جرزی ولادیسلاو کولندو (۱۹۳۳-۲۰۱۴) تاریخدان و باستانشناس لهستانی بود که بهعنوان مرجع در تاریخ و باستانشناسی روم باستان شناخته میشد. او متخصص روابط میان امپراتوری روم و مناطق بارباریکوم بود و به مکتب آنال فرانسه تعلق داشت.
کولندو در خانوادهای با پیشینه آموزشی متولد شد. پس از درگذشت پدرش، خانواده به بیاویستوک نقل مکان کردند. او که علاقهمند به باستانشناسی بود، به دلیل ترس از عدم توانایی در طراحی، به مطالعه تاریخ باستان روی آورد. کولندو در سال ۱۹۵۵ از دانشگاه ورشو فارغالتحصیل شد و سپس مدارج کارشناسی ارشد و دکترا را در سال ۱۹۶۰ کسب کرد. او در سال ۱۹۶۸ موفق به اخذ صلاحیت تدریس شد و در سال ۱۹۷۹ به درجه استادی رسید.
تحقیقات باستانشناسی او عمدتاً بر حوضه مدیترانه باستان و مسائل مربوط به سنگنبشتهها متمرکز بود. او بهویژه به تعاملات اقتصادی و اجتماعی میان روم باستان و بارباریکوم، بهویژه در قلمرو لهستان کنونی، میپرداخت. کولندو بین سالهای ۱۹۵۵ تا ۱۹۸۱ عضو آکادمی علوم و هنر لهستان (PAN) بود و پس از آن عمدتاً در مؤسسه باستانشناسی دانشگاه ورشو فعالیت کرد.
در سال ۲۰۰۳، او بهطور رسمی بازنشسته شد اما همچنان بهعنوان استاد ممتاز در مرکز تحقیقات باستانشناسی جنوب شرقی اروپا فعالیت داشت. او در دانشگاههای مختلفی از جمله پاریس، لیون و پادووا به تدریس پرداخت و عضو مؤسسات مختلفی مانند انجمن علمی ورشو و آکادمی علوم لهستان بود.
کولندو با تحقیقات خود، درک ما را از تأثیر روم در جهان باستان، بهویژه در گال روم، ارتش روم و روابط خارجی آن، عمیقتر کرد.
او همچنین به بررسی بردهداری در روم باستان و فناوری کشاورزی در ایتالیا باستان پرداخت. کولندو بیش از ۶۰۰ مقاله، کتاب و تکنگاری نگاشت و به تربیت بیش از ۴۰ دانشجوی کارشناسی ارشد و دکترا پرداخت.