آرنولد ایجز؛ پلِ میان دانشگاه و روزنامهنگاری
آرنولد ایجز (۱۷ مه ۱۹۳۵ – ۹ اکتبر ۲۰۲۰)، پژوهشگر، نویسنده، ویراستار و روزنامهنگار کاناداییالاصل بود. او در دوران فعالیت آکادمیک خود، میان سالهای ۱۹۵۶ تا ۲۰۰۱، نود مقاله و کتاب علمی منتشر کرد؛ آثاری که تنها به تخصص اصلیاش، یعنی ادبیات عصر روشنگری فرانسه، محدود نماندند. در عرصه روزنامهنگاری نیز فعالیتهایش بیش از پنج دهه به درازا کشید و شامل بازخوانی کتابها، سرمقالهها، یادداشتهای دیدگاهی، مصاحبهها و گزارشهایی برای نشریات سراسر کانادا و ایالات متحده بود. ایجز گرایشهای محافظهکارانه داشت، از دولت اسرائیل حمایت میکرد و به سنتهای یهودی پایبند بود. او گمنامی را به جنجلآفرینی ترجیح میداد.
نکتهی برجسته درباره ایجز، تواناییاش در نوشتن هم برای مخاطبان دانشگاهی و هم برای عموم مردم بود. همچنین، نفوذ چشمگیرش در نشریات کانادا و آمریکا، ویژگی کمنظیری به شمار میرفت.
زندگی شخصی
ایجز در اتاوا، انتاریو زاده و بزرگ شد. او در سال ۱۹۵۳ از دبیرستان نیپین فارغالتحصیل شد. مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۹۵۶ از دانشگاه کارلتون اتاوا دریافت کرد، در سال ۱۹۵۸ در دانشگاه عبری اورشلیم تحصیل نمود و مدارک تحصیلات تکمیلیاش (کارشناسی ارشد در ۱۹۵۸ و دکتری در ۱۹۶۳) را از دانشگاه ایالتی اوهایو گرفت. در دوران کارلتون، نزد خاخام سیمون ال. اکستاین از کنیسه ارتدوکس بث شالوم اتاوا، ادیان را فرا گرفت.
ایجز در سال ۱۹۶۰ با شوشانا ایجز (که با نام مستعار «رُز کلاینر» مینوشت) ازدواج کرد و رساله دکتریاش را به او تقدیم نمود.
مسیر آکادمیک و علمی
ایجز در سال ۱۹۶۳ به عنوان استادیار زبان فرانسه در دانشگاه واترلوی انتاریو مشغول به کار شد و بعداً به سمت معاونت دانشکده هنر رسید. او در سال ۲۰۰۳ بازنشسته شد و سال پس از آن، عنوان استاد برجسته بازنشسته دانشگاه واترلو را دریافت کرد. پس از آن، در ماههای زمستان، به تدریس ادبیات فرانسه در پردیس دانشگاه نوا ساوایسترن در فورت لادردیل، فلوریدا پرداخت.
در سال ۱۹۷۰، ایجز به عنوان نخستین پژوهشگر مقیم کنیسه در کانادا، در کنیسه بث زدک تورنتو منصوب شد. در آنجا با چهرههای برجسته یهودی آن دوران که همگی در تورنتو زندگی میکردند، ارتباط گرفت: استوارت ای. روزنبرگ (خاخام بث زدک)، والتر وورتسبرگر (خاخام کنیسه ارتدوکس شارهای شوماییم)، گونتر پلاوت (خاخام کنیسه اصلاحی هالی بلاسم) و امیل فاکنهایم (پژوهشگر هگل و فیلسوف هولوکاست در دانشگاه تورنتو).
فعالیتهای روزنامهنگاری
ورود ایجز به عرصه ژورنالیسم به سال ۱۹۶۴ بازمیگردد؛ زمانی که پس از دریافت دکتری، برای نشریات New York Jewish Spectator، Reconstructionist و Hadassah Magazine قلم زد.
در آوریل ۱۹۷۲، ایجز سردبیری مجله ماهانه Chronicle Review (که پیشتر Canadian Jewish Review نام داشت) را بر عهده گرفت. این مجله با جذب نویسندگان سرشناس کانادایی چون ایروینگ لیتون و ویلیام کوریلک، به ارائه «مطالب خواندنی باکیفیت برای عموم یهودیان» شهرت یافت. اما این ماهنامه به زودی با کسری بودجه مواجه شد و در نوامبر ۱۹۷۶ تعطیل گردید. ایجز در آن هنگام، درخواست سردبیری Canadian Jewish News را رد کرد.
در کانادا، مقالات او در روزنامههای روزانهای چون Montreal Gazette و Toronto Star و همچنین نشریات یهودی منتشر میشد. در ایالات متحده نیز، بازخوانی کتابها و مقالاتش در روزنامههایی نظیر Chicago Tribune، Los Angeles Times و The Baltimore Sun چاپ میشد. او در فاصله سالهای ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۴، خبرنگار رشتهای آژانس تلگراف یهودی بود و گاهی با نام مستعار «هارولد یاکوبسون» مینوشت.
افتخارات و دستاوردها
ایجز در دوران فعالیت آکادمیک خود، هفت بورسیه از شورای کانادا دریافت کرد. در سال ۱۹۸۴، برنده جایزه بورسیه کیلام شد؛ افتخاری که برای نخستین بار در تاریخ دانشگاه واترلو به فردی اهدا میگردید. در حوزه روزنامهنگاری نیز در سال ۱۹۷۳، جایزه اسمولار را برای سرمقالهها و ستونهای خود به دست آورد.
آثار منتخب
- ۱۹۶۹: عصر روشنگری فرانسه و سنتهای ربانی (به زبانهای انگلیسی و آلمانی)
- ۱۹۷۳: بُعد دیاسپورا
- ۱۹۸۶: تصویر یهودیان و یهودیت در پیشدرآمد عصر روشنگری فرانسه