عبارت مورد نظر خود را بنویسید
گوپالاناند سوامی (۱۷۸۱-۱۸۵۲)، از شاگردان برجسته سوامینارایان، نقش کلیدی در گسترش مکتب سوامینارایان داشت. او به عنوان یکی از یوگیان برجسته و مدیر مراکز مهم این مکتب شناخته میشود و آثار علمی و مذهبی فراوانی از او به یادگار مانده است.
وو یینگهوا (۱۹۰۷-۱۹۹۶)، دختر ارشد وو جیانکوان، استاد برجسته تایچی سبک وو بود. او از نه سالگی به فراگیری تایچی پرداخت و در هفده سالگی به تدریس در مکتب پدرش مشغول شد. یینگهوا سهم عمدهای در حفظ و اشاعه این هنر رزمی در دوران پس از انقلاب فرهنگی چین داشت و آثار متعددی در این زمینه منتشر کرد.
هیکوسوکه توتسوکا، استاد برجسته جوجوتسو از مکتب یوشین-ریو، رهبری بزرگترین سازمان جوجوتسو ژاپن را بر عهده داشت. او با تأسیس توتسوکا-ها یوشین-ریو، آخرین مکتب بزرگ این هنر رزمی را قبل از ظهور جودوی کدوکان بنیان نهاد. توتسوکا با جثهای تنومند و مهارتهای بینظیر، به عنوان یکی از قدرتمندترین رزمیکاران عصر خود شناخته میشد.
مارک بلوخ، تاریخدان فرانسوی و بنیانگذار مکتب آنال، متخصص تاریخ قرون وسطی بود. او در دانشگاههای استراسبورگ، پاریس و مونپلیه تدریس کرد. بلوخ در جنگ جهانی اول و دوم شرکت داشت و در نهایت به دست نازیها اعدام شد. آثار مهم او شامل «لمس سلطنتی»، «جامعه فئودالی» و «صنعت تاریخنگاری» است که بسیاری پس از مرگش منتشر شدند.
بنیاد فلاح انسانیت (FIF) یک سازمان خیریه تحت تأثیر جماعتالدعوه بود که در ۱۹۹۰ در لاہور تأسیس شد و به مکتب فکری احمدی حدیث تعلق داشت. در فوریه ۲۰۱۹، کمیته امنیت ملی پاکستان تصمیم به منع این بنیاد و جماعتالدعوه گرفت و در ژوئن دستور رسمی صادر شد. دولت فدرال همچنین اجرای طرح اقدام ملی را تسریع کرد و صدها تاسیسات خیریه این سازمانها را به تصرف درآورد.
جیمز مککاش (۱۸۱۱-۱۸۹۴) فیلسوف اسکاتلندی و رئیس دانشگاه پرینستون بود. او بهعنوان یکی از مدافعان مکتب فلسفی «عقل سلیم اسکاتلندی» شناخته میشود. مککاش تلاش کرد تا میان نظریه تکامل و مسیحیت آشتی برقرار کند و بهعنوان نخستین رهبر مذهبی آمریکایی، تکامل را بهطور عمومی تأیید کرد.
مالکی به مکتب فقهی در اسلام اشاره دارد. این واژه همچنین ممکن است به شخصیتهای تاریخی، جغرافیایی و فرهنگی مختلفی اشاره کند، از جمله ابوبکر مالکی، تاریخدان، نوری مالکی، نخستوزیر سابق عراق، و حتی نام روستایی در ایران.
آکسل نورگرِن (۱۸۲۸-۱۸۸۸) نقاش سوئدی مناظر طبیعی بود که تحت تأثیر مکتب دوسلدورف قرار گرفت. او پس از تحصیل در سوئد، به آلمان مهاجرت کرد و با هنرمندان برجستهای مانند هانس گوده همکاری داشت. آثار او عمدتاً شامل مناظر ساحلی، صخرهها و صحنههای زمستانی است.
تاریخ روستایی شاخهای از تاریخنگاری است که به بررسی جوامع روستایی میپردازد. این رشته در دهه ۱۹۸۰ از تاریخ کشاورزی جدا شد و تحت تأثیر مکتب آنال فرانسه، به ادغام تاریخ اقتصادی، اجتماعی و سیاسی پرداخت. تمرکز اولیه آن بر تاریخ اجتماعی زندگی روستایی بود که بعدها به تاریخ فرهنگی نیز گسترش یافت.
جرزی کولندو (۱۹۳۳-۲۰۱۴) تاریخدان و باستانشناس لهستانی بود که بهعنوان مرجع در تاریخ و باستانشناسی روم باستان شناخته میشد. او متخصص روابط میان امپراتوری روم و مناطق بارباریکوم بود و به مکتب آنال فرانسه تعلق داشت. کولندو با تأکید بر تعاملات اقتصادی و اجتماعی، به بررسی تأثیر روم در مناطق مختلف از جمله لهستان کنونی پرداخت.
باستانشناسی اجتماعی آمریکای لاتین (LASA) جریانی فکری است که در دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ در آمریکای لاتین شکل گرفت. این مکتب با تکیه بر ماتریالیسم تاریخی، به تفسیر دادههای باستانشناسی میپردازد و بهعنوان شاخهای ارتدوکس از مارکسیسم شناخته میشود. دو جریان اصلی در این حوزه وجود دارد: جریان نخست به رهبری لوئیس گ. لومبرِراس، باستانشناس پرویی، و جریان دوم الهامگرفته از او، که توسط گروه اوکستپک دنبال شد.
خامترول رینپوچه، بخشی از شاخه دونگیود پالدن در سلسله دروکپا از مکتب کاگیو بودیسم تبت است. این تبار توسط نگاوانگ تنفل، شاگرد برجسته لحاتسوا نگاوانگ زانگپو، بنیان نهاده شد. خامترول به معنای تجسم مجدد (تولکو) از منطقه خام است. این سلسله پیشگوییشده توسط پادماسامباوا، ارتباط عمیقی با پادشاه گسار و نقش کلیدی در گسترش تعالیم بودایی در خام و تبعید دارد.
فرانسیسکو مورا (۱۹۲۲-۲۰۰۲) نقاش مکزیکی و عضو مکتب مکزیکی نقاشی دیواری بود. او در اوروآپان متولد شد و تحت تأثیر پدرش که بافنده، موسیقیدان و هنرمند بود، به هنر روی آورد. مورا در کارگاه گرافیک مردمی (TGP) فعالیت میکرد و آثارش بر عدالت اجتماعی متمرکز بود.
فلسفه تائویسم، سنت باستانی چینی است که بر زندگی در هماهنگی با «دائو» (مسیر کیهانی) تأکید دارد. این مکتب با مفاهیمی چون عمل بیتلاشی (وووِی)، اصالت طبیعی و پرورش درونی، مسیری متفاوت از کنفوسیوس ارائه میدهد و در طول تاریخ با ادغام آموزههای گوناگون، شکلهای متنوعی یافته است.
تادائو اوکازاکی، هنرمند ژاپنی متولد ۱۹۴۳ در توکیو، با ریشه در مکتب زن بودایی، زندگی و آثارش را در شمال شرقی ژاپن و نیویورک دنبال کرد. او با تلفیق سنتهای ژاپنی و تکنیکهای مدرن، مفهوم «ما» (فضای خالی معنادار) را در نقاشی و شعر هایکو توسعه داد. آثار او در گالریهای معتبر جهانی از جمله نیویورک و توکیو به نمایش درآمده است.
هواین بهطور اصلی به مکتبی در بودیسم ماهایانه چینی اشاره دارد. این نام همچنین ممکن است به منطقهای در پرو، ایستگاه راهآهنی در چین، یا انتقال کرهای و ژاپنی این مکتب اشاره کند.
پیر آگوست کوت (۱۸۳۷-۱۸۸۳) نقاش فرانسوی مکتب کلاسیک آکادمیک بود. او با آثار ماندگاری مانند «بهار» و «طوفان» شهرت یافت. کوت تحت حمایت هنرمندان برجستهای مانند بوگروئا قرار داشت و جوایز متعددی از جمله نشان شوالیه لژیون دونور دریافت کرد.
نیکولاس گیزیس (۱۸۴۲-۱۹۰۱) از مهمترین نقاشان قرن نوزدهم یونان بود. او بهخاطر اثر مشهور «عشق و نقاش» شناخته میشود که نخستین نقاشی ژانری او به شمار میرود. گیزیس نماینده اصلی مکتب مونیخ بود و آثارش در موزهها و مجموعههای خصوصی یونان، آلمان و دیگر کشورها نگهداری میشود.
مهاواستو، به معنای «رویداد بزرگ» یا «داستان بزرگ»، متنی کانونی در مکتب لوکوتاراوادا از بودیسم اولیه است. این اثر، زندگینامهای چندجانبه از بودای شاکIAMونی است که در قرنهای دوم پیش از میلاد تا چهارم میلادی گردآوری شده است. مهاواستو شامل داستانهای زندگیهای گذشته بودا، داستانهای بوداهای پیشین، و تعالیم بودایی است.
یوهانس کوکسیوس (۱۶۰۳-۱۶۶۹) الهیدان هلندی و مفسّر برجسته عهد عتیق بود. او با تمرکز بر الهیات عهد (Covenant Theology) و تأکید بر حضور مسیح در تمام بخشهای کتاب مقدس، مکتب فکری «کوکسیانی» را بنیان نهاد. آثار اصلی او شامل فرهنگ لغت عبری-کلدانی و رسالهای جامع در باب الهیات عهد است که تأثیر عمیقی بر مباحثات دینی قرن هفدهم هلند گذاشت.
