دان ووی کولسکو: سیاستمدار، تاجر و جنجال‌ها

دان ووی کولسکو

دان ووی کولسکو (متولد ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۶)، که با نام‌های مستعار «وارانول» (خفاش) یا «فلیکس ووی کولسکو» نیز شناخته می‌شود، یک سیاستمدار و تاجر رومانیایی است. او بنیان‌گذار و رئیس سابق حزب اومانیست رومانی (PUR) بود که بعدها به حزب محافظه‌کار (PC) تغییر نام داد. وی از سال ۲۰۰۴ تا زمان استعفایش در سال ۲۰۱۲، سناتور بود.

ووی کولسکو یکی از ثروتمندترین مردان رومانی محسوب می‌شد و ثروت او در اکتبر ۲۰۰۹، طبق فهرست ۳۰۰ فرد ثروتمند رومانیایی مجله Capital، بین ۱.۵ تا ۱.۶ میلیارد یورو تخمین زده می‌شد. گروه رسانه‌ای اینتکت (Intact Media Group) که توسط او تأسیس شده است، شامل چندین ایستگاه تلویزیونی مهم (به‌ویژه Antena 1 و Antena 3)، ایستگاه‌های رادیویی و همچنین روزنامه‌ها و مجلات برجسته (مانند Jurnalul Naţional و Gazeta Sporturilor) می‌شود.

اوایل زندگی

ووی کولسکو در بخارست، در خانواده‌ای کم‌درآمد به دنیا آمد و در محله باریرا ورگولوی (Bariera Vergului) زندگی می‌کرد. او تحصیلات متوسطه خود را در دبیرستان امیلی راکویتسا (Emil Racoviţă) گذراند. از سال ۱۹۶۹، در آکادمی مطالعات اقتصادی بخارست (ASE) تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۴ مدرک کارشناسی و در سال ۱۹۷۷ دکترا گرفت. در سال ۱۹۹۱، دکترای اقتصاد خود را از دانشگاه خصوصی Pacific Western University در هاوایی دریافت کرد و استاد همان آکادمی شد.

بر اساس زندگینامه منتشر شده در وب‌سایت رسمی او، پدرش لوله‌کش و مادرش خانه‌دار بود. او در محله باریرا ورگولوی بخارست بزرگ شد و در نزدیکی پیست اسکیت ۲۳ اوت (23 August) که در آن هاکی روی یخ بازی می‌کرد، زندگی می‌کرد. در سال ۱۹۶۹ خدمت سربازی خود را گذراند.

پیش از انقلاب ۱۹۸۹، او در خانه‌ای استیجاری دولتی زندگی می‌کرد و خودروی داچیا خود را به صورت قسطی خریده بود. او که در حوزه تجارت خارجی فعالیت می‌کرد، طبق زندگینامه خودش، از محل درآمد روزانه ۷ دلاری خود، توانست طی ۲۱ سال، ۳۰ هزار دلار پس‌انداز کند که آن را در بانکی به نام BRCE سپرده‌گذاری کرد و این مبلغ، سرمایه اولیه گروه GRIVCO شد.

فعالیت‌های سیاسی

در سال ۱۹۹۱، ووی کولسکو حزب اومانیست رومانی را تأسیس کرد که در می ۲۰۰۵ به حزب محافظه‌کار (PC) تغییر نام داد. تحت رهبری او، این حزب دکترین خود را به سمت ارزش‌های محافظه‌کارانه در راستای دیدگاه‌های حزب مردم اروپا (EPP) در پارلمان اروپا تغییر داد. با این حال، حزب محافظه‌کار به EPP نپیوست.

حزب محافظه‌کار، که در آن زمان PUR نام داشت، از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ از دولت ائتلافی به رهبری حزب سوسیال دموکرات (PSD) حمایت کرد و در انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری ۲۰۰۴ نیز با این حزب ائتلاف کرد.

حزب محافظه‌کار همچنین از دسامبر ۲۰۰۴ تا زمان خروج حزب در سال ۲۰۰۶، بخشی از ائتلاف حاکم به رهبری کالین پوپسکو-تاریچanu (Călin Popescu-Tăriceanu) بود. به گفته Freedom House، یکی از دلایل حضور حزب کوچک محافظه‌کار که تنها ۲ درصد از جمعیت از آن حمایت می‌کردند در دولت پوپسکو-تاریچanu، قدرت ایستگاه تلویزیونی Antena 1 متعلق به خانواده ووی کولسکو بود. تام گالاگر، متخصص امور رومانی در دانشگاه برادفورد، در ژانویه ۲۰۰۵ اظهار داشت که ووی کولسکو «می‌تواند مشکل بزرگی باشد اگر دولت تصمیم به تصویب قوانینی بگیرد که منافع ذی‌نفعانی را که از فروش پرسش‌برانگیز دارایی‌های دولتی سود برده‌اند، به چالش بکشد.»

حزب محافظه‌کار در انتخابات قانون‌گذاری ۲۰۰۸ در ائتلاف با PSD شرکت کرد و ووی کولسکو در یکی از حوزه‌های انتخابیه بخارست به عنوان سناتور انتخاب شد.

به عنوان عضو سنای رومانی، ووی کولسکو در مخالفت با ترایان باسسکو (Traian Băsescu)، رئیس‌جمهور وقت رومانی، که معتقد بود از حدود قانون اساسی فراتر رفته و قدرت را سوءاستفاده کرده است، بسیار قاطع بود. در مارس ۲۰۰۷، او کمیسیون ویژه‌ای را در پارلمان برای تحقیق درباره اقدامات باسسکو تأسیس کرد و قانونی را در پارلمان حمایت کرد که منجر به برگزاری همه‌پرسی ملی برای تعیین ماندن یا نماندن باسسکو در سمت خود شد. ووی کولسکو همچنین به شدت با مونیکا ماکووی (Monica Macovei)، وزیر دادگستری وقت، مخالف بود.

در آوریل ۲۰۰۷، کمیته پارلمانی به ریاست سناتور دان ووی کولسکو، برای اولین بار در رومانی پس از انقلاب، تعلیق رئیس‌جمهور وقت را مدیریت کرد. گزارشی که توسط «کمیته ووی کولسکو» تهیه شد، با ۳۲۲ رأی موافق و ۱۰۸ رأی مخالف در پارلمان رومانی تصویب شد و بدین ترتیب، رئیس‌جمهور ترایان باسسکو از سمت خود تعلیق شد.

ووی کولسکو با پیش‌نویس قانونی که توسط وزیر دادگستری، مونیکا ماکووی، پیشنهاد شده و توسط کمیسیون اروپا حمایت می‌شد، مبنی بر ایجاد یک آژانس ویژه برای بررسی اعلامیه‌های دارایی نمایندگان و سایر مقامات ارشد مخالفت کرد. او متعاقباً از نسخه‌ای که رسانه‌های بین‌المللی آن را «تضعیف شده» توصیف کردند، حمایت کرد.

در سپتامبر ۲۰۰۷، دان ووی کولسکو به عنوان اعتراض به مسدود شدن قوانین مهم اجتماعی در پارلمان رومانی، از سمت خود به عنوان سناتور استعفا داد. این قوانین شامل ترویج پروژه‌های او برای تمدید قرارداد مستأجران خانه‌های ملی‌شده، کاهش مالیات بر ارزش افزوده مواد غذایی، صندوق همبستگی برای بازنشستگان و عدم مالیات بر سود سرمایه‌گذاری مجدد بود. این قوانین برای افزایش درآمد بازنشستگان کم‌درآمد، کاهش قیمت مواد غذایی اساسی یا کمک به شرکت‌ها برای سرمایه‌گذاری مجدد سود خود طراحی شده بودند.

در نوامبر ۲۰۰۸، به مناسبت اولین انتخابات برگزار شده با سیستم اکثریتی، دان ووی کولسکو به پارلمان رومانی بازگشت و با کسب ۲۱,۷۰۸ رأی در حوزه انتخابیه هشتم بخارست انتخاب شد. در دسامبر ۲۰۰۸، او با ۸۳ رأی موافق و ۲ رأی مخالف به عنوان نایب رئیس سنای رومانی انتخاب شد.

قانون ووی کولسکو

ووی کولسکو لایحه‌ای را پیشنهاد کرد که اکنون به نام او نامگذاری شده است. این قانون به مستأجران ساختمان‌هایی که در دوران کمونیسم ملی شده بودند، اجازه می‌داد در خانه‌های خود باقی بمانند، در حالی که صاحبان قبلی فقط غرامت مالی دریافت می‌کردند. پس از یک نبرد طولانی قانونی و قانون اساسی، رئیس‌جمهور باسسکو در سال ۲۰۰۹ آن را امضا کرد، هرچند او و حزبش با آن مخالف بودند. دولت امیل بوک (Emil Boc) با این حال آن را اجرا نکرد و با شکایت انجمن‌های مستأجران روبرو شد.

ارتباط با پلیس مخفی

اگرچه او سال‌ها این موضوع را انکار می‌کرد، اما در سال ۲۰۰۶ ووی کولسکو پذیرفت که با سیکوریتاته (Securitate)، سرویس اطلاعاتی داخلی دوران کمونیسم رومانی، همکاری داشته است. این اعتراف پس از انتشار عمومی اطلاعات مربوطه توسط شورای ملی مطالعه آرشیو سیکوریتاته رومانی (CNSAS) صورت گرفت. در آن زمان، ووی کولسکو به عنوان معاون نخست‌وزیر در دولت پوپسکو-تاریچanu معرفی شده بود، اما به دلیل ارتباطش با پلیس مخفی کمونیست، در نهایت نتوانست این سمت را بر عهده بگیرد.

CNSAS فاش کرد که ووی کولسکو با نام‌های «فلیکس» و «میرچا» به عنوان خبرچین برای سیکوریتاته فعالیت می‌کرده است. او بعدها ادعا کرد که تنها «دو یا سه بار» برای جاسوسی اقتصادی همکاری کرده و با سیکوریتاته «همانطور که همه رومانیایی‌ها» در دوران کمونیسم همکاری می‌کردند، همکاری کرده است. این اظهارات اخیر مورد انتقاد کریستین تودور پوپسکو (Cristian Tudor Popescu)، روزنامه‌نگار، قرار گرفت که نوشت: «آقای ووی کولسکو به خوبی می‌داند که میلیون‌ها رومانیایی بودند که هیچ ارتباطی با سیکوریتاته نداشتند و دیگران نیز به سادگی از همکاری با آن امتناع کردند.» با این حال، ووی کولسکو داشتن رابطه رسمی (با توافق امضا شده) یا افسری سیکوریتاته را انکار می‌کند و در حال تجدیدنظر در حکم CNSAS در این خصوص است. او گفته است که اگر حکم در تجدیدنظر لغو نشود، از سنا استعفا خواهد داد. او یافته‌های اولیه علیه خود را به باسسکو نسبت داد و ادعا کرد که باسسکو کمپینی را برای تضعیف او آغاز کرده است.

تام گالاگر در مقاله‌ای در سال ۲۰۰۴ نوشت که گمان می‌رود دان ووی کولسکو قبل از انقلاب ضد کمونیستی رومانی در سال ۱۹۸۹، درجه ژنرالی در سرویس اطلاعاتی داشته است، اما تاکنون هیچ مدرکی در این زمینه اثبات نشده است. روزنامه زیا (Ziua) اما اظهار داشت که اگر ووی کولسکو «ژنرال مخفی» بوده، اثبات این موضوع بسیار دشوار خواهد بود؛ سوابق رسمی نشان می‌دهند که ووی کولسکو ستوان دوم ذخیره ارتش بوده است.

در ژوئیه ۲۰۰۶، کامیليا ووی کولسکو (Camelia Voiculescu)، صاحب Jurnalul Naţional، خواستار استعفای دورین تودوران (Dorin Tudoran)، سردبیر، شد. این درخواست پس از انتشار مقاله‌ای بود که در آن تودوران از پدرش، دان ووی کولسکو، به دلیل ارتباط گذشته‌اش با سیکوریتاته انتقاد کرده بود.

در ۵ مارس ۲۰۱۰، دادگاه تجدیدنظر تأیید کرد که دان ووی کولسکو در دوران رژیم کمونیستی با نام مستعار «فلیکس» با سیکوریتاته همکاری کرده است. متعاقباً، این حکم به دیوان عالی کشور تجدیدنظر شد که رأی دادگاه تجدیدنظر را تأیید کرد.

تحقیقات فساد

بخش ملی مبارزه با فساد رومانی (DNA) در ۳ آوریل ۲۰۰۷ اعلام کرد که ووی کولسکو، دخترش و چندین شریک تجاری او را به اتهام پولشویی در رابطه با وجوه حاصل از طریق قرعه‌کشی دولتی، تحت تحقیق قرار داده است. ووی کولسکو تمام اتهامات را رد کرد و ادعا کرد که تحقیقات انگیزه‌های سیاسی داشته و معاملات قانونی بوده‌اند.

ووی کولسکو به سایر رسوایی‌های فساد نیز متهم شده است، از جمله طرح ادعایی که طی آن Grivco، شرکتی که او مالک آن بود، انرژی الکتریکی را از مجتمع دولتی روویناری (Rovinari) خریداری کرده و آن را با سود کلان به Electrica، شرکتی دولتی دیگر، فروخته است. ووی کولسکو از طریق سخنگوی خود از اظهار نظر در این مورد خودداری کرد و دلیل آن را این اعلام کرد که در دسامبر ۲۰۰۴، در زمان امضای قرارداد، او تنها سهامدار و نه مدیر Grivco بوده است.

در اکتبر ۲۰۰۹، به دنبال انتشار مقالاتی در مطبوعات، دان ووی کولسکو، نایب رئیس سنای رومانی، تحت فرآیند بررسی توسط سازمان ملی اداره مالیات (ANAF) قرار گرفت. بر اساس این بررسی، ANAF نتیجه گرفت که ادعاهای مطرح شده علیه سناتور دان ووی کولسکو پایه و اساس واقعی ندارند.

در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۳، دان ووی کولسکو مجرم شناخته شد و به ۵ سال زندان محکوم گردید. این پرونده مربوط به استفاده از ارتباطات سیاسی او برای تأثیرگذاری بر فروش مؤسسه تحقیقات غذایی به Grivco، شرکتی که او در آن سهام داشت، بود. این پرونده به دلیل استعفاهای متعدد دان ووی کولسکو از پارلمان رومانی، چندین سال به تعویق افتاده بود.

در ۸ اوت ۲۰۱۴، دان ووی کولسکو مجرم شناخته شد و به ۱۰ سال زندان به جرم پولشویی محکوم گردید. همچنین، پول، قطعه زمینی و خانه‌ای به ارزش خسارات دولتی مصادره شد.

در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۷، او از زندان آزاد شد.

انتقادات

رئیس‌جمهور باسسکو، ووی کولسکو را به «قدرت رسانه‌ای» متهم کرده بود که از گروه رسانه‌ای خود برای مبارزات سیاسی استفاده می‌کند. او همچنین ووی کولسکو را متهم کرد که سعی دارد از طریق رسانه‌ها، سیاست کشور را کنترل کند. در می ۲۰۰۷، باسسکو گفت: «الیگارش‌ها نباید با جامعه تجاری اشتباه گرفته شوند. آن‌ها کسانی هستند که از طریق تسهیلات دولتی ثروت هنگفتی به دست آورده‌اند و اکنون به سیاستمداران دستور می‌دهند؛ سیاستمدارانی که از نظر مالی توسط این الیگارش‌ها حمایت می‌شوند و به عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی تاجرانی مانند ووی کولسکو، [صاحب Rompetrol، دینا] پاتریسیو و بسیاری دیگر تبدیل شده‌اند.» گزارشی از سازمان امنیت و همکاری اروپا درباره انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۹ نشان داد که روزنامه Jurnalul Naţional و ایستگاه تلویزیونی Antena 1، هر دو متعلق به خانواده ووی کولسکو، نسبت به باسسکو، رئیس‌جمهور وقت، جانبدارانه عمل کرده‌اند. در سال‌های اخیر، ووی کولسکو سعی کرده است تصویر عمومی خود را از طریق اینترنت بازسازی کند. او وبلاگ شخصی خود را راه‌اندازی کرده و جنبه‌ای آرام‌تر از شخصیت خود را به نمایش گذاشته و حتی پست‌های طنزآمیز مهمان برای مجلات آنلاین غیرمرتبط با امپراتوری رسانه‌ای خود می‌نویسد.

جستارهای وابسته

• فهرست رسوایی‌های فساد در رومانی

منابع

پیوند به بیرون

• پروفایل در وب‌سایت مجلس نمایندگان رومانی

• رهبران احزاب سیاسی در رومانی
• سیاستمداران حزب محافظه‌کار (رومانی)
• اعضای سنای رومانی
• تاجران اهل بخارست
• ناشران روزنامه (افراد)
• صاحبان رسانه در رومانی
• خبرچینان سیکوریتاته
• کادر علمی آکادمی مطالعات اقتصادی بخارست
• فارغ‌التحصیلان آکادمی مطالعات اقتصادی بخارست
• سیاستمداران اهل بخارست
• افراد زنده
• متولدین ۱۹۴۶
• سیاستمداران رومانیایی محکوم به فساد
• زندانیان و بازداشت‌شدگان رومانی
• زندانیان و بازداشت‌شدگان رومانی