جوزپه کاروزو، راهزن ایتالیایی

زندگی‌نامه جوزپه کاروزو

جوزپه کاروزو، متولد ۱۸ دسامبر ۱۸۲۰ در آتلا، یکی از مشهورترین راهزنان منطقه لوچانیا در ایتالیا بود. او با نام مستعار "زی بپه" شناخته می‌شد و به عنوان یکی از معاونان بی‌رحم کارمینو کروکو فعالیت می‌کرد. کاروزو پیش از روی آوردن به راهزنی، سرایدار خانواده نجیب‌زاده ساراسنو بود. در آوریل ۱۸۶۱، پس از تیراندازی به گارد ملی، برای فرار از مجازات به راهزنی روی آورد.

او به دلیل هوش و رهبری قوی، گروهی را در منطقه افانتینو تشکیل داد و در عملیات‌های مختلف راهزنی شرکت کرد. در ۶ آوریل ۱۸۶۲، گروه او با نیروهای دولتی در نزدیکی مورو لوچانو درگیر شد و ۹ سرباز را کشت. کاروزو همچنین در حمله به یک مزرعه و کشتار ۱۵ سوارکار از سالوزو نقش داشت.

خیانت و تسلیم

در ۱۸۶۳، به دلیل اختلافات با کروکو، کاروزو گروه را ترک کرد و به مقامات تسلیم شد. او در ازای کاهش مجازات، اطلاعات ارزشمندی درباره راهزنان به مقامات داد. در ۵ اکتبر ۱۸۶۳، به ۷ سال زندان محکوم شد، اما به دلیل همکاری‌اش زودتر آزاد شد.

کاروزو پس از آزادی، در سرکوب راهزنی مشارکت فعال داشت و حتی کروکو را دستگیر کرد. او به دلیل خدماتش مورد عفو قرار گرفت و به عنوان بریگادیِر گارد جنگلی منصوب شد. کاروزو در ۱۸۹۲ در آتلا درگذشت.