عبارت مورد نظر خود را بنویسید
مونوگرام IX یا XI نمادی مسیحی اولیه است که شبیه پرههای چرخ است و گاهی در داخل یک دایره قرار میگیرد. این نماد از ترکیب حروف "I" (نماد عیسی) و "X" (نماد مسیح) در زبان یونانی تشکیل شده است. این مونوگرامها اغلب در کتیبههای باستانی گورها یافت میشوند.
دودمان چوداساما در منطقه سوراشترا (گجرات کنونی) حکمرانی میکردند. تاریخ اولیه این دودمان مبهم است و منابع مختلف مانند افسانههای شاعرانه و کتیبهها اطلاعات ضد و نقیضی ارائه میدهند. با این حال، مشخص است که آنها از حدود سال ۸۷۵ میلادی تا ۱۴۷۲ میلادی حکومت کردهاند.
کتیبه وات سری چوم، معروف به کتیبه شماره ۲ سوخوتای، یکی از قدیمیترین نمونههای خط تایلندی است که در سال ۱۸۸۷ کشف شد. این کتیبه به دوران پادشاهی ماها تاماراجا اول (۱۳۴۱–۱۳۶۷) بازمیگردد و اطلاعات ارزشمندی درباره تأسیس سوخوتای، زندگی Phra Maha Thera Sri Sattha و حضور گروههای خُم در جنوب سوخوتای ارائه میدهد.
خانه بگینیش، یک بنای سنگی و یادمان ملی مرتبط با دوره وایکینگها، در شهرستان کری ایرلند واقع شده است. این مکان در قرنهای ۹ تا ۱۲ میلادی سکونتگاه وایکینگها بوده و شامل ۸ خانه سنگی، ۸ توده سنگی و ۱۵ پناهگاه حیوانات است. کتیبهای رونیک و اشیایی مانند سنجاق استخوانی و شانه در این محل کشف شده است.
آلفونسوس سیاکنیوس، عالم دومینیکن اسپانیایی در روم، متخصص کتیبهشناسی و تاریخ پاپها بود. او روشی برای نامگذاری رنگهای نشانشناسی ابداع کرد و نامش به دلیل جعلی بودن تفاسیر نبوتهای سنت مالاشی در قرن هفدهم مورد بحث قرار گرفت.
ریمون لِبِگ (1895-1984) مورخ ادبی نامدار فرانسوی بود. او که پسر هانری لِبِگ، متخصص خطوط کهن، بود، در سال 1955 به عضویت آکادمی کتیبهها و نامهنگاریهای زیبا درآمد. لِبِگ همچنین از بنیانگذاران مجله «تاریخ تئاتر» بود.
فرضیه وایزمن، معروف به نظریه لوحها، پیشنهاد میکند که موسی کتاب پیدایش را از لوحهای باستانی به جای مانده از ابراهیم و دیگر نیاکان گردآوری کرده است. این نظریه که نخستین بار توسط پ.ج. وایزمن مطرح شد، با استناد به ساختار کتیبههای بینالنهرینی، دیدگاهی جایگزین برای نگارش پیدایش ارائه میدهد.
ملامپاگوس شهری باستانی در منطقه آئولیس بود که شواهد وجود آن در کتیبههای قرن پنجم پیش از میلاد یافت شده است. این کتیبهها به تعیین مرزهای ملامپاگوس با هراکلیا میپردازند. محل دقیق این شهر باستانی در نزدیکی گوکایا در ترکیه امروزی قرار دارد.
تانسیکیها خانوادهای گمنام از طبقه عوام در روم باستان بودند. با وجود اینکه نویسندگان باستان به آنها اشارهای نکردهاند، وجودشان از طریق کتیبهها تأیید شده است. نام خانوادگی «تانسیکیوس» احتمالاً از نامهای مستعار قدیمی مشتق شده، اما ریشه دقیق آن ناشناخته است. تنها نام خانوادگی مرتبط با آنها «وروس» به معنای «درست» یا «عادل» است.
کتیبه رونیک انگلیسی شماره ۲، مربوط به دوران وایکینگها در قرن یازدهم میلادی، در تابوتی سنگی از جنس آهک در کلیسای سنت پل لندن یافت شده است. این سنگ که به سبک رینگریکه (Pr2) حکاکی شده، بقایای رنگهای آبی تیره و قرمز دارد و در موزه لندن نگهداری میشود. احتمال میرود این کتیبه به یادبود یک جنگجوی وایکینگ که در خدمت پادشاه کنوت بزرگ درگذشته، ساخته شده باشد.
خانواده میمسیا، یک خانواده رومی گمنام، عمدتاً از طریق کتیبهای مشهور بر روی مخزن آب در کلیسای سن روفینو در آسیزی شناخته میشود. این کتیبه مربوط به قرن اول پیش از میلاد است و نام دو عضو این خانواده را در میان شش نفری که دیوارهای اطراف مخزن را ساختهاند، ذکر میکند.
خانهٔ عنایت الهی، واقع در میدان سنت توماس نیوپورت در جزیره وایت انگلستان، ساختمانی تاریخی از اواخر قرن هفدهم است. این بنا با آجر قرمز و سقف شیروانی ساخته شده و دارای پنجرهٔ دوگانهٔ قرن هجدهمی است. بر روی در اصلی، کتیبهای با عبارت «ارثیهٔ من عنایت الهی است، ۱۷۰۱» حک شده است. این ساختمان در فهرست میراث ملی انگلستان به عنوان بنای درجه دو ثبت شده و یکی از قدیمیترین ساختمانهای باقیمانده در شهر است.
ستون اشوکا در مجموعه فیروزشاه، واقع در فتهآبادِ استان Haryana، ستونی ۶ متری است که بهعنوان بخش پایینی ستون اصلی اشوکا در هانسِی شناخته میشود. فیروزشاه تیموری این ستون را از مکان اصلیاش منتقل و در فتهآباد نصب کرد. بااینحال، کتیبههای اصلی اشوکا تراشیده شده و بهجای آن کتیبههای سلسله تُغلُق حکاکی گردید.
عین تبرنوق، واقع در تونس، یک محوطه باستانی و اسقفنشین سابق کاتولیک است که بهعنوان شهر باستانی توبِرنوکا شناخته میشود. این مکان دارای ویرانههای دوره رومی و کتیبههایی است که هویت و جایگاه آن را تأیید میکنند. پس از بازپسگیری اسپانیا، مورهای اندلسی در قرن پانزدهم در این ویرانهها ساکن شدند.
تیتوس پومپونیوس آنتیستیانوس فونیسولانوس ویتونیانوس، سناتور رومی نیمه اول قرن دوم میلادی بود که در سال ۱۲۱ میلادی به مقام کنسول سوفکت رسید. اطلاعات ما از او محدود به کتیبههاست و پیش از کنسولی، فرمانداری لایکیا و پامفیلیا را بر عهده داشت.
بوکوریس، یکی از کهنترین سکونتگاههای پیشارومی در شمال مایورکا، شهری فدراتوس (متحد روم) بود که بقایای دیوارهایش هنوز پابرجاست. کتیبههای برنزی یافتشده در این منطقه، اتحاد این شهر با روم را تایید میکنند.
خربت القوم در کرانه باختری، محوطهای از قلمرو یهودای باستان است. آرامگاهها و کتیبههای عصر آهن آن، بهویژه یادکرد یهوه و اشره، اهمیت زیادی در باستانشناسی کتاب مقدس دارد.
آرامگاه یوسف بن کسیر در نخجوان، اثری هشتضلعی از آجر پخته است که در سده دوازدهم توسط عجمی نخجوانی ساخته شد و با کتیبههای قرآنی و تزئینات هندسی شناخته میشود.
سنگ اوگام دانگیمین، معروف به سنگ ایستاده کلونکایفی، بنایی کهن در نزدیکی بالیجیمزداک، کاوان ایرلند است. این سنگ ماسهسنگی با ارتفاع ۱.۶ متر، کتیبهای به نام «OVOMANI» دارد و نمادی از تاریخ کهن جزیره است.
خاندان تیفرنیا یکی از خانوادههای اشرافی اما گمنام در روم باستان بود. نام هیچیک از اعضای این خاندان در تاریخ ثبت نشده، اما وجود چندین کتیبه، اطلاعاتی درباره آنها به دست میدهد. خاستگاه اصلی این خاندان در اومبریا بوده است.
