عبارت مورد نظر خود را بنویسید
لیندا مکدونالد، هنرمند چندرسانهای، از پیشگامان جنبش هنری کویلت استودیویی بود. او با تلفیق تکنیکهای سنتی لحافدوزی با نگاه هنری مدرن، آثاری خلاقانه با مضامین زیستمحیطی خلق کرده است.
خاچاطور مالومیان، معروف به ادگار آکنونی، روزنامهنگار و فعال سیاسی ارمنی بود که در مطبوعات و جنبشهای اصلاحطلبانه عثمانی نقش داشت. او در آستانه نسلکشی ارمنیان قربانی سیاستهای حکومت عثمانی شد.
انتخابات عمومی ترینیداد و توباگو در ۱۳ سپتامبر ۱۹۷۶ برگزار شد. جنبش ملی خلق با کسب ۲۴ کرسی از ۳۶ کرسی مجلس، پیروز مطلق این انتخابات شناخته شد. میزان مشارکت رایدهندگان در این دوره تنها ۵۵.۸ درصد ثبت گردید.
فرد کیرشنمن، استاد دانشگاه، کشاورز ارگانیک و از چهرههای شاخص جنبش کشاورزی پایدار است. او با تبدیل مزرعه خانوادگیاش به یک نمونه موفق ارگانیک، نشان داد که چگونه میتوان بدون سموم و کودهای شیمیایی، خاک را غنی و زنده نگه داشت.
ملک اپستین (۱۸۸۹-۱۹۷۹) روزنامهنگار و مورخ آمریکایی بود که به دلیل دو کتاب مشهور خود، «کارگران یهودی در آمریکا» و «یهودیان و کمونیسم» شناخته میشود. او در روسیه تزاری متولد شد، در جنبشهای کارگری و سوسیالیستی فعال بود و پس از مهاجرت به آمریکا، در صحنههای رادیکال یهودی نیویورک حضور داشت.
لورن ال. داسون، جامعهشناس کانادایی، متخصص در مطالعه جنبشهای نوظهور مذهبی، شستشوی مغزی و تأثیر اینترنت بر دین است. تحقیقات اخیر او بر تروریسم مذهبی و رادیکالیزاسیون، بهویژه در میان تروریستهای داخلی، متمرکز است. داسون استاد دانشگاه واترلو و نویسنده کتابهای معتبری در زمینه جامعهشناسی دین است.
سند راهبردی کاهش فقر (PRSP) سندی کلیدی است که صندوق بینالمللی پول و بانک جهانی برای بخشش بدهیها و اعطای کمک مالی به کشورهای کمدرآمد درخواست میکنند. این سند بر پایه اصولی چون محوریت کشور، تمرکز بر نتیجه و مشارکت مردمی بنا شده تا دولتها راهبردهای مبارزه با فقر را خود تدوین کنند؛ هرچند انتقاداتی درباره شرطشکنی کمکها و مشارکت صوری نیز به آن وارد است.
ویلیام هنری هریسون هارت (۱۸۵۷-۱۹۳۴)، وکیل و استاد حقوق کیفری دانشگاه هوارد، از چهرههای برجسته در مبارزه با تبعیض نژادی بود. او با پیروزی در پرونده «هارت در برابر ایالت مریلند» (۱۹۰۵)، نقشی کلیدی در محدود کردن قوانین جیم کرو ایفا کرد. هارت همچنین بنیانگذار مدرسه مزرعهای هارت و از بنیانگذاران جنبش نیاگارا بود که مقدمهای برای تأسیس انجمن ملی پیشرفت رنگینپوستان (NAACP) شد.
درک رابرت پولارد، زاده آوریل ۱۹۳۹، یک دانشمند شیمی هستهای و فعال برجسته در جنبش پیشاهنگی است. او بهعنوان کمیسر ارشد پیشاهنگی انگلستان و رئیس کمیته قانون اساسی سازمان جهانی پیشاهنگی فعالیت کرده است. پولارد به دلیل خدماتش به پیشاهنگی جهانی، نشان گرگ برنز را دریافت کرد و نقش کلیدی در بنیانگذاری برنامههای آموزشی اروپایی و بریتانیایی ایفا نمود.
پائولو گوئینیجی (۱۳۷۲-۱۴۳۲) از ۱۴۰۰ تا ۱۴۳۰ میلادی به عنوان فرمانروای لوکا حکومت کرد. او که از خانوادهای برجسته در لوکا بود، پس از درگیریهایی با برادرانش، قدرت را به دست گرفت. گوئینیجی با تقویت استحکامات شهر، رونق تجارت مرمر کارارا و حمایت از هنر، لوکا را به مرکز فرهنگی و اقتصادی تبدیل کرد. با این حال، حمله جمهوری فلورانس در ۱۴۲۹ و شورش مردمی، به حکومت او پایان داد و در نهایت در اسارت در پاویا درگذشت.
جودیت جیکوبسن، استاد دانشگاه کلمبیا، متخصص اپیدمیولوژی بالینی با تمرکز بر سرطان، آسم و نقش رفتار در پیشگیری از بیماریهاست. او همچنین بهعنوان یکی از بنیانگذاران جنبش حمایت از اسرائیل در دانشگاهها شناخته میشود و بهطور فعال علیه فعالیتهای ضداسرائیلی در محافل آکادمیک مبارزه میکند.
موشه زوی سگال (۱۹۰۴-۱۹۸۵)، شخصیتی برجسته در جنبشهای سیاسی و نظامی اسرائیل، از جمله ارتسل و لهی بود. او به دلیل نواختن شُوفار در دیوار ندبه برخلاف قوانین قیمومیت بریتانیا، و همچنین فعالیتهایش در دفاع از حقوق یهودیان در فلسطین، شناخته شده است.
گراد جاما فرح، هجدهمین سلطان قبیله دُلبحَنت از دهه ۱۹۲۰ تا ۱۹۶۰ بود. او با نام مستعار «فرح» شناخته میشد تا از سلطان همردیف خود در قبیله محامود گراد تمیز داده شود. فرح به دلیل حمایت از جنبش SYL و مخالفت با استعمار بریتانیا مشهور است. او مانند نیاکانش از امضای پیمان با قدرتهای استعماری خودداری کرد و به سنت خودمختاری قبیله پایبند ماند.
وین بیدول ویلر (۱۸۶۹-۱۹۲۷) وکیل و رهبر بلندپایهٔ اتحادیهٔ ضد میخانه بود. او نقش کلیدی در تصویب اصلاحیه هجدهم قانون اساسی آمریکا داشت که تولید و فروش مشروبات الکلی را غیرقانونی اعلام کرد. ویلر با استفاده از روشهای سیاسی فشار و کمپینهای رسانهای، جنبش منع الکل را به پیروزی رساند، اما پس از اجرای ممنوعیت، به دلیل روشهای سختگیرانه و عدم انعطاف، نفوذش کاهش یافت.
انتخابات شورای قانونگذاری ریاست جمهوری مدرس در سپتامبر ۱۹۳۰ برگزار شد. حزب عدالت پیروز شد و پ. مونوسوامی نائیدو به عنوان اولین وزیر ارشد انتخاب گردید. حزب سوارج، به دلیل مشارکت در جنبش نافرمانی مدنی، در انتخابات شرکت نکرد.
پاگودای سوله، استوپای بودایی برمهای در مرکز یانگون، نه تنها نمادی مذهبی که گنجینهای از تاریخ و سیاست معاصر میانمار است. این بنا با قدمتی افسانهای ۲۶۰۰ ساله، نقش محوری در جنبشهای دموکراتیک ۱۹۸۸، ۲۰۰۷ و ۲۰۲۱ ایفا کرده و بهعنوان میراث شهری ثبت شده است. معماری آن تلفیقی از سبک هندی و برمهای است و گفته میشود تار مویی از بودا را در خود نگهداری میکند.
احیاگری پیونگیانگ یا جنبش بزرگ ۱۹۰۷، جنبش پروتستانتی بود که در پیونگیانگ (پایتخت کنونی کره شمالی) و اطراف آن رخ داد. این جنبش تحت تأثیر شخصیتهایی مانند کیل سان-جو، نخستین کشیش پرسبیتریانیسم کرهای، و آر.ای. هاردی، مبلغ کانادایی، شکل گرفت. این جنبش منجر به افزایش گرویدگان پروتستان و نهادینهسازی مسیحیت کرهای شد.
جوان آنیکو اوکیا، سیاستمدار اوگاندایی عضو حزب جنبش مقاومت ملی، نخستین زنی است که به عنوان نماینده مجلس از منطقه مادِی اوکولو انتخاب شده است. او در انتخابات عمومی ۲۰۲۱ اوگاندا بدون رقیب پیروز شد و نقش کلیدی در حل مناقشه مرزی دیرینه بین مناطق مادِی اوکولو و ترگو ایفا کرد.
توماس ویلیام مرسر، روزنامهنگار و فعال برجسته جنبشهای کارگری و تعاونی بریتانیا بود. او از کارگری ساده در خواربارفروشی تا مدیریت نهادهای تعاونی پیش رفت و با تألیف کتاب و فعالیت در اتحادیهها، نقشی کلیدی در توسعه آموزش و آگاهی کارگران ایفا کرد.
الکساندر اتروشچنکاو، فعال سیاسی و روزنامهنگار بلاروسی، به دلیل پوشش خبری یک تظاهرات در سال ۲۰۱۱ به چهار سال زندان محکوم شد. او عضو جنبش زوبر بود و به دلیل فعالیتهای سیاسی بارها دستگیر و زندانی شد. اتروشچنکاو به عنوان زندانی عقیدتی توسط عفو بینالملل شناخته شد و پس از تحمل شکنجه، در سال ۲۰۱۱ آزاد گردید.
