عبارت مورد نظر خود را بنویسید
هرمن لانگلیوس (۱۶۱۴–۱۶۶۶)، کشیش پروتستان هلندی بود که امروزه بیشتر بهخاطر پرترهاش اثر فرانتس هالس شناخته میشود. او در هارلم متولد شد و پس از فعالیت در روتردام و لیدن، بهعنوان واعظ در آمستردام مشغول شد. پس از مرگش، در کتابی ۱۲صفحهای بهنام «ساعات پایانی ریوت، باسکور و لانگلیوس» از او یاد شد.
یوزف فرانتس آوِرسپِرگ (۱۷۳۴-۱۷۹۵) اسقف و کاردینال اتریشی بود که بهعنوان اسقف اعظم پاساو و گورک خدمت کرد. او با الهام از روشنگری، اصلاحات مذهبی و اجتماعی گستردهای انجام داد و بهعنوان حامی هنر و معماری شناخته میشود.
سوارکار آبی، نقاشی روغنی از واسیلی کاندینسکی، هنرمند مهاجر روس، در سال ۱۹۰۳ در باواریا خلق شد. این اثر که اکنون در مجموعهای خصوصی در زوریخ نگهداری میشود، نام خود را به جنبش هنری مشترکی با فرانتس مارک در دهه ۱۹۱۰ بخشید. این نقاشی نقطه عطفی در گذار کاندینسکی از امپرسیونیسم به هنر انتزاعی بود.
ساری بیرو (۱۹۰۷-۱۹۹۰)، نوازنده چیرهدست پیانو اهل بوداپست، از ششسالگی آموزش موسیقی را آغاز کرد. با بورسیه آکادمی سلطنتی فرانتس لیست، بهسرعت درخشید و بهعنوان تکنواز افتتاح رادیو ملی مجارستان انتخاب شد. پس از مهاجرت به آمریکا در ۱۹۳۹، تورهای جهانی و اجراهای رادیویی و تلویزیونی متنوعی داشت. او نخستین زنی بود که در ۱۹۵۱ اثر «تصاویر در یک نمایشگاه» موسورگسکی را ضبط کرد و در ۱۹۴۹ بهعنوان برجستهترین شهروند جدید آمریکا شناخته شد.
آرشدوشس سوفی، نخستین فرزند امپراتور فرانتس یوزف اول و ملکه الیزابت اتریش، در ۵ مارس ۱۸۵۵ زاده شد و در ۲۹ مه ۱۸۵۷ در دو سالگی درگذشت. مرگ او تأثیر عمیقی بر زندگی ملکه الیزابت گذاشت و روابط او با خانواده سلطنتی را تحت الشعاع قرار داد.
فرانتس ساموئل کارپه، فیلسوف برجسته اسلوونیایی قرن هجدهم و رئیس دانشگاه اولوموتس بود. او که از پیروان لایبنیتس و لاک به شمار میرفت، به دلیل نقد دیدگاههای کانت و ترویج تجربهگرایی و دئیسم در مجامع علمی وین و اولوموتس شهرت داشت.
فیلم صامت کمدی آلمانی «شارلوت، کمی دیوانه» در سال ۱۹۲۸ به کارگردانی آدولف ئی. لیخو و با بازی لیا دو پوتی، لیویو پوانلی و آلفونس فریلند ساخته شد. طراحی صحنههای فیلم بر عهده فرانتس شرودتر بود و فیلمبرداری در شهر نیس انجام شد.
فرانتس زاور (۱۱ مارس ۱۸۹۴ - ۲۸ اکتبر ۱۹۶۲) نوازنده ارگ و مربی موسیقی اتریشی بود. او از کودکی موسیقی را نزد پدرش فرا گرفت و در ده سالگی به نواختن ارگ روی آورد. زاور تحصیلات خود را در زیگنهالس و دانشگاه هنر برلین ادامه داد و سپس به عنوان رهبر کر و نوازنده ارگ در کلیساها فعالیت کرد. او سالها به عنوان استاد در دانشگاه موزارتیوم سالزبورگ تدریس کرد و تا پایان عمر به عنوان نوازنده ارگ کلیسای سالزبورگ فعالیت داشت.
فرانتس وایتس (۱۷۷۸-۱۸۳۰) نوازنده ویولا و ویولن اتریشی و همچنین آهنگساز بود. او بهویژه بهعنوان نوازنده ویولا در گروه چهارتتی شوپانزیگ شناخته میشود که با چهارتتهای زهی لودویگ فان بتهوون مرتبط بود.
آنیسیا برسادوله (Anixia bresadolae) گونهای قارچ از رده آگاریکومایستس است که نخستین بار در سال ۱۹۰۲ توسط قارچشناس اتریشی فرانتس خوآور رودلف فون هوهنل توصیف شد. این قارچ به طور طبیعی در مناطق اروپایی یافت میشود.
سوارکار آبی (Der Blaue Reiter) جنبشی هنری به رهبری واسیلی کاندینسکی و فرانتس مارک بود که در سالهای ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۴ در آلمان فعال بود. این گروه با تمرکز بر بیان حقایق معنوی از طریق هنر، نمایشگاهها و انتشاراتی را سازماندهی کرد که تأثیر عمیقی بر هنر مدرن قرن بیستم گذاشت. با وجود عمر کوتاه، این جنبش به دلیل رویکردهای نوآورانه و ارتباط با موسیقی و رنگ، جایگاه ویژهای در تاریخ هنر دارد.
سونات پیانو لا ماژور D 664، یکی از آثار خوشساخت فرانتس شوبرت، در تابستان ۱۸۱۹ نوشته شد. این اثر کوتاه و شاعرانه، با آغازی ملودیک و حالوهوایی عاشقانه، پیوندی میان سبک کلاسیک و حس رمانتیک برقرار میکند.
لاسلو گییمسی، متولد ۱۷ ژوئن ۱۹۴۸ در سِنتِش، پیانیست مجارستانی و برنده جوایز بینالمللی است. او در آکادمی موسیقی فرانتس لیست بوداپست تحصیل کرد و زیر نظر استادانی مانند پتر سولیموس و آلبرت سیمون آموزش دید. گییمسی در رقابتهای بینالمللی پیانو از جمله لیدز و لیست-بارتوک درخشید و در کشورهای متعددی کنسرت برگزار کرده است.
فریدریش فرانتس باور (۱۹۰۳-۱۹۷۲)، عکاس آلمانی که در دوران رژیم نازی به عنوان عکاس شخصی هاینریش هیملر و خالق تصاویر تبلیغاتی شناخته میشود. او در گزارشهای خود تلاش کرد تا چهرهای «عادی» و «آراسته» از زندانیان اردوگاه کار اجباری داخائو به نمایش بگذارد.
فرانتس میشِلبرگر، بازیکن سابق فوتبال اهل آلمان، متولد ۱۹۵۵، در پست هافبک در تیمهایی چون بایرن مونیخ بازی کرده و سابقه قهرمانی در جام باشگاههای اروپا و جام بین قارهای را دارد.
فرانتس وُهلگِموت، بابسلدباز برجستهی اتریشی، از اواخر دههی ۱۹۲۰ تا اواسط دههی ۱۹۳۰ در دو المپیک زمستانی شرکت کرد و بهترین عنوان یازدهمی را در مسابقات چهارنفرهی المپیک زمستانی ۱۹۳۶ گارمیش-پارتنکیرشن کسب نمود.
فرانتس نیکولاس فینک (۱۸۶۷-۱۹۱۰)، زبانشناس آلمانی، به پژوهش در گویشهای دورافتاده زبانها، بهویژه گویش ایرلندی جزایر آرون و زبانهای قفقاز شهرت داشت. او همچنین گرامر زبان ارمنی را تدوین کرد.
فرانتس رادزیویل (۱۸۹۵-۱۹۸۳) نقاش آلمانی بود که بهخاطر آثار منحصربهفردش در سبک واقعگرایی جادویی شناخته میشود. او با جنبش «واقعگرایی نو» ارتباط داشت و مناظر طبیعی را با تلفیق عناصر صنعتی و تکنولوژی مدرن به تصویر میکشید. رادزیویل در دوران نازیها بهعنوان «هنرمند منحط» شناخته شد و از تدریس و نقاشی منع گردید.
فرانسیس (فرانتس) فانایستندل (۱۹۴۲-۲۰۲۱)، حقوقدان بلژیکی متخصص در حقوق مالیاتی بود. او استاد دانشگاه کاتولیک لوون (KU Leuven) و کالج مالیاتی بروکسل بود و تا سال ۲۰۰۵ ریاست دانشکده حقوق KU Leuven را بر عهده داشت. فانایستندل عضو گروه کودنبرگ، اندیشکده فدرالیست بلژیکی، و برادر نویسنده مشهور گئرت فان ایستندل بود.
بارون فرانتس فیلیپ فنر فون فننبرگ (۱۷۵۹-۱۸۲۴)، سردار ارتش اتریش، بهخاطر نقش برجستهاش در دفاع از تیرول در جنگ ائتلاف پنجم شناخته میشود. او در ۱۰ ژوئیه ۱۷۵۹ در سالورن (امروزه سالورنو در تیرول جنوبی، ایتالیا) زاده شد و در ۱۸۱۴ بهپاس خدماتش در جنگ علیه فرانسه، نشان شوالیه ماریا ترزا را دریافت کرد.
