زندگینامه شارلوت آن مابرلی
شارلوت آن الیزابت مابرلی (۱۸۴۶-۱۹۳۷)، دانشگاهی انگلیسی و نخستین رئیس کالج سنت هیوز آکسفورد بود. او به همراه النور جوردن، کتاب پرفروش «ماجراجویی» را در ۱۹۱۱ نوشت که ادعای سفر در زمان به دوران ماری آنتوانت را مطرح میکرد.
خانواده و تحصیلات
مابرلی در ۱۶ سپتامبر ۱۸۴۶ در وینچستر متولد شد. او دهمین فرزند از خانوادهای ۱۵ نفره بود. پدرش جرج مابرلی و مادرش مری آن (۱۸۱۲-۱۸۹۰) بودند. یکی از برادرانش، رابرت مابرلی، نخستین رئیس سنت استفنس هاوس آکسفورد بود. شارلوت تحت آموزش معلم خصوصی و مادرش، مهارتهایی در زبانهای عبری، لاتین و یونانی کسب کرد.
فعالیتهای حرفهای
در ۱۸۶۹، مابرلی به عنوان منشی پدرش که به اسقفی سالزبری منصوب شده بود، مشغول به کار شد. او تا زمان مرگ پدرش در ۱۸۸۵، علاوه بر وظایف دبیرخانه، از او پرستاری کرد. در ۱۸۸۶، الیزابت وردزورث سنت هیوز هال را تأسیس کرد و مابرلی به عنوان رئیس آن منصوب شد. او تا ۱۹۱۵ در این سمت باقی ماند و در ۱۹۱۱، سنت هیوز هال به کالج سنت هیوز آکسفورد تبدیل شد.
آثار
کتاب «ماجراجویی» که با نامهای مستعار الیزابت موریسون و فرانسیس لامون منتشر شد، ادعای مشاهده باغهای کاخ ورسای در قرن هجدهم و ارواح ماری آنتوانت و دیگران را مطرح میکند. این کتاب که بر اساس تجربه مشترک مابرلی و جوردن در ورسای نوشته شد، به یک داستان کلاسیک ماوراءالطبیعه تبدیل شد و در سالهای ۱۹۱۳، ۱۹۲۴، ۱۹۳۱، ۱۹۵۵ و ۱۹۸۸ تجدید چاپ شد.