عبارت مورد نظر خود را بنویسید
پیتر ام. آرتور (۱۸۳۱-۱۹۰۳)، مهاجر اسکاتلندی به آمریکا، سالها رهبری اتحادیه مهندسان لوکوموتیو (BLE) را بر عهده داشت. او در اعتصاب ۱۰ ماهه علیه راهآهن CB&Q در ۱۸۸۸ شکست خورد، اما با مذاکره قراردادهای مهمی برای کارگران به دست آورد. آرتور با سرمایهگذاری هوشمندانه در املاک، ثروتمند شد و تا پایان عمر رهبری اتحادیه را حفظ کرد.
نان و رزها گروهی از زنان سوسیالیست بود که در دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در بوستون فعالیت میکرد. این گروه با الهام از شعار اعتصاب نساجی لارنس در سال ۱۹۱۲ نامگذاری شد و به دنبال آزادی و برابری زنان بود.
اعتصاب دوختکاران فورد در سال ۱۹۶۸، حرکتی تاریخی در انگلستان بود که توسط زنان کارگر کارخانه فورد در داگنهام آغاز شد. این اعتصاب که به رهبری زنانی مانند رز بولند و آیلین پولن صورت گرفت، در اعتراض به تبعیض دستمزد جنسیتی بود و نهایتاً به تصویب قانون برابری دستمزد در سال ۱۹۷۰ منجر شد.
ابوالهلیم حسن عبدلرزاق اشقر، فعال مسلمان فلسطینی، به دلیل امتناع از شهادت در پروندهی تأمین مالی حماس توسط حامیان آمریکایی، به ۱۳۵ ماه حبس محکوم شد. او پیش از این استادیار موقت دانشگاه هاوارد بود و سابقهی اعتصاب غذا در اعتراض به بازداشت خود را دارد.
ERA Productions، Inc. یک استودیوی تجاری در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بود که پس از اعتصاب انیماتورهای دیزنی در ۱۹۴۱، شماری از هنرمندان شناختهشده به آن پیوستند.
اعتصاب نساجی پترسون در سال ۱۸۳۵ با حضور بیش از ۲۰۰۰ کارگر و کودک ایرلندیتبار برای کاهش ساعات کاری روزانه شکل گرفت. اگرچه کارفرمایان با پیشنهاد کاهش محدود ساعت، اعتصاب را شکست دادند، اما این حرکت توانست ساعت کاری هفتگی را به طور قابلتوجهی کاهش دهد.
خاچاطور مالومیان، معروف به ادگار آکنونی، روزنامهنگار و فعال سیاسی ارمنی بود که در مطبوعات و جنبشهای اصلاحطلبانه عثمانی نقش داشت. او در آستانه نسلکشی ارمنیان قربانی سیاستهای حکومت عثمانی شد.
گرد بنهشه (۱۹۱۳-۲۰۰۳) روزنامهنگار، نویسنده و سیاستمدار حزب لیبرال نروژ بود. او از ۱۹۵۹ تا ۱۹۸۰ در روزنامه داگبلات کار کرد و در ۱۹۷۴ برنده جایزه ناروسن شد. بنهشه ریاست انجمن مطبوعات نروژ را بر عهده داشت و به عنوان نماینده علیالبدل در پارلمان نروژ حضور یافت.
آرنولد ایجز، دانشور و روزنامهنگار کانادایی، با تخصص در ادبیات عصر روشنگری فرانسه، طی نیمقرن فعالیت، مرز میان دانشگاه و مطبوعات را شکست. او نویسندهای محافظهکار و حامی سرسخت اسرائیل بود که هم برای نخبگان و هم برای عموم مینوشت.
آدولف بوگستاد، متولد ۲۲ آوریل ۱۹۲۰، یکی از اعضای کلیدی مقاومت نروژ در دوران اشغال این کشور توسط نازیها بود. او در فعالیتهای مخفی مانند انتقال سلاح و چاپ غیرقانونی مطبوعات نقش داشت و بهعنوان رهبر منطقه ۱۳ شناخته میشد. بوگستاد در عملیات «آکسیون اسمور» شرکت کرد که در آن مواد غذایی از انبارهای نازیها دزدیده و بین نیروهای مقاومت توزیع شد. او در ۱۳ فوریه ۱۹۴۵، در جریان یک ملاقات مخفی در خانه استورم واینهولت، توسط مأموران گستاپو شناسایی و پس از تلاش برای فرار، به طرز فجیعی کشته شد.
اسکار گالگوت (۱۹۰۶-۱۹۹۹)، حقوقدان و قاضی دیوان عالی آفریقای جنوبی، با سابقه درخشان در حرفه وکالت، ارتش و ورزش. وی در دوران جنگ جهانی دوم خدمت کرد و پس از آن به جایگاه قضاوت رسید و در نهادهای مهمی چون شورای مطبوعات آفریقای جنوبی و انجمن استانداردهای تبلیغات نقش داشت.
جین کیتسون، متولد ۱۹۵۵، یک کمدین، نویسنده و بازیگر استرالیایی است که در تئاتر، رادیو، تلویزیون و مطبوعات فعالیت دارد. او با اجراهای تکنفره در باشگاه کمدی ملبورن به شهرت رسید و در برنامههای تلویزیونی مانند «بیگ گیگ» و «لت د بلاد ران فری» درخشید. کیتسون همچنین نویسنده کتابهایی چون «تانگ لاشینگ» و «یو آر استیل هات تو می» است و بهعنوان حامی چندین مؤسسه خیریه فعالیت میکند.
مهاویر سینگ راتور (۱۹۰۴-۱۹۳۳) یک انقلابی و مبارز استقلال هند در دهه ۱۹۳۰ بود. او عضو سازمان ناوجوان بهارات سبه بود و در فرار بهگت سینگ و دیگر همرزمانش از زندان لاهور نقش داشت. سینگ در اعتصاب غذای ۱۹۳۳ شرکت کرد و در پی تغذیه اجباری جان باخت.
رگینا شِر، زادهٔ ۱۹۵۰ در برلین شرقی، نویسنده و مورخ آلمانی است. او در زمینهٔ تاریخ یهودیان آلمان فعالیت میکند و نخستین رمانش در ۲۰۱۴ منتشر شد. شِر در دانشگاه هومبولت برلین تحصیل کرد و سابقهٔ فعالیت در مطبوعات و ویراستاری را دارد.
اعتصاب مطبوعات شیکاگو در سال ۱۹۱۲، از ماه مه تا نوامبر ادامه داشت. این اعتصاب عمدتاً توسط کارگران چاپخانهها (پرسمِن) برگزار شد و اتحادیههای دیگر مانند استریوتایپرز نیز از آن حمایت کردند. هدف اصلی، مقابله با تلاش ناشران بزرگ روزنامه برای از بین بردن اتحادیههای چاپ بود. این اعتصاب پس از کاهش دستمزدها و افزایش ساعات کار توسط مدیریت هیرست آغاز شد و با خشونتهایی همراه بود که به کشته و زخمی شدن چندین نفر انجامید.
بنیاد الکساندر هرتسن، تأسیسشده در ۱۹۶۹ در آمستردام، نهادی غیرانتفاعی بود که به انتشار دستنوشتههای سامیزدات مخالفان اتحاد جماهیر شوروی به زبان اصلی یا ترجمه اختصاص داشت. این بنیاد نخستین ناشر گزارشهای محاکمه سینیاوسکی-دانیل و آثار آندری آمالریک، یولی دانیل و دیگران در غرب بود. فعالیت آن در ۱۹۹۸ به دلیل پایان جنگ سرد و کاهش سرکوب مطبوعات در روسیه خاتمه یافت.
در فاصله سالهای ۱۸۸۴ تا ۱۸۸۹، تیم کریکت انگلستان بر استرالیا تسلط کامل داشت و تمام سریهای تست را برد. این دوره همچنین شاهد اولین استفاده از اصطلاح «تست» برای توصیف یک فرمت کریکت بود که در سال ۱۸۸۵ توسط مطبوعات به کار رفت. انگلستان در ۱۹ تست برگزارشده، ۱۴ برد، ۳ باخت و ۲ تساوی کسب کرد.
هریِت فلایشل پیلپل (۱۹۱۱-۱۹۹۱) وکیل آمریکایی و فعال حقوق زنان بود. او در زمینهی آزادی بیان، آزادی مطبوعات و حقوق باروری فعالیتهای گستردهای داشت. پیلپل بهعنوان مشاور حقوقی اتحادیهی آزادیهای مدنی آمریکا (ACLU) و سازمان پلنید پرنتهود خدمت کرد و در ۲۷ پروندهی دادگاه عالی آمریکا مشارکت داشت. او در جنبشهای کنترل تولد و حق انتخاب نقش مهمی ایفا کرد و حقوق قانونی نوجوانان برای سقط جنین و پیشگیری از بارداری را تثبیت نمود.
مدارس اوئلگا، موسوم به مدارس اعتصاب یا آزادی، بین سالهای ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۲ در هوستون تأسیس شدند تا به دانشآموزان مکزیکی-آمریکایی در حال تحریم مدارس دولتی، آموزش دهند. این مدارس با مدیریت خواهر گلوریا گایاردو و تینا رِیِس، در کلیساها و مراکز اجتماعی دایر شدند و دروسی مانند خواندن، نوشتن، تاریخ و فرهنگ را ارائه میکردند.
مسئله ژاپنیها در هاوایی، که با نامهای تهدید ژاپنی یا توطئه ژاپنی نیز شناخته میشد، به تنشهای نژادی بین مالکین اروپایی-آمریکایی مزارع نیشکر و مهاجران ژاپنی شاغل در این مزارع اشاره دارد. این مسئله در جریان اعتصاب نیشکر اوآهو در سال ۱۹۲۰ شدت گرفت و نگرانیهایی درباره تأثیر جمعیت رو به رشد ژاپنیها بر سیاست هاوایی و وفاداری آنها به ژاپن ایجاد کرد.
