ملک اپستین (۱۸۸۹-۱۹۷۹) روزنامهنگار و مورخ آمریکایی بود که به دلیل دو کتاب مشهور خود، «کارگران یهودی در آمریکا» و «یهودیان و کمونیسم» شناخته میشود. او در روزانی، روسیه تزاری (اکنون بلاروس) متولد شد. خانوادهاش از تاریخ دقیق تولد او اطمینان نداشتند، اما ۱۵ مارس ۱۸۸۹ را به عنوان روز تولدش انتخاب کردند.
در نوجوانی، اپستین در جنبش سرزمینگرایی یهودی فعال شد. پیش از انقلاب ۱۹۰۵، به عنوان عضو ارشد حزب سوسیالیست صهیونیست در شهرهایی مانند بیاویستوک، لودز، ورشو، کییف و اودسا فعالیت میکرد. او در این دوره به نوشتن برای نشریات حزبی، سازماندهی اتحادیهها و انجمنهای فرهنگی یهودی و حتی محافظت از محلههای یهودی در جریان پوگروم پرداخت. اپستین سه بار به صورت متناوب در زندانهای تزاری محبوس شد.
به دلیل نارضایتی از اهداف نهایی سرزمینگرایان، در سال ۱۹۱۳ به آمریکا مهاجرت کرد. در نیویورک، در محله براونزویل ساکن شد و به صحنههای رادیکال یهودی پیوست. در سال ۱۹۱۵، به عنوان گزارشگر کارگری برای روزنامه ییدیشزبان «روز» فعالیت کرد و سپس به سردبیری بخش کارگری رسید. پس از اختلاف با این روزنامه، به «زایت»، نشریه صهیونیستهای کارگری پیوست و به افشای تخلفات مالی مرتبط با لوسی لنگ و یونایتد هیبرو تریدز پرداخت.
اپستین در سال ۱۹۲۳ به عنوان سردبیر موقت و در ۱۹۲۵ به عنوان سردبیر رسمی روزنامه کمونیست «مورگن فرایهایت» انتخاب شد. او تلاش کرد تا این روزنامه را به سمت چپ گستردهتری سوق دهد، اما در نهایت به دلیل اختلافات داخلی در سال ۱۹۲۹ از سمت خود کنارهگیری کرد. در سال ۱۹۳۹، پس از پیمان نازی-شوروی، از حزب کمونیست جدا شد و به مکزیک رفت. در آنجا با لئون تروتسکی دیدار کرد و سپس به آمریکا بازگشت.
در سالهای بعد، اپستین به نگارش آثار مهم خود پرداخت و به عنوان مدیر روابط عمومی در اتحادیه کارگران پوشاک فعالیت کرد. دو کتاب اصلی او، «کارگران یهودی در آمریکا» و «یهودیان و کمونیسم»، به صورت مستقل و با حمایت اتحادیههای کارگری منتشر شدند.