پاول نشله (۱۹ فوریه ۱۹۳۷، پراگ – ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۳، پراگ) نقاش، تصویرگر، گرافیست و عکاس چکی بود. او به عنوان یکی از نمایندگان برجسته جنبش هنری دهه ۱۹۶۰ و چهرهای کلیدی در آوانگارد غیرمطابق چکسلواکی شناخته میشود.
پس از چهار سال تحصیل در مدرسه هنر پراگ (۱۹۵۲-۱۹۵۶)، نشله در آکادمی هنر، معماری و طراحی پراگ زیر نظر پروفسور آلوئیس فیشارک به تحصیل پرداخت. پایاننامه او، یک نقاشی انتزاعی برای سالن کنسرت هرادتس کرالووه، به دلیل مخالفت ایدئولوژیک رژیم کمونیست نابود شد. او با ارائه مجموعهای از نقاشیهای اکسپرسیونیستی، موفق به دریافت مدرک خود شد.
زندگی و فعالیتها
در سال ۱۹۶۰ به گروه آوانگارد «مواجههها» پیوست و از طریق آن با گرافیست ولادیمیر بودنیک و نظریهپردازان فرانتیشک اشمیکال و یان کرژ آشنا شد. خدمت اجباری نظامی (۱۹۶۲-۱۹۶۴) دو سال وقفه در کار او ایجاد کرد. در سال ۱۹۶۶ با نظریهپرداز هنری ییندریخ چالوپتسی همکاری کرد و در ۱۹۶۸ بورسیه دولت فرانسه را برای اقامت سهماهه در پاریس دریافت نمود.
در دهه ۱۹۷۰ با تمرکز بر مضامین سوررئالیستی و تأثیر نور بر ادراک انسان، آثار منحصربهفردی خلق کرد. در دهه ۱۹۸۰ تحت تأثیر رومانتیسم ماچا و فریدریش، به کاوش رابطه انسان و طبیعت پرداخت. آثار او با ترکیب واقعیت و توهم، عمق جدیدی به هنر معاصر بخشیدند.
آثار برجسته
- سر III (۱۹۶۹): نقاشی روغنی روی تخته هراکلیت
- وداع با فریدریش (۱۹۸۲): اکریلیک و روغن روی هاردبورد
- سفر (۱۹۸۳): روغن و اکریلیک، مجموعه گالری ملی پراگ