عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کشتی بخار هنری کلی در سال ۱۸۵۱ ساخته شد و در تابستان ۱۸۵۲ بر اثر آتشسوزی در رودخانه هادسون غرق شد. این فاجعه که مرگبارترین حادثه آبی رودخانه بود، نزدیک به ۵۰ کشتی برجسته بر جای گذاشت و به تصویب قوانین سختگیرانه دریایی در آمریکا انجامید.
ناو اچاماس فوری، یکی از ۲۰ ناوچه کلاس اچ، در جنگ جهانی اول برای نیروی دریایی بریتانیا خدمت کرد. این ناو با طول ۷۲ متر و جابجایی ۹۵۰ تن، مجهز به توربینهای بخار و تسلیحات قدرتمند بود. فوری در عملیاتهای مختلفی از جمله تلاش برای نجات ناو جنگی آسیبدیده و گشتزنی ضدزیردریایی شرکت داشت و پس از جنگ در ۱۹۲۱ از رده خارج شد.
پیاجیو فری، اسکوتری که از ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۲ تولید شد، اولین اسکوتر مدرن با چرخهای بلند پیاجیو بود. این مدل با موتور دو زمانه ۵۰ سیسی و قدرت ۴.۶ اسب بخار، ارزانترین اسکوتر پیاجیو در دهه ۹۰ میلادی بود. در سالهای بعد، با بهروزرسانیهایی مانند کاتالیزور و ترمز دیسکی، این مدل بهبود یافت، اما در نهایت به دلیل رقابت داخلی با مدل لیبرتی تولید آن متوقف شد.
«خوکهای بخار» (Steam Pigs)، اولین رمان ملیسا لوکاشنکو، داستان سو ویلسون، زن جوان موری را روایت میکند که در بریزبن هویت بومی خود را کشف میکند. این اثر در سال ۱۹۹۷ منتشر شد و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت.
کشتی بخار کلاس ریازان (پیشتر کلاس ایوسف استالین) نوعی کشتی مسافربری رودخانهای روسی است که نام خود را از شهر ریازان گرفته است. این کشتیهای دو عرشهای با چرخ پارویی، بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۹ در اتحاد جماهیر شوروی و مجارستان ساخته شدند.
گیبونز و هریس در اوکلند نیوزیلند، از ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۲ لوکوموتیوهای بخار دندهای برای خطوط باریکراه ساختند؛ ماشینهایی که از تجربه تعمیر کشتی الهام گرفتند و امروز بخشی از میراث راهآهن صنعتیاند.
کلاس E6 لوکوموتیوهای بخار تانک چرخآرایش ۰-۶-۲تی بود که رابرت بیلیتون برای جابجایی بارهای سنگین در مسیرهای کوتاه و میانبُرد طراحی کرد. این لوکوموتیوها در سال ۱۹۰۴ معرفی شدند و نسخه ارتقایافته کلاس ایفای موفق بودند.
موتور بخار مارکفیلد، سازهای تاریخی و از رده خارج شده در ایستگاه پمپاژ جاده مارکفیلد، اکنون به عنوان موزه در پارک مارکفیلد پذیرای بازدیدکنندگان است. این موتور بخار که در سال ۱۸۸۶ ساخته شده، نقش مهمی در سیستم فاضلاب لندن ایفا کرده است.
C56 31 لوکوموتیو بخار ژاپنی ساخت ۱۹۳۶ است که نخستین لوکوموتیو راهآهن تایلند و برمه شد؛ امروز در موزه یوشوکانِ وابسته به زیارتگاه یاسوکونی به نمایش درآمده، اما نمایش آن بدون اشاره به جانباختگان این مسیر محل نقد است.
این مقاله به معرفی شخصیتهای مختلفی با نام ریچارد گرِنویل میپردازد، از جمله دریانوردان، سربازان، سیاستمداران و حتی یک لوکوموتیو بخار. هدف، تمایز قائل شدن میان این افراد و موارد مشابه است.
کلاس T لوکوموتیو بخار (معروف به Q5 در شبکه LNER) محصول شرکت راهآهن شمال شرقی انگلستان بود. این لوکوموتیوها با آرایش چرخ ۰-۸-۰ و دو زیرکلاس T و T1 (با تفاوت در نوع سوپاپ) طراحی شدند. بین سالهای ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۴، ۱۴ دستگاه با دیگ بخار بزرگتر بازسازی و به زیرکلاس Q5/2 ارتقا یافتند.
دانیل هالادی، مهندس و مخترع آمریکایی، با اختراع پمپ بادی خودتنظیم در سال ۱۸۵۴ در ایالت کنتیکت، نقش کلیدی در پیشرفت قطارهای بخار و تأمین آب ایفا کرد. این اختراع بعدها به نمادی از مناظر روستایی در آمریکا و کشورهای دیگر تبدیل شد.
ورنون، کشتی بخار ۹۱۱ تنی در سال ۱۸۳۹ در لندن ساخته شد. پس از ناموفق بودن موتورها، به کشتی بادبانی تبدیل و برای حمل مسافر به مستعمرات استفاده شد. در ۱۸۶۷ به نیو ساوت ولز فروخته شد و به عنوان کشتی اصلاحخانه و آموزشی برای پسران در سیدنی به کار گرفته شد. در نهایت در ۱۸۹۳ حین تفکیک، دچار حریق شد و تا خط آب سوخت.
جی70 میتواند به چند مورد اشاره داشته باشد: قایق بادبانی جی/70، لوکوموتیو بخار بریتانیایی کلاس جی70، شکل هندسی متابیآگمنتد ترونکیتد دودکاهدرون، و خودروی آفرود تویوتا لندکروزر جی70. هر کدام از این موارد در حوزههای مختلف مانند دریانوردی، راهآهن، ریاضیات و خودرو کاربرد دارند.
تسویوان یک غذای سنتی مغولی است که از نودل، گوشت و سبزیجات تشکیل شده است. دو روش رایج برای تهیه نودل وجود دارد: بخارپز کردن خمیر یا سرخ کردن آن مانند پنکیک. نودلها به همراه گوشت تفتدادهشده و سبزیجات سرو میشوند و با بخار نرم میشوند.
لوکوموتیو بخار کلاس دوم کیپ ۴-۴-۰تی، در سال ۱۸۸۲ معرفی شد و در خطوط راهآهن کیپ تاون برای سرویسهای حومهای به کار گرفته شد. این لوکوموتیوها که به تانکهای وینبرگ معروف بودند، با چرخهای ۴-۴-۰ و کابین بزرگ طراحی شدند و تا سال ۱۹۱۶ در خدمت بودند.
در این فهرست، لوکوموتیوهای بخار LSWR کلاس N15 و کلاس کینگ آرتور راهآهن جنوبی معرفی میشوند؛ قطارهایی که از ۱۹۲۵ با نامهای آرتوری و برای تبلیغ شبکه جنوب بریتانیا شناخته شدند.
نام «مریدا» برای چند کشتی بخار به کار رفته؛ از کشتی مسافربری-باری آمریکایی وارد لاین که در ۱۹۱۱ غرق شد تا کشتیهای باری رد دی لاین و یک شناور بریتانیایی.
نوردلخت (Nordlicht) میتواند به موارد مختلفی اشاره داشته باشد: از عملیاتهای نظامی در جنگ جهانی دوم تا آلبوم موسیقی گروه ورزنگولد و حتی یک لوکوموتیو بخار. این واژه همچنین نام یک کشتی باری و یک مدیر صندوق سرمایهگذاری ناموفق را نیز در بر میگیرد.
کشتی باری نیکاراگوآ در سال ۱۹۱۲، هنگام عبور از مکزیک به تگزاس، در طوفان خلیج مکزیک به گل نشست. امروز بقایای آن در جزیره پادره، یکی از نشانههای تاریخی مسیر ساحلی است.
