فرانتس رادزیویل (۱۸۹۵-۱۹۸۳) نقاش آلمانی بود که بهویژه بهخاطر آثار منظرهای خود در سبک واقعگرایی جادویی شهرت یافت. او همچنین با جنبش واقعگرایی نو مرتبط بود.
رادزیویل در روستای اشتروهوزن زاده شد و پدرش سفالگر بود. او پیش از آغاز دوره معماری در سال ۱۹۱۱، بهعنوان کارگر ساختمانی در برمن کارآموزی کرد. در سالهای ۱۹۱۳-۱۹۱۴، کلاسهای شبانه طراحی و گرافیک تجاری را در مدرسه هنر و صنایع دستی برمن گذراند.
از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۷ در خدمت نظامی بود و در سال ۱۹۲۰ به نقاشی روی آورد. او در همان سال به برلین نقل مکان کرد و به گروه برلین سکسیون پیوست. در سال ۱۹۲۲ به شهر کوچک دانگاست در شمال آلمان رفت و به نقاشی مناظر محلی پرداخت. نخستین نمایش انفرادی او در سال ۱۹۲۵ در اولدنبورگ برگزار شد.
نقاشیهای رادزیویل با استفاده از تکنیک لایهگذاری و الهام از استادان کهن خلق میشدند. او اغلب سازههای صنعتی و محصولات فناوری مدرن را در آثار خود گنجانده است؛ کشتیها و هواپیماهای برجستهای در آثارش دیده میشوند.
«جهان متمدن در نور درخشانی—تقریباً فراطبیعی—در برابر آسمان تاریکِ نویدبخش فاجعه قرار گرفته است.»به گفته سرگیوش میخالسکی، این آثار بهعنوان نمونهای از واقعگرایی جادویی طبقهبندی میشوند.
در سال ۱۹۳۱ به گروه نوامبرگروپه پیوست و در نمایشگاه «رومانتیسم نوین آلمانی» در هانوفر شرکت کرد. در ژوئیه ۱۹۳۳ بهعنوان استاد نقاشی در آکادمی هنر دوسلدورف منصوب شد، اما در سال ۱۹۳۵ توسط نازیها از سمت خود برکنار و از نقاشی منع گردید. در سال ۱۹۳۷ نازیها او را «هنرمند منحط» اعلام کردند.
رادزیویل در جنگ جهانی دوم از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵ مجدداً به خدمت نظامی فراخوانده شد و در ۱۲ اوت ۱۹۸۳ در ویلهمسهافن درگذشت.