آغاز داستان یک کشتی باری
کشتی باری نیکاراگوآ در سال ۱۹۱۲ در نزدیکی جزیره پادره، در سواحل تگزاس و آبهای خلیج مکزیک، به گل نشست. این سانحه در یکی از طوفانهای سخت منطقه رخ داد و نام نیکاراگوآ را در تاریخ کشتیشکستگیهای سواحل تگزاس ثبت کرد.
ساخت و مشخصات نیکاراگوآ
نیکاراگوآ در سال ۱۸۹۱ در برگن نروژ ساخته شد. طرحهای اولیه نشان میدهد که این کشتی باری ابعادی قابلتوجه داشته و لویدز لندن ظرفیت ناخالص آن را ۶۱۱ تن ثبت کرده است.
سفر آخر از تامپیکو به پورت آرتور
در ۱۱ اکتبر ۱۹۱۲، نیکاراگوآ با محمولهای از پنبه و کالاهای گوناگون از تامپیکوی مکزیک به مقصد پورت آرتور در تگزاس حرکت کرد. پنج روز بعد، عصر ۱۶ اکتبر، طوفانی شدید در خلیج مکزیک چندین شناور را غرق کرد و زنجیر سکان نیکاراگوآ نیز از کار افتاد.
کشتی بیفرمان در نزدیکی منطقهای به نام دِویلْز اِلْبو رها شد؛ جایی که جریانهای جزر و مد در هم میرسند و حدوداً در نشان مایلی ۵۰ از ساحل مالاکیت بیچ، در محدوده سواحل حفاظتشده ملی پادره آیلند قرار دارد.
دِویلْز اِلْبو در سده نوزدهم و اوایل سده بیستم محل چندین کشتیشکستگی بود و شرایط پیچیده آبها و جزر و مد، عبور از آن را برای کشتیها دشوار میکرد.
شایعات و واقعیت تاریخی
سالها درباره نیکاراگوآ شایعاتی درباره قاچاق اسلحه و فعالیتهای غیرقانونی دیگر مطرح شد، اما هیچ مدرک معتبری وجود ندارد که نشان دهد این کشتی در زمان سانحه درگیر چنین کارهایی بوده است.
بقایای نیکاراگوآ در جزیره پادره
پاشنه کشتی، بخش موتورخانه و سر دکل نیکاراگوآ سالها در آبهای نزدیک پادره آیلند دیده میشدند و برای مسافران بخش جنوبی جزیره به نشانهای آشنا تبدیل شده بودند.
امروز هم در زمان جزر، میتوان بخشهایی از سازه باقیمانده نیکاراگوآ را مشاهده کرد؛ بقایایی که داستان سفر ناتمام آن را زنده نگه داشتهاند.