عبارت مورد نظر خود را بنویسید
لویی ویمن، آهنگساز و منتقد موسیقی فرانسوی، در آثارش به میراث برتونی وفادار ماند؛ از اپرا و موسیقی مجلسی تا پیانو و آواز، ردپای موسیقی محلی برتاین و زبان هارمونیک امپرسیونیستی در موسیقی او دیده میشود.
پولین واسور، خواننده و ترانهسرای فرانسوی، از کودکی پیانو آموخت، در هنرستان لیل رشد کرد و با آلبوم «آلو لو موند» و اجرای بزرگ شان دو مارس به شهرت رسید.
آلبوم «آخرین پیانیستهای کافههای شبانه» اثر رالف ساتون و جی مکشان، اثری پرانرژی از دو استاد پیانو جاز است که ابتدا در سال ۱۹۷۹ ضبط و سپس در دورههای مختلف با قطعات اضافهتری بازنشر شد.
پاتریشا پرایس، مدیرعامل و همبنیانگذار 8VA Music Consultancy، مسیر حرفهای خود را از اجرای پیانو و مدیریت ناشران کلاسیک آغاز کرد و امروز در روابط عمومی و بازاریابی دیجیتال موسیقی فعال است.
ادوارد جوزف کالینز (۱۸۸۶-۱۹۵۱)، پیانیست، رهبر ارکستر و آهنگساز برجسته آمریکایی بود که در سبک نئورمانتیک فعالیت میکرد. او از شاگردان رودولف گانز و ماکس بروخ بود و آثار متعددی در حوزه موسیقی ارکسترال، اپرا، کانتاتا، موسیقی مجلسی و تکنوازی پیانو از خود به یادگار گذاشت. کالینز همچنین به میراث ایرلندی خود وفادار بود و آثار الهامگرفته از ملودیهای ایرلندی خلق کرد.
یعقوبوز نوزمان (۱۶۹۳-۱۷۴۵)، آهنگساز، نوازنده ارگ و ویولننواز برجسته دوره باروک هلندی بود. او که در هامبورگ به دنیا آمد، در آمستردام به شهرت رسید و تا پایان عمر به عنوان نوازنده ارگ کلیسای ریمونسترانت فعالیت کرد. از آثار بازمانده او میتوان به سوناتهای ویولن و لیـدر اشاره کرد.
«ترجیعبند» (Refrain) اثر کارلهاینز اشتوکهاوزن، در سال ۱۹۵۹ خلق شد. این قطعه برای سه نوازنده پیانو (با بلوکهای چوبی)، ویبرافون (با زنگولههای آلپی) و سلستا (با سنجهای باستانی) نوشته شده است. نوآوری اصلی اثر در نتنویسی چرخشی و ترکیب صداهای آکوستیک و ادایی نهفته است. این اثر با وجود پیچیدگیهایش، واکنشهای متفاوتی را برانگیخت.
نیلس لارسن (۱۸۸۸-۱۹۳۷) پیانیست، آهنگساز و مربی نامدار نروژی بود. او از برجستهترین نوازندگان پیانو نروژ پیش از جنگ جهانی دوم و مروجی تأثیرگذار برای اجراهای پیانو در این کشور به شمار میرود. لارسن همچنین مدرس پیانو در اسلو بود و شاگردان برجستهای را تربیت کرد.
آلبوم زنده «مل تورمه در رد هیل» محصول ۱۹۶۲، نخستین همکاری این خواننده جاز با آتلانتیک رکوردز است که در کلوب رد هیل نیوجرسی ضبط شد. این اثر شامل اجراهای جذابی از استانداردهای جاز و قطعات بینظیر پیانو است.
اریکا استانگ (۱۸۶۱-۱۸۹۸) آهنگساز و پیانویست نروژی بود که در اسلو زندگی کرد و در دهههای ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰ تدریس موسیقی کرد. آثار او شامل قطعات پیانو و آواز است و نامههای او با پیانویست آندریاس مارتین نوتزن بایگانی شدهاند.
سونات پیانو لا ماژور D 664، یکی از آثار خوشساخت فرانتس شوبرت، در تابستان ۱۸۱۹ نوشته شد. این اثر کوتاه و شاعرانه، با آغازی ملودیک و حالوهوایی عاشقانه، پیوندی میان سبک کلاسیک و حس رمانتیک برقرار میکند.
ادوارد روده آهنگساز، نوازنده ارگ و مدرس موسیقی آلمانی بود که در برلین فعالیت کرد و آثاری برای پیانو، ارگ و گروههای آوازی از خود به جا گذاشت.
پیر-فرانسوا وارتل، خواننده تنور و مربی آواز برجسته فرانسوی، نقش مهمی در معرفی لیدهای شوبرت به فرانسه و آموزش خوانندگان مشهوری چون کریستین نیلسون داشت. او در اپرای پاریس حضور یافت و سپس به تدریس پرداخت.
هنگولد (Hengeveld) یک نام خانوادگی است که بیشتر در میان ورزشکاران و هنرمندان اهل هلند و آمریکا شناخته میشود. این نام متعلق به چهرههای برجستهای در پیانو، آهنگسازی و مربیگری ورزشی است.
نیلز پیتر ینسن، آهنگساز، نوازنده چیرهدست فلوت و ارگنواز اهل دانمارک در قرن نوزدهم میلادی بود. او شاگرد کولائو و ارگنواز کلیسای سن پتر کپنهاگ بود و آثار ارزشمندی برای پیانو و فلوت خلق کرد.
هفت سونت میکلآنژ، سیکل آوازی بنجامین بریتن برای تنور و پیانو است که در ۱۹۴۰ برای پیتر پیرز، شریک زندگی آهنگساز، ساخته شد. این اثر هفت سونت عاشقانه میکلآنژ را به زبان ایتالیایی به موسیقی بدل میکند.
ویلهلم کوهه (۱۸۲۳–۱۹۱۲) پیانیست، معلم پیانو و آهنگساز اهل پراگ بود که در انگلستان به شهرت رسید. او با برگزاری جشنواره سالانه برایتون و تدریس در آکادمی سلطنتی موسیقی، نقشی مهم در موسیقی ویکتوریایی داشت.
آلبوم «دوستان قدیمی» اثر پیانیست برجسته جاز، آندره پروین، یک اجرای زنده جذاب از سال ۱۹۹۲ است. این اثر، گرداوری از استانداردهای خالص جاز و مدلیهای بینظیر است که با نواختی درخشان پیانو و همراهی گیتار و کنترباس ثبت شده و روح شنوندگان را به عصر طلایی موسیقی جاز پیوند میزند.
تئودور دُهلر (۱۸۱۴-۱۸۵۶)، آهنگساز و پیانیست برجسته آلمانی دوران رمانتیک، از کودکی استعداد شگرفی از خود نشان داد. او زیر نظر بزرگان موسیقی تحصیل کرد، به عنوان یک ویرتوز پیانو در اروپا شهرت یافت و با ازدواج با یک شاهزاده روس، به مقام بارونی رسید.
سر جورج گرو (1820-1900)، مهندس و نویسنده انگلیسی، با وجود حرفه اصلی خود در مهندسی، عشق عمیقی به موسیقی داشت. او با تأسیس «دایرةالمعارف موسیقی و موسیقیدانان گرو» و ریاست کالج سلطنتی موسیقی، نقشی کلیدی در ترویج و سازماندهی موسیقی در بریتانیا ایفا کرد. علاقهاش به شوبرت منجر به کشف آثار گمشده او شد.
