عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ویلفرد برد، رهبر کارگری بریتانیایی و دبیرکل انجمن الگوبران، نقشی کلیدی در آموزش اتحادیهای و مخالفت با کمونیسم ایفا کرد. او ریاست کنگره اتحادیههای کارگری را بر عهده داشت و نشان OBE را دریافت کرد.
داستان گورگه اشتفانسکو، تاجر رومیانی که در دوران کمونیسم با تقلب در صنعت شراب، اختلاسهای کلان کرد و در نهایت به اعدام محکوم شد. ماجرای کشف اختلاس او و جزئیات ثروت بادآوردهاش.
اگون اروین کیش (۱۸۸۵-۱۹۴۸)، نویسنده و خبرنگار اتریشی-چک، با نام مستعار «خبرنگار پرشتاب» شناخته میشد. او به دلیل گزارشهای ادبی، مخالفت با نازیسم و گرایش کمونیستی مشهور بود. کیش در پراگ متولد شد، در جنگ جهانی اول شرکت کرد و پس از آن به کمونیسم گروید. او به دلیل فعالیتهایش مورد آزار نازیها قرار گرفت و در تبعید در کشورهای مختلف از جمله استرالیا، اسپانیا و مکزیک زندگی کرد.
ملک اپستین (۱۸۸۹-۱۹۷۹) روزنامهنگار و مورخ آمریکایی بود که به دلیل دو کتاب مشهور خود، «کارگران یهودی در آمریکا» و «یهودیان و کمونیسم» شناخته میشود. او در روسیه تزاری متولد شد، در جنبشهای کارگری و سوسیالیستی فعال بود و پس از مهاجرت به آمریکا، در صحنههای رادیکال یهودی نیویورک حضور داشت.
کتاب «تروریسم در ایتالیا از ۱۹۴۵ تاکنون» نوشتهی جووانی پلهگرینو، وکیل و سیاستمدار ایتالیایی، به بررسی وضعیت سیاسی ایتالیا از احیای دموکراسی در ۱۹۴۵ تا به امروز میپردازد. نویسنده معتقد است ایتالیا شاهد جنگی کمشدت بین غرب و شرق اروپا و همچنین بین دموکراسی و کمونیسم بوده است. این کتاب با مقایسهی ایتالیا با کشورهای اروپایی مانند اسپانیا و ایرلند، به ریشههای تروریسم در این کشور میپردازد.
کاخ ساوَرشن، اقامتگاه رسمی خانواده سلطنتی رومانی، در پارک ساوَرشن واقع در شهرستان آراد قرار دارد. این کاخ که سابقاً به نام کاخ فورای شناخته میشد، سابقهای طولانی در مالکیت خانوادههای اشرافی مجارستانی و بعدها خانواده سلطنتی رومانی دارد. پس از ملی شدن در دوران کمونیسم، در سال ۲۰۰۰ به مالکیت پادشاه میخاییل اول بازگشت و امروزه در فصل تابستان برای بازدید عموم باز است.
دیونیسیه میلیووویچ (۱۸۹۸-۱۹۷۹) اسقف ارتدکس صرب بود که از ۱۹۳۹ تا ۱۹۶۴ به عنوان اسقف آمریکا و کانادا خدمت کرد. او به دلیل مخالفت با کمونیسم و استقلال کلیساهای صرب در آمریکای شمالی و استرالیا شناخته میشود. در ۱۹۶۴، پس از اختلاف با کلیسای ارتدکس صرب، کلیسای ارتدکس آزاد صرب را تأسیس کرد.
کورنل موراویتسکی (۱۹۴۱-۲۰۱۹)، فیزیکدان نظری و سیاستمدار لهستانی، بنیانگذار و رهبر «همبستگی جنگجو» بود. این سازمان، یکی از شاخههای رادیکال جنبش همبستگی در دهه ۱۹۸۰، خواهان پایان کمونیسم و استقلال کشورهای بلوک شرق از مسکو بود. موراویتسکی به دلیل فعالیتهای مخفی خود، سالها تحت تعقیب پلیس مخفی لهستان بود. پسر او، ماتئوش موراویتسکی، نخستوزیر فعلی لهستان است.
فیلم آروِد، ساختهی ۲۰۲۲ به کارگردانی وویتیخ ماشک، داستانی الهامگرفته از زندگی ییری «آروِد» اسمیخوفسکی است. این فیلم با تم فاوستی، مرزهای اخلاقی انسان را در رسیدن به هدف به چالش میکشد. آروِد، شخصیتی پیچیده، درگیر دو رژیم توتالیتر نازیسم و کمونیسم میشود و در بازی قدرت با استپان پلاتسک، مأمور امنیتی، روحش به میدان نبرد کشیده میشود.
جورجی چانچوریا، سیاستمدار گرجی و رهبر حزب دموکرات ملی، در سال ۱۹۹۴ در تفلیس ترور شد. او از مخالفان سرسخت کمونیسم و از چهرههای کلیدی جنبش ملی گرجستان بود. چانچوریا در احیای حزب دموکرات ملی نقش داشت و در انتخابات ۱۹۹۰ به همراه زویاد گامساخوردیا به پیروزی رسید. پس از استقلال گرجستان، به دلیل گرایشهای اقتدارگرایانه گامساخوردیا، به مخالفان پیوست و سرانجام در دسامبر ۱۹۹۴ به همراه همسرش در یک سوءقصد تروریستی کشته شد.
آفرو-رومانیاییها شهروندان یا ساکنان رومانی با ریشه آفریقایی هستند که بیشتر در شهرهای بزرگ این کشور ساکناند. مهاجرت آفریقاییها به رومانی از دوران کمونیسم آغاز شد و بسیاری از آنها فرزندان والدینی رومانیایی و آفریقایی هستند. پس از فروپاشی کمونیسم، شمار این جامعه افزایش یافت و امروزه بیشتر آنها دانشجویان، پناهجویان یا کارگران مهمان هستند.
تاریخ روزنامهنگاری روسیه از قرن هجدهم با تمرکز بر چالشهای باسوادی پایین، سانسور دولتی و گرایش به تبلیغات سیاسی آغاز شد. از امپراتوری خودکامه تا دوران شوروی و پس از فروپاشی کمونیسم، رسانهها تحت تأثیر کنترل شدید دولت بودند.
پاول نشله (۱۹۳۷-۲۰۰۳) نقاش، تصویرگر، گرافیست و عکاس چکی بود که به عنوان یکی از چهرههای برجسته جنبش هنری دهه ۱۹۶۰ و آوانگارد غیرمطابق چکسلواکی شناخته میشود. آثار او که شامل نقاشی، طراحی، چاپ و عکاسی میشود، جوایز متعددی را برای او به ارمغان آورد. نشله با وجود محدودیتهای سیاسی دوران کمونیسم، به خلق آثار خلاقانه و تأثیرگذار ادامه داد.
حزب کمونیست تونس، یک حزب سیاسی مارکسیستی بود که در سال ۱۹۳۴ تأسیس شد. این حزب در دوران فعالیت خود با ممنوعیتهای متعدد از سوی رژیم ویشی و دولت تونس مواجه شد، اما سرانجام در سال ۱۹۹۳ از کمونیسم فاصله گرفت و به جنبش تجدید تبدیل شد.
یوریکو گاسپار دوترا، نظامی و سیاستمدار برزیلی، شانزدهمین رئیسجمهور این کشور و نخستین رئیسجمهور جمهوری چهارم برزیل بود. دوران ریاست جمهوری او با گذار به دموکراسی، رویارویی با کمونیسم و اجرای طرحهای توسعهای اقتصادی همراه بود.
گئورگی افرموف، دانشمند و سیاستمدار برجسته مقدونیهای بود که نقشی کلیدی در توسعه مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی در کشورش ایفا کرد. او با وجود سختیهای دوران کمونیسم، مسیر علمی خیرهکنندهای را پیمود و به مقام وزارت و سفارت نیز رسید.
اتحاد لالی فنلاند (Suomen Lalli-liitto) سازمانی راستگرای افراطی بود که در سال ۱۹۲۹ با اهداف ناسیونالیسم زبانی، مخالفت با کمونیسم و دموکراسی تأسیس شد. این گروه خواهان کودتا و تعیین دیکتاتور برای فنلاند بود و پیشزمینهای برای جنبش لاپوا تلقی میشود.
دان ووی کولسکو، چهرهای برجسته و بحثبرانگیز در سیاست و اقتصاد رومانی، از بنیانگذاران حزب محافظهکار و مالک گروه رسانهای اینتکت است. ثروت کلان، اتهامات فساد و همکاری با پلیس مخفی دوران کمونیسم، از بخشهای مهم زندگی اوست.
«اداسی کومونیسمیله» (به پیش به سوی کمونیسم) نام روزنامهای بود که بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۲ در منطقه تاپا، استونی شوروی منتشر میشد. انتشار این روزنامه با انحلال منطقه تاپا متوقف شد.
ماریا کونچیتا آلونسو خواننده، بازیگر و مسابقهجوی زیبایی کوبایی-ونزوئلایی است که به عنوان اولین بازیگر زن لاتینزبان غیرآمریکایی در نقش اصلی یک موزیکال برادوی، موفقیتهای بینالمللی در موسیقی و سینما دارد و همچنین به خاطر موضعهای سیاسی قوی علیه کمونیسم و حمایت از حقوق LGBTQ+ شناخته میشود.
