فرانتس وایتس (۱۸ ژانویه ۱۷۷۸ – ۲۵ ژانویه ۱۸۳۰) نوازنده ویولا و ویولن اتریشی و همچنین آهنگساز بود. او بهویژه بهعنوان نوازنده ویولا در گروه چهارتتی شوپانزیگ شناخته میشود که با چهارتتهای زهی لودویگ فان بتهوون مرتبط بود.
زندگی
وایتس در سال ۱۷۷۸ در سیلزی متولد شد. پس از مهاجرت به وین، در دهه ۱۷۹۰ به عنوان نوازنده ویولا در گروه چهارتتی غیررسمی به رهبری ایگناتس شوپانزیگ فعالیت کرد که هفتگی برای شاهزاده لیخنوفسکی اجرا میکردند. بعدها او عضو گروه چهارتتی خصوصی کنت رازوموفسکی شد که در سال ۱۸۰۸ به رهبری شوپانزیگ تأسیس شد. این گروه در سال ۱۸۱۵ منحل شد و شوپانزیگ وین را ترک کرد.
از سال ۱۸۱۹ تا ۱۸۲۳، وایتس به عنوان نوازنده ویولا در گروه چهارتتی جوزف بهم فعالیت کرد. در سال ۱۸۲۳، شوپانزیگ بازگشت و گروه خود را دوباره تشکیل داد و وایتس بار دیگر به عنوان نوازنده ویولا به گروه پیوست. این گروه نخستین اجراهای چندین چهارتت زهی اواخر بتهوون را بر عهده داشت.
وایتس همچنین به عنوان نوازنده ویولن در وین مشهور بود و به طور منظم کنسرتهای خود را برگزار میکرد، عمدتاً با تمرکز بر موسیقی مجلسی. او به عنوان آهنگساز نیز شناخته میشد و آثارش شامل موسیقی مجلسی، سوناتهای پیانو، اورتورها و سمفونیها بود.