موشه زوی سگال: مبارزی برای اسرائیل
موشه زوی سگال (۲۳ فوریه ۱۹۰۴ – ۲۵ سپتامبر ۱۹۸۵) یکی از چهرههای برجسته در جنبشها و سازمانهای مختلف در اسرائیل بود که نامش با سازمانهایی چون ارتسل (Etzel) و لهی (Lechi) گره خورده است. او در سال ۱۹۷۴ مفتخر به دریافت جایزه یاکیر یروشالاییم (شهروند ارجمند اورشلیم) شد. شهرت اصلی او به خاطر نواختن شُوفار در پایان مراسم روز کیپور در دیوار ندبه است؛ اقدامی که قوانین قیمومیت بریتانیا را به چالش کشید و در آن زمان ممنوع بود.
زندگینامه
موشه زوی سگال در ۲۳ فوریه ۱۹۰۴ (۶ شِوات ۵۶۶۴) در شهر پولتاوا در اوکراین به دنیا آمد. پدرش، آبراهام مردخای سگال، اهل موگیلف در بلاروس بود و مادرش، حنا لیا مِنکین، خانوادهاش از موگیلف به عنوان کشاورز به ورتینشینا-زِبرژیا مهاجرت کرده بودند تا از فرمان تزار مبنی بر ربودن کودکان یهودی، منع آنها از انجام فرایض مذهبی و خدمت اجباری در ارتش بگریزند.
عشق سگال به اورشلیم و سرزمین مقدس در سنین پایین، زمانی که دربارهٔ ابراهیم، اسحاق و یعقوب، پدران قوم یهود، در تورات آموخت، در دلش ریشه دواند.
در سال ۱۹۱۴، در پی جنگ جهانی اول، یِشیوای (حوزه علمیه) میر به پولتاوا منتقل شد. سگال از سن ۱۰ تا ۱۵ سالگی در آنجا تحصیل کرد. در سال ۱۹۱۹، هنگامی که یشیوای به لهستان بازگشت، سگال دعوت روش یشیوای (رئیس حوزه) را برای پیوستن به آنها رد کرد، زیرا موظف بود به والدینش در تأمین معاش اندک خانواده کمک کند.
در دوران تحصیل در یشیوای، او همچنین کتابهای فراوانی را در کتابخانه عبری پولتاوا مطالعه میکرد. این مطالعه دانش او را در زمینه فلسفه یهود در قرون وسطی و نسلهای بعدی به طور قابل توجهی گسترش داد.
در سن ۱۷ سالگی، سگال به عضویت سازمان زیرزمینی یهودی هَخالوتس (HeHalutz) در پولتاوا درآمد.
در سال ۱۹۲۴، در سن ۲۰ سالگی، سگال به همراه والدین و خواهران و برادرانش به سرزمین اسرائیل (که در آن زمان تحت قیمومیت بریتانیا قرار داشت) مهاجرت کرد.
در سال ۱۹۲۹، در واکنش به فرمانهای جرج پنجم، پادشاه بریتانیا، که حقوق و آزادیهای مذهبی یهودیان در فلسطین و اورشلیم را محدود میکرد، سگال در روز ۹ آو، روز سوگواری ملی یهودیان، تظاهرات بزرگی را به سمت دیوار ندبه سازماندهی کرد.
در جریان شورشهای ۱۹۲۹ فلسطین و قتلعامها در الخلیل و صفد، او به عنوان عضوی از هاگانا (Haganah) از تل آویو دفاع کرد. او بعدها در تأسیس جنبش نظامی ارتسل (Etzel) مشارکت داشت و همچنین یکی از بنیانگذاران بریت هابریونیم (Brit HaBirionim) بود.
شجاعت در دیوار ندبه
در سال ۱۹۳۰، سگال مراسم روز کیپور را در دیوار ندبه به جا آورد. او یک شُوفار را از خاخام ایزاک اورنستاین، خاخام ارشد وقت دیوار ندبه، قرض گرفت و تا پایان مراسم نِعیلا (آخرین دعا در روز کیپور) آن را پنهان کرد، زیرا در آن هنگام نواختن شُوفار مستحب است. هنگامی که مراسم به اوج خود رسید، سگال شُوفار را با شجاعت و برخلاف قوانین قیمومیت بریتانیا نواخت و بلافاصله به دلیل این اقدام دستگیر شد. پس از شنیدن این خبر، خاخام اعظم آبراهام آیزاک کوک اعلام کرد که روزه خود را تا زمانی که به سگال جوان اجازه خوردن داده نشود، نخواهد شکست. خاخام کوک با کمیسر عالی بریتانیا در فلسطین تماس گرفت و خواستار آزادی سگال شد و حدود نیمهشب همان شب، او آزاد گردید. در سالهای پس از آن، تا زمان تأسیس کشور اسرائیل در سال ۱۹۴۸، سگال ترتیب داد تا سالانه یک شُوفار به منطقه دیوار ندبه قاچاق شود و جوانان را آموزش داد تا آن را در لحظه مناسب در پایان مراسم روز کیپور بنوازند.
سازمانها
در طول زندگی خود، سگال عضو تعداد زیادی سازمان بود که برخی از آنها را خود تأسیس کرده بود:
- ۱۹۱۶: سازمان جوانان تیکوات ییسرائل، پولتاوا
- ۱۹۲۰: تزِییرِی تزیون (Tzeirei Tzion)، پولتاوا
- ۱۹۲۰: هَخالوتس هادوم (HeHalutz Ha'Adom)، پولتاوا
- ۱۹۲۶: هاگانا (Hagana)
- ۱۹۲۶: هاتزوهار (Hatzohar)
- ۱۹۲۷: تِنوآت هَرِخیم (Tenuat HaRechvim)
- ۱۹۲۷: گِدود مِگینِی هاسافا (Gedud Meginei HaSafah)
- ۱۹۳۰: اَگودات هاشومِر باگالِیل (Agudat HaShomer Bagalil)
- ۱۹۳۱-۱۹۳۲: بریت هابریونیم (Brit HaBirionim)
- ۱۹۳۱: ارتسل (Etzel)
- ۱۹۳۷: بریت هاهَشموناییم (Brit Hahashmonaim)
- ۱۹۴۳: لهی (Lechi)
- ۱۹۴۳: اَگودا لِمعان هاشَبات (Aguda Le'Ma'an HaShabbat)
- ۱۹۴۳: مَخَنِه ییسرائل (Machane Yisrael)
- ۱۹۴۶: لِعَسیریِنو (Le'Asireinu)
- ۱۹۴۸: تزِییرِی חב״ד (Tzeirei Chabad)
- ۱۹۶۸: حِروت (Herut)
- ۱۹۷۲: اِل هَر هاشِم (El Har Hashem)
- ۱۹۷۸: جنبش هاشِموناییم (Chashmonaim Movement)
- ۱۹۷۹: تِحییا (Tehiya)
- ۱۹۸۲: شِووت هاعارتز (Shevut Ha'Aretz)
- ۱۹۸۵: شَوی تزیون (Shavei Tziyon)