرپولن (Ruhrpolen) اصطلاحی آلمانی برای مهاجران لهستانی و نوادگانشان است که از قرن نوزدهم در منطقه روهر آلمان ساکن شدند. این مهاجران که عمدتاً از مناطق عمدتاً لهستانیزبان امپراتوری آلمان میآمدند، در صنایع معدن، فولاد و ساختمان مشغول به کار شدند و جامعهای پویا و سازمانیافته را در این منطقه صنعتی شکل دادند.
ژوزه تِیکْسیرا دا سילوا، معروف به ژوزه دو تلیْدو یا زِ دو تلیْدو، راهزن پرتغالی قرن نوزدهم بود. او پس از شرکت در شورشی ناموفق و اخراج از ارتش، به راهزنی روی آورد و در نهایت به آنگولا تبعید شد. داستانهای او الهامبخش آثار فرهنگی متعددی شده است.
کلیسای سنت جان انجیلیست در ساندون، جزیره وایت، کلیسایی تاریخی و باشکوه از معماری قرن نوزدهم است. این بنای بزرگ که گنجایش بیش از ۶۰۰ نفر را دارد، در سالهای ۱۸۸۰ و ۱۸۸۱ ساخته شده و دارای بخشهای مختلفی از جمله کلیسای بانوی مقدس و ارگ باشکوهی از هنری ویلیس است.
دیوید هارتلی، فیلسوف انگلیسی قرن هجدهم و بنیانگذار مکتب انجمنگرایی در روانشناسی است. او با ترکیب فیزیک نیوتنی و نظریه انجمنگرایی، پیوند میان پدیدههای فیزیولوژیک و روانی را تبیین کرد و راه را برای روانشناسی مدرن هموار ساخت.
کلیسای مقدس فرشته مقرب میخائیل در کوکشیتاو، قزاقستان، یک بنای تاریخی و مذهبی برجسته است. این کلیسای ارتدوکس روسی که در اواخر قرن نوزدهم بنا شد، فراز و نشیبهای بسیاری را از انقلاب تا بازگشت به دست مؤمنان تجربه کرد و اکنون به عنوان جامع این شهر میدرخشد.
