سونات پیانو در لا ماژور، D. 664
سونات پیانو در لا ماژور، D. 664، اپوس پس از مرگ شماره ۱۲۰، اثری برای پیانوی تکنواز است که فرانتس شوبرت در تابستان ۱۸۱۹ آهنگ ساخت.
موومانها
این اثر در میان پیانیستها جایگاهی محترم دارد. لقب «کوچک» برای سونات لا ماژور بهکار میرود تا از سونات ۱۸۲۸ در همین گام، که اثری بزرگتر و سنگینتر است، جدا شود. این قطعه کوتاهترین سونات کامل شوبرت به شمار میآید.
دستنوشتهای که در ژوئیه ۱۸۱۹ تکمیل شد، به ژوزفین فون کولر اهل اشتایر در اتریش علیا تقدیم شده بود؛ شوبرت درباره او نوشته بود که «بسیار زیبا» و «نوازندهای خوب» است.
سرشت غنایی، سرزنده و در پارههایی اندوهگینِ این سونات با تصویر شوبرت جوانی که عاشق شده بود همخوان است؛ جوانی که در تابستان اتریش و در فضایی روستایی زندگی میکرد و آن منظره را «بهغایت دلانگیز» میدانست.
سونات لا ماژور از نظر ساختاری روشن و بیپیچیدگی است و با آغازی ملودیک و دلنشین شنونده را وارد فضای خود میکند. این اثر نخستین سونات پیانوی شوبرت است که در آن، فرم سونات ـ همان قالبی که بتهوون، آهنگساز مورد علاقه او، به کمال رسانده بود ـ دیگر دستوپنجه نرمکردنی دشوار به نظر نمیرسد. در عوض، موسیقی شوبرت به گشایشی شادمانه و پیروزی رها از قید قواعد سخت ساختاری بدل میشود.
نسخه خطی اصلی این سونات «کوچک» از میان رفته است.
برای مطالعه بیشتر
- جیمز وبستر به ساختار خاص A-B-A در نخستین گروه تماتیک موومان اول اشاره کرده است.
- دانیل کورن ماهیت بخش بازگشت مطالب را در موومانهای اول و سوم بررسی و خلاصه کرده است.
- لئو بلک به بازپردازی شوبرت از تم آغازین موومان آرام این سونات در لیِد «Der Unglückliche» («ناخوشبخت») توجه نشان داده است.
منابع و پیوندهای بیرونی
منابع و پیوندهای بیرونی در متن مبدأ ذکر نشدهاند.