مسئله ژاپنیها در هاوایی، که با نامهای تهدید ژاپنی یا توطئه ژاپنی نیز شناخته میشد، به تنشهای نژادی بین مالکین اروپایی-آمریکایی مزارع نیشکر و مهاجران ژاپنی شاغل در این مزارع اشاره دارد. این مسئله در جریان اعتصاب نیشکر اوآهو در سال ۱۹۲۰ شدت گرفت.
ریشههای مسئله
پس از اعتصاب، افراد قدرتمندی مانند والتر دیلینگهام و هری بالدوین نگرانیهای خود را درباره افزایش جمعیت ژاپنیها در هاوایی ابراز کردند. آنها معتقد بودند که این افزایش جمعیت میتواند بر سیاست هاوایی تأثیر بگذارد و در نهایت به سود امپراتوری ژاپن باشد.
والاس فارتینگتون در سخنانی در سال ۱۹۲۰ تأکید کرد که با وجود اینکه اعتصابها توسط «ناراضیان و اغتشاشگران» ایجاد شده بود، باید به ژاپنیها فرصت آمریکایی شدن داده شود.
این دیدگاه با مخالفتهایی از سوی افرادی مانند والنتاین مککلاچی مواجه شد که معتقد بودند ژاپنیها به دلیل پایبندی شدید به فرهنگ و دین خود، نمیتوانند در فرهنگ آمریکایی ادغام شوند.