کنسرتو ویولن، پیانو و ارکستر اثر موتسارت
کنسرتو ویولن، پیانو و ارکستر با شماره K. Anh. 56/315f اثر ولفگانگ آمادئوس موتسارت، یک اثر ناتمام است که در سال ۱۷۷۸ در مانهایم تصنیف شد. موتسارت این اثر را برای اجرا در آکادمی آماتورها (Academie des Amateurs) که قرار بود در مانهایم برگزار شود، نوشت. برنامه بر این بود که خود موتسارت بخش پیانو را بنوازد و ایگناتس فرنتسل، رهبر ارکستر مانهایم، بخش ویولن سولو را به اجرا درآورد.
دلایل رها شدن اثر
موتسارت تنها ۱۲۰ میزان از موومان اول این کنسرتو را نوشت و تنها ۷۴ میزان آن را کاملاً ارکستراسیون کرد. آلفرد انیشتین معتقد بود این اثر به دلیل انحلال ارکستر مانهایم رها شده است؛ با این حال، انحلال ارکستر پیشتر در همان سال و به دلیل نقل مکان حاکم به مونیخ رخ داده بود و بسیاری از نوازندگان نیز او را همراهی کردند. از این رو، آکادمی آماتورها جایگزین ارکستر مانهایم شد.
محتملترین دلیل رها شدن این کنسرتو، ترک مانهایم توسط موتسارت در دسامبر ۱۷۷۸ است؛ شاید به این دلیل که آکادمی زودتر از آنچه او تصور میکرد آغاز به کار نکرد. هنوز مشخص نیست چرا او در سفر بازگشت به خانه یا پس از رسیدن به زالتسبورگ، کار روی این کنسرتو را ادامه نداد.
بازسازی و تولد دوباره
در سال ۱۹۹۰، آهنگساز بریتانیایی فیلیپ ویلبی این اثر را برای مجموعه آثار کامل موتسارت بازسازی و تکمیل کرد. اولین ضبط این نسخه در همان سال با حضور ویولنیست ایونا براون و پیانیست هاوارد شلی و به همراهی آکادمی سنت مارتین در فیلدز به رهبری نویل مارینر انجام شد که به عنوان بخشی از جلد هشتم مجموعه آثار کامل موتسارت منتشر گردید.