عبارت مورد نظر خود را بنویسید
یورورنر خانوادهای از لوکوموتیوهای دیزل-الکتریکی با قدرت متوسط تا بالا است که توسط سیمنس برای بازار اروپا طراحی شدهاند. این لوکوموتیوها از سال ۲۰۰۲ معرفی شدند و شباهتهایی با سری موفق یورواسپرینتر دارند. مدلهای مختلف یورورنر برای راهآهن اتریش، لیتوانی و هنگکنگ تولید شدهاند.
دولگوچ نامی آشنای منطقه میولز است که به مکانها و عناصر تاریخی متعددی اشاره دارد. این نام گرهخورده به ایستگاه و لوکوموتیو راهآهن تالیلین، آبشارهای زیبا و معدن تختهسنگی باستانی این منطقه است.
کلاس ۱۲ به انواع مختلفی از لوکوموتیوها، زیردریاییها و تجهیزات حملونقل در کشورهای مختلف اشاره دارد. از لوکوموتیو بخار آلمانی DRG Class 12 تا زیردریایی O 12-class، این اصطلاح در زمینههای متنوعی استفاده میشود.
پیتر ام. آرتور (۱۸۳۱-۱۹۰۳)، مهاجر اسکاتلندی به آمریکا، سالها رهبری اتحادیه مهندسان لوکوموتیو (BLE) را بر عهده داشت. او در اعتصاب ۱۰ ماهه علیه راهآهن CB&Q در ۱۸۸۸ شکست خورد، اما با مذاکره قراردادهای مهمی برای کارگران به دست آورد. آرتور با سرمایهگذاری هوشمندانه در املاک، ثروتمند شد و تا پایان عمر رهبری اتحادیه را حفظ کرد.
این مقاله به معرفی شخصیتهای مختلفی با نام ریچارد گرِنویل میپردازد، از جمله دریانوردان، سربازان، سیاستمداران و حتی یک لوکوموتیو بخار. هدف، تمایز قائل شدن میان این افراد و موارد مشابه است.
توماس ویلیام ورسدل (۱۸۳۸-۱۹۱۶) مهندس برجسته انگلیسی لوکوموتیو بود که در خانوادهای کویکر در لیورپول متولد شد. او در راهآهنهای بزرگ بریتانیا و آمریکا فعالیت کرد و سیستم ترکیبی دوسیلندر را در طراحی لوکوموتیوها به کار برد.
لوئیس آندره دا سیلوا، معروف به دا سیلوا، بازیکن سابق برزیلی است که در سال ۱۹۷۲ زاده شد. او به همراه ماریو دوس سانتوس جونیور، افتخار نخستین حضور بازیکنان برزیلی در لیگ برتر روسیه را با پیوستن به لوکوموتیو نیژنی نووگورود در سال ۱۹۹۵ به خود اختصاص داد.
جاده پارکوی کرولیریج، یک جاده منظرهای ملی در شمال شرقی آرکانزاس و بوتهیل میزوری است که از کنار تشکیلات زمینشناسی منحصر به فرد کرولیریج میگذرد. این جاده از کنار جنگل ملی سنت فرانسیس، رود میسیسیپی و دشت آبرفتی میسیسیپی عبور میکند و دارای مکانهای تاریخی، میدانهای نبرد جنگ داخلی و نقاط مهم فرهنگی و باستانشناسی است.
لوکوموتیو بخار کلاس دوم کیپ ۴-۴-۰تی، در سال ۱۸۸۲ معرفی شد و در خطوط راهآهن کیپ تاون برای سرویسهای حومهای به کار گرفته شد. این لوکوموتیوها که به تانکهای وینبرگ معروف بودند، با چرخهای ۴-۴-۰ و کابین بزرگ طراحی شدند و تا سال ۱۹۱۶ در خدمت بودند.
جی70 میتواند به چند مورد اشاره داشته باشد: قایق بادبانی جی/70، لوکوموتیو بخار بریتانیایی کلاس جی70، شکل هندسی متابیآگمنتد ترونکیتد دودکاهدرون، و خودروی آفرود تویوتا لندکروزر جی70. هر کدام از این موارد در حوزههای مختلف مانند دریانوردی، راهآهن، ریاضیات و خودرو کاربرد دارند.
وینیپگر، قطاری تاریخی که از سال ۱۹۲۸ تا ۱۹۶۷ بین شهرهای مینیاپولیس و وینپگ در حرکت بود، نمادی از ارتباطات حملونقلی بین آمریکا و کانادا بود. این قطار با نامهای مختلف از جمله منیتوبا اکسپرس و وینپگ اکسپرس شناخته میشد و با گذر زمان، از لوکوموتیو بخار به دیزل تغییر یافت. در نهایت، به دلیل کاهش تقاضا و از دست دادن قراردادهای پستی، در سال ۱۹۶۷ از رده خارج شد.
لوکوموتیو EMD SD60، یکی از محصولات شاخص جنرال موتورز، با تمرکز بر خدمات سنگین باربری و متوسط طراحی شد. این مقاله به بررسی تاریخچه، مدلهای متنوع و ویژگیهای فنی این لوکوموتیو قدرتمند میپردازد.
کلاس A1 راهآهن پنسیلوانیا (PRR) شامل لوکوموتیوهای بخار نوع ۰-۴-۰ بود که بین سالهای ۱۸۸۶ تا ۱۸۹۲ ساخته شدند. این لوکوموتیوها به دلیل مسیرهای پیچدرپیچ و محدود راهآهن پنسیلوانیا، حتی پس از معرفی مدلهای بزرگتر، همچنان مورد استفاده قرار میگرفتند. در دهه ۱۹۲۰، کلاس A1 به تدریج با کلاس A5s جایگزین شد و در نهایت در سال ۱۹۵۷ با ورود لوکوموتیوهای دیزلی، از رده خارج شدند.
سد هارت بوت در جنوب غربی داکوتای شمالی، پروژهای تاریخی برای کنترل سیلاب و آبیاری است که دریاچه تشیدا را شکل داده. این سد خاکی با ۱۴۲ پیل ارتفاع، تنها پهنه آبی بزرگ منطقه به شمار میرود و به قطب تفریحی کوهنوردی و قایقسواری تبدیل شده است.
کلاس لوکوموتیو WAM-2/3 راهآهن هند، لوکوموتیوهایی الکتریکی با جریان متناوب ۲۵ کیلوولت بودند که در دهه ۱۹۶۰ از ژاپن وارد شدند. این لوکوموتیوها توسط کنسرسیومی متشکل از میتسوبیشی، هیتاچی و توشیبا ساخته شدند و بیش از ۴۰ سال در حمل مسافر و بار استفاده شدند. تا ژانویه ۲۰۲۰، تمام این لوکوموتیوها از رده خارج و اسقاط شدند.
DF2 میتواند به سه مفهوم مختلف اشاره داشته باشد: بازی ویدئویی جنگهای ستارهای، لوکوموتیو چینی و یا دنبالهای از نیروهای دلتا. هر کدام از این موارد در زمینههای متفاوتی کاربرد دارند و شناخت آنها برای علاقهمندان به بازیها، حملونقل و یا فیلمهای اکشن مفید است.
اسکله ملکه در رمزی، جزیره من، با هزینهای معادل ۴.۳ میلیون پوند امروزی در سال ۱۸۸۶ افتتاح شد. این اسکله به عنوان سکوی سوار و پیاده شدن مسافران کشتیهای بخار در زمان پایین بودن جزر و مد طراحی شد. اسکله دارای خط تراموای دستی برای حمل بار و مسافر بود که بعدها به لوکوموتیو مجهز شد. پس از سالها استفاده، اسکله در ۱۹۹۰ به دلیل مسائل ایمنی بسته شد. از سال ۲۰۱۵، پروژه بازسازی توسط بنیاد رمزی آغاز شد و بخشهایی از آن در ژوئیه ۲۰۲۱ مجدداً افتتاح گردید.
قایق بادبانی سانکت، معروف به سانکت ۱۷-۱ یا دلکس سانکت، یک قایق بادبانی قابل حمل آمریکایی است که کلارک میلز در سال ۱۹۶۰ بهعنوان قایق روزانه طراحی کرد. این قایق با تجهیزات برمودایی و نشان خورشید با حرف C در مرکز آن، از مدل کام-پک سانکت قابل تشخیص است. اولین بدنه سانکت که کلارک میلز برای خود ساخت، در مککی کریک بوت شاپ در فلوریدا به نمایش گذاشته شده است.
رنفه کلاس ۳۵۰ مجموعهای از چهار لوکوموتیو دیزلی تککابین است که در سال ۱۹۵۰ توسط شرکت آمریکایی کار اند فاندری برای استفاده با واگنهای تالگو II به اسپانیا تحویل داده شد. این لوکوموتیوها با طراحی ظاهری آمریکایی، در خدمات مسافری بین مادرید و هندای فعالیت خود را آغاز کردند و تا سال ۱۹۷۲ در خطوط مختلف ادامه دادند.
کوههای پِلونسیلو در شهرستان هیدالگو، واقع در جنوبغربی نیومکزیکو و بخشی از منطقه بوتهیل این ایالت، زنجیرهای کوهستانی با امتداد شمالغربی تا آریزونا هستند. این کوهها بخشی از جزایر آسمانی مادریان به شمار میروند و به دلیل تاریخچه نبردهای تاریخی و مسیرهای گریز به مکزیک، اهمیت ویژهای دارند.
