زندگینامه فلورانس النور شونل
فلورانس النور شونل (۳۱ اکتبر ۱۹۰۲ تا ۲۲ مه ۱۹۶۲) پژوهشگر علوم تربیتی استرالیایی بود که در مستعمره ناتال، در شهر دوربان، زاده شد. او بیشتر بهخاطر کارهایش در زمینه سنجش یادگیری کودکان و حمایت از کودکان مبتلا به فلج مغزی و نارساخوانی شناخته میشود.
تولد، خانواده و سالهای نخست
شونل با نام کامل «فلورانس النور دی بریسی واترمن» به دنیا آمد. پدرش فرانسیس ویلیام دی بریسی واترمن، تاجر مبلمان زاده انگلستان، و مادرش ماد ربکا ترنر بود. او در دوربان متولد شد، سپس به پرت مهاجرت کرد و در کلرمونت آموزش معلمی دید.
از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۶ در مدارس ابتدایی سوبیاکو و جولیمونت تدریس کرد و در سال ۱۹۲۵ مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه استرالیای غربی گرفت.
ازدواج، تحصیل در انگلستان و ورود به پژوهش
او در سال ۱۹۲۶ در پرت با فرد شونل ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد. فلورانس در سال ۱۹۲۸ همراه همسرش به انگلستان رفت و بعدها در کالج دانشگاهی لندن ادامه تحصیل داد؛ در سال ۱۹۳۸ مدرک کارشناسی و در سال ۱۹۴۰ مدرک کارشناسی ارشد گرفت.
دستاورد علمی و کار با کودکان
فلورانس شونل همراه همسرش روشهای آزمونسازی استاندارد برای سنجش پیشرفت تحصیلی کودکان را توسعه داد. این روشها در سال ۱۹۵۰ در کتاب «آزمونهای تشخیصی و سنجش دستاوردهای تحصیلی» منتشر شد. او در همان سال از دانشگاه بیرمنگام مدرک دکترا دریافت کرد.
شونل همچنین با پروفسور جی. ام. اسملی، شیوههایی برای ارزیابی ویژگیهای شناختی و تحصیلی کودکان مبتلا به فلج مغزی طراحی کرد. او در سال ۱۹۴۸ در تأسیس مدرسه کارلسون هاوس برای کودکان دارای فلج مغزی نقش داشت و بهصورت پارهوقت بهعنوان روانشناس تربیتی در آنجا فعالیت کرد.
بازگشت به استرالیا و میراث ماندگار
او سپس به استرالیا بازگشت و با انجمن رفاه کودکان مبتلا به فلج مغزی کوئینزلند همکاری کرد. شونل از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۱ در کمیته پزشکی و آموزشی این انجمن فعالیت داشت و در سال ۱۹۵۶ کتاب «آموزش کودکان دارای فلج مغزی» را منتشر کرد.
فلورانس النور شونل در بریزبن و در ۵۹ سالگی بر اثر گلیوم مغزی درگذشت. سالها بعد، پل النور شونل به افتخار او نامگذاری شد تا یاد تلاشهایش در مسیر آموزش و حمایت از کودکان باقی بماند.