عبارت مورد نظر خود را بنویسید
فرانتس ساموئل کارپه، فیلسوف برجسته اسلوونیایی قرن هجدهم و رئیس دانشگاه اولوموتس بود. او که از پیروان لایبنیتس و لاک به شمار میرفت، به دلیل نقد دیدگاههای کانت و ترویج تجربهگرایی و دئیسم در مجامع علمی وین و اولوموتس شهرت داشت.
ساری بیرو (۱۹۰۷-۱۹۹۰)، نوازنده چیرهدست پیانو اهل بوداپست، از ششسالگی آموزش موسیقی را آغاز کرد. با بورسیه آکادمی سلطنتی فرانتس لیست، بهسرعت درخشید و بهعنوان تکنواز افتتاح رادیو ملی مجارستان انتخاب شد. پس از مهاجرت به آمریکا در ۱۹۳۹، تورهای جهانی و اجراهای رادیویی و تلویزیونی متنوعی داشت. او نخستین زنی بود که در ۱۹۵۱ اثر «تصاویر در یک نمایشگاه» موسورگسکی را ضبط کرد و در ۱۹۴۹ بهعنوان برجستهترین شهروند جدید آمریکا شناخته شد.
فرانتس وُهلگِموت، بابسلدباز برجستهی اتریشی، از اواخر دههی ۱۹۲۰ تا اواسط دههی ۱۹۳۰ در دو المپیک زمستانی شرکت کرد و بهترین عنوان یازدهمی را در مسابقات چهارنفرهی المپیک زمستانی ۱۹۳۶ گارمیش-پارتنکیرشن کسب نمود.
سوارکار آبی، نقاشی روغنی از واسیلی کاندینسکی، هنرمند مهاجر روس، در سال ۱۹۰۳ در باواریا خلق شد. این اثر که اکنون در مجموعهای خصوصی در زوریخ نگهداری میشود، نام خود را به جنبش هنری مشترکی با فرانتس مارک در دهه ۱۹۱۰ بخشید. این نقاشی نقطه عطفی در گذار کاندینسکی از امپرسیونیسم به هنر انتزاعی بود.
ویلیام فینک (۱۸۱۴ یا ۱۸۱۵ - ۱۷ ژانویه ۱۸۶۴) از کارمندان ارشد نخستین خزانهدار استان استرالیا جنوبی بود که با ناوگان اولیه مهاجران بریتانیایی به این منطقه رسید. او به عنوان کاوشگر، معدنکار و دامدار فعالیت کرد و حامی مالی سفرهای اکتشافی جان مکدوال استوارت به نواحی داخلی قاره بود.
آرشدوشس سوفی، نخستین فرزند امپراتور فرانتس یوزف اول و ملکه الیزابت اتریش، در ۵ مارس ۱۸۵۵ زاده شد و در ۲۹ مه ۱۸۵۷ در دو سالگی درگذشت. مرگ او تأثیر عمیقی بر زندگی ملکه الیزابت گذاشت و روابط او با خانواده سلطنتی را تحت الشعاع قرار داد.
سری کتابهای کودکان «ضد شاهزادهخانم» و «ضد قهرمان» اثر نادیا فینک و تصویرگر پیتو سا، زندگی هنرمندان و رهبران آمریکای جنوبی و مرکزی مانند فریدا کاهلو و خولیو کورتازار را با هدف نقد استریوتایپهای جنسیتی روایت میکند. این آثار مستقل با ترکیب تصاویر، عکس و تعاریف آموزشی، به کودکان کمک میکنند نقشی فعال در تاریخ ببینند.
فیلم صامت کمدی آلمانی «شارلوت، کمی دیوانه» در سال ۱۹۲۸ به کارگردانی آدولف ئی. لیخو و با بازی لیا دو پوتی، لیویو پوانلی و آلفونس فریلند ساخته شد. طراحی صحنههای فیلم بر عهده فرانتس شرودتر بود و فیلمبرداری در شهر نیس انجام شد.
فرانتس زاور (۱۱ مارس ۱۸۹۴ - ۲۸ اکتبر ۱۹۶۲) نوازنده ارگ و مربی موسیقی اتریشی بود. او از کودکی موسیقی را نزد پدرش فرا گرفت و در ده سالگی به نواختن ارگ روی آورد. زاور تحصیلات خود را در زیگنهالس و دانشگاه هنر برلین ادامه داد و سپس به عنوان رهبر کر و نوازنده ارگ در کلیساها فعالیت کرد. او سالها به عنوان استاد در دانشگاه موزارتیوم سالزبورگ تدریس کرد و تا پایان عمر به عنوان نوازنده ارگ کلیسای سالزبورگ فعالیت داشت.
فرانتس وایتس (۱۷۷۸-۱۸۳۰) نوازنده ویولا و ویولن اتریشی و همچنین آهنگساز بود. او بهویژه بهعنوان نوازنده ویولا در گروه چهارتتی شوپانزیگ شناخته میشود که با چهارتتهای زهی لودویگ فان بتهوون مرتبط بود.
آنیسیا برسادوله (Anixia bresadolae) گونهای قارچ از رده آگاریکومایستس است که نخستین بار در سال ۱۹۰۲ توسط قارچشناس اتریشی فرانتس خوآور رودلف فون هوهنل توصیف شد. این قارچ به طور طبیعی در مناطق اروپایی یافت میشود.
هرمن لانگلیوس (۱۶۱۴–۱۶۶۶)، کشیش پروتستان هلندی بود که امروزه بیشتر بهخاطر پرترهاش اثر فرانتس هالس شناخته میشود. او در هارلم متولد شد و پس از فعالیت در روتردام و لیدن، بهعنوان واعظ در آمستردام مشغول شد. پس از مرگش، در کتابی ۱۲صفحهای بهنام «ساعات پایانی ریوت، باسکور و لانگلیوس» از او یاد شد.
سوارکار آبی (Der Blaue Reiter) جنبشی هنری به رهبری واسیلی کاندینسکی و فرانتس مارک بود که در سالهای ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۴ در آلمان فعال بود. این گروه با تمرکز بر بیان حقایق معنوی از طریق هنر، نمایشگاهها و انتشاراتی را سازماندهی کرد که تأثیر عمیقی بر هنر مدرن قرن بیستم گذاشت. با وجود عمر کوتاه، این جنبش به دلیل رویکردهای نوآورانه و ارتباط با موسیقی و رنگ، جایگاه ویژهای در تاریخ هنر دارد.
سونات پیانو لا ماژور D 664، یکی از آثار خوشساخت فرانتس شوبرت، در تابستان ۱۸۱۹ نوشته شد. این اثر کوتاه و شاعرانه، با آغازی ملودیک و حالوهوایی عاشقانه، پیوندی میان سبک کلاسیک و حس رمانتیک برقرار میکند.
لاسلو گییمسی، متولد ۱۷ ژوئن ۱۹۴۸ در سِنتِش، پیانیست مجارستانی و برنده جوایز بینالمللی است. او در آکادمی موسیقی فرانتس لیست بوداپست تحصیل کرد و زیر نظر استادانی مانند پتر سولیموس و آلبرت سیمون آموزش دید. گییمسی در رقابتهای بینالمللی پیانو از جمله لیدز و لیست-بارتوک درخشید و در کشورهای متعددی کنسرت برگزار کرده است.
فریدریش فرانتس باور (۱۹۰۳-۱۹۷۲)، عکاس آلمانی که در دوران رژیم نازی به عنوان عکاس شخصی هاینریش هیملر و خالق تصاویر تبلیغاتی شناخته میشود. او در گزارشهای خود تلاش کرد تا چهرهای «عادی» و «آراسته» از زندانیان اردوگاه کار اجباری داخائو به نمایش بگذارد.
فرانتس میشِلبرگر، بازیکن سابق فوتبال اهل آلمان، متولد ۱۹۵۵، در پست هافبک در تیمهایی چون بایرن مونیخ بازی کرده و سابقه قهرمانی در جام باشگاههای اروپا و جام بین قارهای را دارد.
فرانتس نیکولاس فینک (۱۸۶۷-۱۹۱۰)، زبانشناس آلمانی، به پژوهش در گویشهای دورافتاده زبانها، بهویژه گویش ایرلندی جزایر آرون و زبانهای قفقاز شهرت داشت. او همچنین گرامر زبان ارمنی را تدوین کرد.
فیلم صومعه سندومیر، یک درام صامت آلمانی محصول ۱۹۱۹ به کارگردانی رودلف ماینرت است. داستان این اثر بر پایه نوشتهای از فرانتس گریلپارسر ساخته شده و روایتی پرالتهاب از خیانت، تنهایی و رستگاری یک کنت قدرتمند را روایت میکند که سرانجام خود را وقف خدمت به صومعه میکند.
فرانتس رادزیویل (۱۸۹۵-۱۹۸۳) نقاش آلمانی بود که بهخاطر آثار منحصربهفردش در سبک واقعگرایی جادویی شناخته میشود. او با جنبش «واقعگرایی نو» ارتباط داشت و مناظر طبیعی را با تلفیق عناصر صنعتی و تکنولوژی مدرن به تصویر میکشید. رادزیویل در دوران نازیها بهعنوان «هنرمند منحط» شناخته شد و از تدریس و نقاشی منع گردید.
