46 مقاله — صفحه 1 از 4
پیترو دا پاویا، اسقف منتخب مو (۱۱۷۱-۱۱۷۵)، کشیش کاردینال سن کریسوگنو (۱۱۷۳-۱۱۷۹) و در نهایت اسقف کاردینال توسکولوم (۱۱۷۹) بود. او به عنوان نماینده پاپ در جنوب فرانسه علیه کاتارها و والدانسها فعالیت کرد و در شورای لاتران سوم شرکت داشت. پیترو همچنین به عنوان نماینده پاپ به آلمان فرستاده شد و در صدور فرامین پاپی نقش داشت.
کورادو دلا توره، ملقب به مسکا، یک سیاستمدار و فرمانده نظامی (کوندوتییره) ایتالیایی در قرون وسطی بود. او عضو خانواده تورriani و پسر ناپو دلا توره بود. کورادو در نبردهای متعددی شرکت کرد، از جمله نبرد دزیو و دفاع از تریسته. او همچنین در ائتلاف ضد ویسکونتی نقش داشت و در نهایت در سال ۱۳۰۷ در میلان درگذشت.
جوزپه کاروزو ممکن است به یکی از افراد زیر اشاره داشته باشد: پینو کاروزو، بازیگر، نویسنده و شخصیت تلویزیونی ایتالیایی (۱۹۳۴–۲۰۱۹)، پیپو کاروزو، آهنگساز، رهبر ارکستر و تنظیمکننده موسیقی ایتالیایی (۱۹۳۵–۲۰۱۸)، یا جوزپه کاروزو، راهزن ایتالیایی (۱۸۲۰–۱۸۹۲).
پاندولفو کولنوتسیو (۱۴۴۴–۱۵۰۴) یک دانشور، نویسنده و کارمند دولتی ایتالیایی در دوره رنسانس بود. او در پزارو متولد شد و در پادووا تحصیل کرد. کولنوتسیو به عنوان دیپلمات و مقام دولتی در شهرهای مختلف ایتالیا خدمت کرد و آثار ادبی و تاریخی ارزشمندی از خود به جای گذاشت.
آلفردو تریفوژی (۲۲ سپتامبر ۱۹۲۰ - ۲۱ مارس ۲۰۱۳) یک سیاستمدار ایتالیایی بود که به عنوان سناتور در دو دوره قانونگذاری (۱۹۷۶-۱۹۷۹ و ۱۹۸۷) و شهردار انکونا در سه دوره (۱۹۶۴، ۱۹۶۹-۱۹۷۳ و ۱۹۷۳-۱۹۷۶) خدمت کرد.
پائولوچی (Paolucci) نامخانوادگی ایتالیایی است که از نام «پائولو» (Paolo) مشتق شده است. این نام با املای متفاوتی مانند پائولوچی، پائولوزی و پالوزی نیز دیده میشود. افراد مشهوری از جمله ورزشکاران، هنرمندان و شخصیتهای تاریخی با این نامخانوادگی وجود دارند.
برناسکونی (Bernasconi) نامخانوادگی ایتالیایی است که ریشه در تاریخ و فرهنگ غنی ایتالیا دارد. افراد برجستهای با این نامخانوادگی در زمینههای مختلف مانند معماری، موسیقی، ورزش و سیاست فعالیت کردهاند. از مشهورترین آنها میتوان به معماران، آهنگسازان و ورزشکاران اشاره کرد.
دومنیکو اسپانو بولانی، زاده ۱۲ آوریل ۱۸۱۵ در رجو کالابریا، سیاستمدار و مورخ ایتالیایی بود. او نویسنده کتابی در مورد تاریخ رجو از دوران باستان تا ۱۷۹۷ میلادی است. بولانی هم در پارلمان پادشاهی ایتالیا عضویت داشت و هم در دورههای مختلف شهردار رجو بود. موزه مدنی رجو که در آغاز قرن نوزدهم تأسیس شد، بعدها به نام او نامگذاری گردید.
ماسیمیلیانو استامپا (۱۴۹۴-۱۵۵۲)، نجیبزاده و سیاستمدار ایتالیایی، نخستین مارکیز سونچینو بود. او از خانوادهای بانفوذ در میلان زاده شد و بهعنوان درباری وفادار فرانچسکو دوم سفورزا فعالیت کرد. پس از مرگ دوک، میلان را به امپراتور کارل پنجم پیشکش کرد و در ازای آن عنوان مارکیز سونچینو را دریافت نمود.
سیلویو اسپاونتا (۱۸۲۲-۱۸۹۳) روزنامهنگار، سیاستمدار و دولتمرد ایتالیایی بود که نقش کلیدی در اتحاد ایتالیا ایفا کرد. او پس از اتحاد، مناصب مهمی در دولت جدید بر عهده گرفت. اسپاونتا به دلیل فعالیتهای سیاسیاش سالها در تبعید و زندان به سر برد، اما همواره برای ایجاد دولتی قوی و غیراستبدادی تلاش کرد.
جاکومو دووتو (۱۸۹۷-۱۹۷۴) زبانشناس تاریخی ایتالیایی و یکی از برجستهترین چهرههای این رشته در قرن بیستم بود. او بنیانگذار مجله «زبان ما» و از پیشگامان فدرالیسم اروپایی به شمار میرود. دووتو با تألیف آثار ارزشمندی در زمینه زبانهای هندواروپایی، لاتین و ایتالیایی، نقش مهمی در تکامل زبانشناسی ایفا کرد.
نبرد برشا در تابستان ۳۱۲ میلادی بین کنستانتین بزرگ و ماکسنتیوس در شمال ایتالیا رخ داد. ماکسنتیوس به بهانه انتقام مرگ پدرش، ماکسیمینوس، به کنستانتین اعلان جنگ کرد. این نبرد پس از پیروزی کنستانتین در تورین و پیش از نبرد ورونا اتفاق افتاد و راه را برای پیشروی او به سوی رم هموار کرد.
