عبارت مورد نظر خود را بنویسید
لوکوموتیو ۴۸۰۰ راهآهن پنسیلوانیا، ملقب به «پیچهای قدیمی»، یک لوکوموتیو الکتریکی کلاس GG1 است که در موزه راهآهن پنسیلوانیا در استراسبورگ نگهداری میشود. این لوکوموتیو که در سال ۱۹۳۴ توسط جنرال الکتریک ساخته شد، به عنوان نمونه اولیه کلاس GG1 شناخته میشود و در رقابت با نمونه R1 شرکت وستینگهاوس قرار گرفت. پس از سالها خدمت، در سال ۱۹۸۲ به موزه راهآهن پنسیلوانیا اهدا شد و در سال ۱۹۸۳ به عنوان یک بنای تاریخی مهندسی مکانیک ثبت گردید.
کلاس لوکوموتیو WAM-2/3 راهآهن هند، لوکوموتیوهایی الکتریکی با جریان متناوب ۲۵ کیلوولت بودند که در دهه ۱۹۶۰ از ژاپن وارد شدند. این لوکوموتیوها توسط کنسرسیومی متشکل از میتسوبیشی، هیتاچی و توشیبا ساخته شدند و بیش از ۴۰ سال در حمل مسافر و بار استفاده شدند. تا ژانویه ۲۰۲۰، تمام این لوکوموتیوها از رده خارج و اسقاط شدند.
C56 31 لوکوموتیو بخار ژاپنی ساخت ۱۹۳۶ است که نخستین لوکوموتیو راهآهن تایلند و برمه شد؛ امروز در موزه یوشوکانِ وابسته به زیارتگاه یاسوکونی به نمایش درآمده، اما نمایش آن بدون اشاره به جانباختگان این مسیر محل نقد است.
توماس ویلیام ورسدل (۱۸۳۸-۱۹۱۶) مهندس برجسته انگلیسی لوکوموتیو بود که در خانوادهای کویکر در لیورپول متولد شد. او در راهآهنهای بزرگ بریتانیا و آمریکا فعالیت کرد و سیستم ترکیبی دوسیلندر را در طراحی لوکوموتیوها به کار برد.
فولکسواگن پاسات B1، خودرویی خانوادگی ساخت آلمان غربی، از ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۱ تولید شد. این خودرو با طراحی جورجو جوجارو، نسخهای فستبک از آئودی ۸۰ بود. پاسات با موتورهای ۱.۳ و ۱.۵ لیتری بنزینی و بعداً ۱.۵ لیتری دیزلی عرضه شد. فیسلیفت ۱۹۷۷ تغییرات داخلی و ظاهری را به همراه داشت. این خودرو در بازارهای مختلف از جمله آمریکای شمالی، استرالیا، آفریقای جنوبی و برزیل با نامها و مشخصات متفاوتی فروخته شد.
پیتر ام. آرتور (۱۸۳۱-۱۹۰۳)، مهاجر اسکاتلندی به آمریکا، سالها رهبری اتحادیه مهندسان لوکوموتیو (BLE) را بر عهده داشت. او در اعتصاب ۱۰ ماهه علیه راهآهن CB&Q در ۱۸۸۸ شکست خورد، اما با مذاکره قراردادهای مهمی برای کارگران به دست آورد. آرتور با سرمایهگذاری هوشمندانه در املاک، ثروتمند شد و تا پایان عمر رهبری اتحادیه را حفظ کرد.
لوئیس آندره دا سیلوا، معروف به دا سیلوا، بازیکن سابق برزیلی است که در سال ۱۹۷۲ زاده شد. او به همراه ماریو دوس سانتوس جونیور، افتخار نخستین حضور بازیکنان برزیلی در لیگ برتر روسیه را با پیوستن به لوکوموتیو نیژنی نووگورود در سال ۱۹۹۵ به خود اختصاص داد.
این مقاله به معرفی شخصیتهای مختلفی با نام ریچارد گرِنویل میپردازد، از جمله دریانوردان، سربازان، سیاستمداران و حتی یک لوکوموتیو بخار. هدف، تمایز قائل شدن میان این افراد و موارد مشابه است.
DF2 میتواند به سه مفهوم مختلف اشاره داشته باشد: بازی ویدئویی جنگهای ستارهای، لوکوموتیو چینی و یا دنبالهای از نیروهای دلتا. هر کدام از این موارد در زمینههای متفاوتی کاربرد دارند و شناخت آنها برای علاقهمندان به بازیها، حملونقل و یا فیلمهای اکشن مفید است.
اسکله ملکه در رمزی، جزیره من، با هزینهای معادل ۴.۳ میلیون پوند امروزی در سال ۱۸۸۶ افتتاح شد. این اسکله به عنوان سکوی سوار و پیاده شدن مسافران کشتیهای بخار در زمان پایین بودن جزر و مد طراحی شد. اسکله دارای خط تراموای دستی برای حمل بار و مسافر بود که بعدها به لوکوموتیو مجهز شد. پس از سالها استفاده، اسکله در ۱۹۹۰ به دلیل مسائل ایمنی بسته شد. از سال ۲۰۱۵، پروژه بازسازی توسط بنیاد رمزی آغاز شد و بخشهایی از آن در ژوئیه ۲۰۲۱ مجدداً افتتاح گردید.
دپوی کولدهم لین، واقع در شمال ایستگاه کمبریج، از سال ۱۹۵۸ بهعنوان مرکز نگهداری قطار فعالیت کرده و در دورههای مختلف میزبان ناوگان دیزلی، لوکوموتیوهای مانوری و قطارهای کلاس ۱۷۰ توربو استار بوده است.
تاتا هگزا، کراساوور فولسایز شرکت تاتا موتورز، در سال ۲۰۱۶ رونمایی و در ژانویه ۲۰۱۷ در بازار هند عرضه شد. این خودرو بر پایه تاتا آریا طراحی شد و از زبان طراحی «ایمپکت» تاتا بهره میبرد. هگزا با موتور دیزلی ۲.۲ لیتری و در نسخههای دو دیفرانسیل و تک دیفرانسیل عرضه شد، اما با استقبال کم بازار و اجرای استانداردهای آلایندگی BS6، تولید آن در سال ۲۰۲۰ متوقف گردید.
کلاس A1 راهآهن پنسیلوانیا (PRR) شامل لوکوموتیوهای بخار نوع ۰-۴-۰ بود که بین سالهای ۱۸۸۶ تا ۱۸۹۲ ساخته شدند. این لوکوموتیوها به دلیل مسیرهای پیچدرپیچ و محدود راهآهن پنسیلوانیا، حتی پس از معرفی مدلهای بزرگتر، همچنان مورد استفاده قرار میگرفتند. در دهه ۱۹۲۰، کلاس A1 به تدریج با کلاس A5s جایگزین شد و در نهایت در سال ۱۹۵۷ با ورود لوکوموتیوهای دیزلی، از رده خارج شدند.
وینیپگر، قطاری تاریخی که از سال ۱۹۲۸ تا ۱۹۶۷ بین شهرهای مینیاپولیس و وینپگ در حرکت بود، نمادی از ارتباطات حملونقلی بین آمریکا و کانادا بود. این قطار با نامهای مختلف از جمله منیتوبا اکسپرس و وینپگ اکسپرس شناخته میشد و با گذر زمان، از لوکوموتیو بخار به دیزل تغییر یافت. در نهایت، به دلیل کاهش تقاضا و از دست دادن قراردادهای پستی، در سال ۱۹۶۷ از رده خارج شد.
مقاله به بررسی معانی مختلف اصطلاح CV11 میپردازد، از جمله نام یک ناو هواپیمابر سابق نیروی دریایی آمریکا، منطقهای پستی در بریتانیا، نسخه دیزلی خودروی تویوتا کمری و نام یک هواپیما. همچنین به مفهوم کلی CV (اختصاری) نیز اشاره شده است.
لوکوموتیو بخار کلاس دوم کیپ ۴-۴-۰تی، در سال ۱۸۸۲ معرفی شد و در خطوط راهآهن کیپ تاون برای سرویسهای حومهای به کار گرفته شد. این لوکوموتیوها که به تانکهای وینبرگ معروف بودند، با چرخهای ۴-۴-۰ و کابین بزرگ طراحی شدند و تا سال ۱۹۱۶ در خدمت بودند.
یورورنر خانوادهای از لوکوموتیوهای دیزل-الکتریکی با قدرت متوسط تا بالا است که توسط سیمنس برای بازار اروپا طراحی شدهاند. این لوکوموتیوها از سال ۲۰۰۲ معرفی شدند و شباهتهایی با سری موفق یورواسپرینتر دارند. مدلهای مختلف یورورنر برای راهآهن اتریش، لیتوانی و هنگکنگ تولید شدهاند.
بوت میتواند به چند مفهوم اشاره داشته باشد: از لوکوموتیو تاریخی تا شخصیتهای سیاسی و انتشارات معتبر استانداردهای آلمان. این مقاله به بررسی این مفاهیم و ارتباط آنها با تاریخ و صنعت میپردازد.
رنفه کلاس ۳۵۰ مجموعهای از چهار لوکوموتیو دیزلی تککابین است که در سال ۱۹۵۰ توسط شرکت آمریکایی کار اند فاندری برای استفاده با واگنهای تالگو II به اسپانیا تحویل داده شد. این لوکوموتیوها با طراحی ظاهری آمریکایی، در خدمات مسافری بین مادرید و هندای فعالیت خود را آغاز کردند و تا سال ۱۹۷۲ در خطوط مختلف ادامه دادند.
وادیم تاراسنکو، متولد ۱۲ مه ۱۹۹۴، یک موتورسوار حرفهای روسی است که با مجوز لهستانی فعالیت میکند. او از ۱۵ سالگی در مسابقات قهرمانی روسیه درخشید و پس از آن با باشگاه لهستانی لوکوموتیو داوگاوپیلس قرارداد بست. تاراسنکو در مسابقات جهانی جوانان و لیگهای لهستان و بریتانیا حضور داشته و در سال ۲۰۲۳ با تیم گلاسگو تایگرز به قهرمانی دست یافت.
