زندگینامه
آکسل ویلهلم نورگرِن (۵ دسامبر ۱۸۲۸، استکهلم - ۱۲ فوریه ۱۸۸۸، دوسلدورف) نقاش سوئدی مناظر طبیعی بود. پدرش، کارل ویلهلم نورگرِن، نقاش پرترههای مشهور بود که آکسل نخستین آموزشهای خود را از او دریافت کرد.
پس از اتمام دورههای آموزشی در مؤسسه سلطنتی هنر در ۱۸۴۵، قرار بود به عضویت کامل آکادمی سلطنتی هنرهای سوئد درآید، اما به دلایل نامعلوم این اتفاق نیفتاد. در ۱۸۴۹، چند منظره طبیعی در نمایشگاه آکادمی ارائه کرد که آثار هنرمندان نروژی آموزشدیده در دوسلدورف در آن مورد توجه قرار گرفتند. این آغاز گرایش هنرمندان سوئدی به تحصیل در دوسلدورف بود.
در ۱۸۵۱، با حمایت مالی ولیعهد کارل پانزدهم، به همراه مورتن مولر برای ادامه تحصیل به دوسلدورف رفت. استاد اصلی او هانس گوده بود که در نمایشگاه ۱۸۴۹ با او آشنا شده بود. همچنین تحت تأثیر آندریاس آخنباخ، استاد گوده، قرار گرفت که به او آموخت پیش از نقاشی، مطالعات دقیق از طبیعت انجام دهد.
سبک و آثار
نورگرِن ترجیح میداد صحنههایی با سواحل، صخرهها، فضای زمستانی و نور ماه را نقاشی کند. بسیاری از آثار او مناطق خشن و خشک را به تصویر میکشند. او اغلب به سبک «ان پلن ایر» (نقاشی در فضای باز) کار میکرد، اما تحت تأثیر مکتب باربیزون قرار نگرفت.
نورگرِن بهعنوان پیشگام مکتب دوسلدورف در سوئد شناخته میشود.
در دهه ۱۸۷۰، با وجود انتقادات شدید از این مکتب، او این انتقادات را «مزاحم عمومی» خواند. در دوران رکود اقتصادی آلمان، با مشکلات مالی مواجه شد و حتی در نامههایی به دوستانش از مبادله نقاشیهایش با لباس خبر داد.
سالهای پایانی
در ۱۸۸۳، سکتهای او را از سفرهای خارجی بازداشت، اما همچنان به نقاشی و نمایش آثارش در استکهلم ادامه داد. آثار او امروزه در موزه ملی سوئد و موزه هنر گوتنبرگ قابل مشاهده است.