عبارت مورد نظر خود را بنویسید
برناردو روسلای، از نخبگان سیاسی و فرهنگی فلورانس در عصر رنسانس، با پیوندهای عمیق خانوادگی با خاندان مدیچی، نه تنها در عرصه دیپلماسی و بانکداری میدرخشید، بلکه با اهدای باغهایش به آکادمی افلاطونی، به پناهگاهی برای اندیشمندان بزرگ چون ماکیاولی تبدیل شد.
ماریا فرناندز ده تینوکو، نویسنده و باستانشناس آماتور کاستاریکایی، با تحصیل در انگلستان و علاقهمندی به فرهنگهای بومی، آثاری چون رمانهای «یونتا» و «زولای» را خلق کرد. او در دوران همسرش به عنوان بانوی اول کاستاریکا خدمت کرد و پس از تبعید، فعالیتهای باستانشناسی و هنری خود را در پاریس و سپس در کاستاریکا ادامه داد. فرناندز ده تینوکو در سال ۱۹۴۹ مدال فلورانس نایتینگل را دریافت کرد و در سال ۲۰۱۲ مستندی درباره زندگی او ساخته شد.
شارلوت آن مابرلی (۱۸۴۶-۱۹۳۷)، دانشگاهی انگلیسی و نخستین رئیس کالج سنت هیوز آکسفورد بود. او به همراه النور جوردن، کتاب پرفروش «ماجراجویی» را در ۱۹۱۱ نوشت که ادعای سفر در زمان به دوران ماری آنتوانت را مطرح میکرد. مابرلی در خانوادهای ۱۵ نفره متولد شد و تحصیلات اولیه خود را در خانه گذراند. او سالها به عنوان منشی پدرش، اسقف سالزبری، خدمت کرد و سپس از ۱۸۸۶ تا ۱۹۱۵ ریاست سنت هیوز را برعهده داشت.
ویلنر نامخانوادگی آلمانی و یهودی است که به معنای «اهل ویلنا» (پایتخت لیتوانی) میباشد. این نام در زبان ییدیش به شکل «ویلنسکی» یا «ویلنسکی» نیز دیده میشود. افراد سرشناسی مانند قاضی آمریکایی آلن ام. ویلنر، شاعر النور ویلنر، و مبارز مقاومت یهودی اسرائیل چائم ویلنر این نامخانوادگی را یدک میکشند.
نقاشی «پرسئوس و رهایی آندرومدا» اثر پیرو دی کوزیمو، شاهکاری از دوره رنسانس ایتالیا است. این اثر، بازآفرینی اسطوره پرسئوس، نیمهخدایی که هیولای دریایی را میکشد و آندرومدا را نجات میدهد، است. نقاشی با الهام از متامورفوز اثر اووید، مضامینی مانند عشق افلاطونی، زیبایی ایدهآل و ازدواج را به تصویر میکشد. این اثر همچنین نمادی از رقابت میان نقاشی و مجسمهسازی است و پرترههایی از خانواده مدیچی و نخبگان فلورانس را در خود جای داده است.
کانکریت یکی از سه شهرک صنعتی در نزدیکی کارخانه هولسیم در شرق شهرستان فرمونت، کلرادو، ایالات متحده است. دو شهرک دیگر پورتلند و سیمان نام دارند. این سه شهرک در جنوب پِنروز و شرق فلورانس، در امتداد بزرگراه ایالتی ۱۲۰ قرار گرفتهاند. کانکریت در سال ۱۹۰۵ تأسیس شد و در ارتفاع قابل توجهی از سطح دریا واقع شده است.
آنتونی پاپیل (۱۸۶۵-۱۹۱۰) مجسمهساز لهستانی بود که آثار برجستهای در شهرهای کراکوف، لویو و واشینگتن دی.سی. خلق کرد. او با تحصیل در آکادمیهای هنری کراکوف، وین، برلین و فلورانس، سبک خاص خود را شکل داد و در ساخت بناهای تاریخی و یادمانهای ملی نقش داشت.
آنتونیو سانتوچی (؟–۱۶۱۳) ستارهشناس، نقشهگر کیهانی و سازنده ابزارهای علمی ایتالیایی بود. او در دانشگاه پیزا ریاضی تدریس کرد و به عنوان ستارهشناس و نقشهگر برای دوقلای مادا خدمت کرد. او با انتشار کتاب «تراتاتو delle كومته» در ۱۶۱۱، اولین کسی بود که دنبالهدارها را پدیدهای فرازمینی و نه جویهای هوایی معرفی کرد. کرههای آرمیلاری مشهور او در موزه گالیله فلورانس و اسکوریال مادرید نگهداری میشوند.
مدرسه النور گرسون، مدرسهای جایگزین و مختلط برای دانشآموزان پایههای ششم تا دوازدهم است. این مدرسه پذیرای دانشآموزانی با چالشهای عاطفی، رفتاری، قربانیان قلدری، یا کسانی است که مهارتهای اجتماعی ضعیفی دارند. برنامه درسی و کلاسهای کوچک (۶ تا ۱۰ نفر) به یادگیری مؤثر کمک میکند.
فلورانس فابریکانت، منتقد و نویسنده نامآشنای حوزه غذا، از سال ۱۹۸۰ با نیویورک تایمز همکاری داشته و کتابهای متعددی در زمینه آشپزی منتشر کرده است. او فارغالتحصیل کالج اسمیت و دکترای زبان فرانسه از دانشگاه نیویورک است. فابریکانت همچنین در فعالیتهای داوطلبانه برای مبارزه با سرطان نقش داشته است.
فلورانس (یا فلورنتیوس)، نجیبزاده و روحانی قرن ۱۲ و ۱۳ میلادی، پسر کنت فلورانس سوم هلند بود. او که ابتدا پیشوای اوتрехт شد، در ۱۲۰۲ به اسقفی گلاسکو انتخاب شد و به عنوان صدراعظم اسکاتلند خدمت کرد. با وجود انتخاب، هرگز به طور رسمی اسقف نشد و در ۱۲۰۷ از مقام خود استعفا داد. او در ۱۲۱۰ در میانبورگ زیلند به عنوان راهب درگذشت.
ریپولی نام چند مکان در ایتالیا است. از روستاهای کوچک در استانهای پیزا، ترامو و کونئو تا شهرداری در حومه فلورانس و روستایی در نزدیکی بولونیا، این نام در نقاط مختلف این کشور تکرار شده است.
ایین کانل، متولد ۱۰ اوت ۱۹۷۶، یک کمدین و بازیگر اسکاتلندی است که بهخاطر همکاری با رابرت فلورانس شناخته میشود. او در آثار موفقی مانند سریالهای «لژیت»، «راب سی. نزبیت» و بهویژه «برنیستاون» ایفای نقش کرده است. کانل همچنین نویسنده چندین کمدی اسکاتلندی از جمله «برنیستاون» و «امپتی» است.
اوو بورسوک (۱۹۲۹-۲۰۲۲)، تاریخدان هنر کانادایی-آمریکایی، با تخصص در نقاشیهای دیواری و موزاییک، نقش مهمی در حفظ آثار هنری ایتالیا ایفا کرد. او در تورنتو متولد شد و تحصیلات خود را در نیویورک و لندن گذراند. بورسوک با همکاری گروههای مرمت در فلورانس، به ویژه پس از سیل ۱۹۶۶، به نجات آثار هنری پرداخت و آثار ارزشمندی در زمینه تاریخ هنر ایتالیا بر جای گذاشت.
فلورانس النور شونل، پژوهشگر علوم تربیتی استرالیایی، عمر حرفهای خود را به سنجش یادگیری کودکان و حمایت از کودکان مبتلا به فلج مغزی و نارساخوانی اختصاص داد.
جین النور بنهم هی (۱۸۲۹-۱۹۰۴) نقاش و تصویرگر انگلیسی دوره ویکتوریایی بود که با جنبشهای هنری پیشارافائلی بریتانیا و ماچاییولی ایتالیا ارتباط داشت. او در خانوادهای از کارگران فلز در لندن متولد شد و برای تحصیل هنر به مونیخ سفر کرد. پس از ازدواج با ویلیام هی و مهاجرت به فلورانس، با فرانچسکو آلتامورا، نقاش ایتالیایی، آشنا شد و با او ازدواج کرد. آثار او در آکادمی سلطنتی لندن به نمایش درآمد و شهرت او با تابلوهای «انگلستان و ایتالیا» و «راهپیمایی فلورانسی» تثبیت شد.
هاروود یک جامعه غیرمستقل در شهرستان چیکات، آرکانزاس، ایالات متحده است. در سال ۱۹۱۵، این منطقه محل استقرار مزرعه ۵۰۰۰ هکتاری فلورانس بود.
آریستیس استاسی (۱۹۴۰-۲۰۱۳)، هنرمند و مرمتگر برجسته قبرسی، در لیماسول متولد شد و در اشتوتگارت درگذشت. او در روستاهای کوهستانی ترودوس بزرگ شد و در فلورانس و رم در زمینه نقاشی دیواری، مجسمهسازی و مرمت تحصیل کرد. استاسی در مرمت بناهای تاریخی قبرس، از جمله ایکوناستاز کلیسای سنت لازاروس، نقش مهمی داشت و آثار هنری او در مکانهای مختلفی مانند صومعه ماخیراس و شهرهای نیکوزیا، پافوس و لیماسول قابل مشاهده است.
روز ملی رقص در سال ۲۰۱۰ توسط نایجل لیتگو، همبنیانگذار برنامه «شما میتوانید برقصید» و جنبش رقص آمریکا، با همکاری النور هولمز نورتون، نماینده کنگره آمریکا، بنیان نهاده شد. این روز برای حمایت از رقص به عنوان یک فعالیت ورزشی ارزشمند و بیان هنری برگزار میشود.
ستون سن زانوبی، ستونی مرمری با صلیبی بر فراز تاجی آتشین، در شمال غسلخانه سن جووانی در فلورانس ایتالیا قرار دارد. این ستون برای گرامیداشت معجزهای از اسقف پیشین فلورانس، سن زانوبی، برپا شده است. معجزهای که در قرن نهم میلادی رخ داد و با احیای ناگهانی درخت نارون در زمستان مرتبط است.
