عبارت مورد نظر خود را بنویسید
میلوش بوشکوویچ، متولد ۱۹۸۵، یک سیاستمدار صرب است که از ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ بهعنوان نماینده مجلس ملی صربستان فعالیت کرد. او عضو جنبش اصلاحطلب «بس است - راهاندازی مجدد» بود و در کمیتههای محیطزیست و کوزوو-متوهیا حضور داشت. بوشکوویچ در سال ۲۰۱۸ به دلیل نارضایتی از مسیر جنبش، از مجلس استعفا داد.
ویلیام هنری هریسون هارت (۱۸۵۷-۱۹۳۴)، وکیل و استاد حقوق کیفری دانشگاه هوارد، از چهرههای برجسته در مبارزه با تبعیض نژادی بود. او با پیروزی در پرونده «هارت در برابر ایالت مریلند» (۱۹۰۵)، نقشی کلیدی در محدود کردن قوانین جیم کرو ایفا کرد. هارت همچنین بنیانگذار مدرسه مزرعهای هارت و از بنیانگذاران جنبش نیاگارا بود که مقدمهای برای تأسیس انجمن ملی پیشرفت رنگینپوستان (NAACP) شد.
لورن ال. داسون، جامعهشناس کانادایی، متخصص در مطالعه جنبشهای نوظهور مذهبی، شستشوی مغزی و تأثیر اینترنت بر دین است. تحقیقات اخیر او بر تروریسم مذهبی و رادیکالیزاسیون، بهویژه در میان تروریستهای داخلی، متمرکز است. داسون استاد دانشگاه واترلو و نویسنده کتابهای معتبری در زمینه جامعهشناسی دین است.
جودیت جیکوبسن، استاد دانشگاه کلمبیا، متخصص اپیدمیولوژی بالینی با تمرکز بر سرطان، آسم و نقش رفتار در پیشگیری از بیماریهاست. او همچنین بهعنوان یکی از بنیانگذاران جنبش حمایت از اسرائیل در دانشگاهها شناخته میشود و بهطور فعال علیه فعالیتهای ضداسرائیلی در محافل آکادمیک مبارزه میکند.
درک رابرت پولارد، زاده آوریل ۱۹۳۹، یک دانشمند شیمی هستهای و فعال برجسته در جنبش پیشاهنگی است. او بهعنوان کمیسر ارشد پیشاهنگی انگلستان و رئیس کمیته قانون اساسی سازمان جهانی پیشاهنگی فعالیت کرده است. پولارد به دلیل خدماتش به پیشاهنگی جهانی، نشان گرگ برنز را دریافت کرد و نقش کلیدی در بنیانگذاری برنامههای آموزشی اروپایی و بریتانیایی ایفا نمود.
موزه ملی اسپیریتیسم (MUNESPI) در شهر کوریتIBA واقع در ایالت پارانا برزیل، به موضوعات مرتبط با آموزههای اسپیریتیسم میپردازد. این موزه مجموعهای از اشیاء مدیومی مانند عکسها، نوارهای مغناطیسی، سایکوپیکتوگرافها، مادیسازیها و سایکوگرافها را در خود جای داده است.
بتسی گرییر، نویسنده، سردبیر و سخنران آمریکایی، به عنوان مبتکر و محبوبساز مفهوم «کرافتویسم» شناخته میشود. او با تلفیق هنر و کنشگری، رویکردی نوین در فعالان اجتماعی ایجاد کرده است. گرییر با کتابهایی مانند «کرافتویسم: هنر ساخت و کنشگری» به ترویج این جنبش پرداخته است.
وین بیدول ویلر (۱۸۶۹-۱۹۲۷) وکیل و رهبر بلندپایهٔ اتحادیهٔ ضد میخانه بود. او نقش کلیدی در تصویب اصلاحیه هجدهم قانون اساسی آمریکا داشت که تولید و فروش مشروبات الکلی را غیرقانونی اعلام کرد. ویلر با استفاده از روشهای سیاسی فشار و کمپینهای رسانهای، جنبش منع الکل را به پیروزی رساند، اما پس از اجرای ممنوعیت، به دلیل روشهای سختگیرانه و عدم انعطاف، نفوذش کاهش یافت.
انتخابات شورای قانونگذاری ریاست جمهوری مدرس در سپتامبر ۱۹۳۰ برگزار شد. حزب عدالت پیروز شد و پ. مونوسوامی نائیدو به عنوان اولین وزیر ارشد انتخاب گردید. حزب سوارج، به دلیل مشارکت در جنبش نافرمانی مدنی، در انتخابات شرکت نکرد.
توماس ویلیام مرسر، روزنامهنگار و فعال برجسته جنبشهای کارگری و تعاونی بریتانیا بود. او از کارگری ساده در خواربارفروشی تا مدیریت نهادهای تعاونی پیش رفت و با تألیف کتاب و فعالیت در اتحادیهها، نقشی کلیدی در توسعه آموزش و آگاهی کارگران ایفا کرد.
پاوو هاویوکو (۱۹۳۱-۲۰۰۸) شاعر، نمایشنامهنویس و ناشر فنلاندی بود که به عنوان یکی از برجستهترین نویسندگان کشورش شناخته میشود. او بیش از ۷۰ اثر منتشر کرد و اشعارش به ۱۲ زبان ترجمه شده است. هاویوکو در جنبش مدرنیستی فنلاند پیشگام بود و تأثیر عمیقی بر ادبیات این کشور گذاشت.
گراد جاما فرح، هجدهمین سلطان قبیله دُلبحَنت از دهه ۱۹۲۰ تا ۱۹۶۰ بود. او با نام مستعار «فرح» شناخته میشد تا از سلطان همردیف خود در قبیله محامود گراد تمیز داده شود. فرح به دلیل حمایت از جنبش SYL و مخالفت با استعمار بریتانیا مشهور است. او مانند نیاکانش از امضای پیمان با قدرتهای استعماری خودداری کرد و به سنت خودمختاری قبیله پایبند ماند.
پاگودای سوله، استوپای بودایی برمهای در مرکز یانگون، نه تنها نمادی مذهبی که گنجینهای از تاریخ و سیاست معاصر میانمار است. این بنا با قدمتی افسانهای ۲۶۰۰ ساله، نقش محوری در جنبشهای دموکراتیک ۱۹۸۸، ۲۰۰۷ و ۲۰۲۱ ایفا کرده و بهعنوان میراث شهری ثبت شده است. معماری آن تلفیقی از سبک هندی و برمهای است و گفته میشود تار مویی از بودا را در خود نگهداری میکند.
الکساندر اتروشچنکاو، فعال سیاسی و روزنامهنگار بلاروسی، به دلیل پوشش خبری یک تظاهرات در سال ۲۰۱۱ به چهار سال زندان محکوم شد. او عضو جنبش زوبر بود و به دلیل فعالیتهای سیاسی بارها دستگیر و زندانی شد. اتروشچنکاو به عنوان زندانی عقیدتی توسط عفو بینالملل شناخته شد و پس از تحمل شکنجه، در سال ۲۰۱۱ آزاد گردید.
احیاگری پیونگیانگ یا جنبش بزرگ ۱۹۰۷، جنبش پروتستانتی بود که در پیونگیانگ (پایتخت کنونی کره شمالی) و اطراف آن رخ داد. این جنبش تحت تأثیر شخصیتهایی مانند کیل سان-جو، نخستین کشیش پرسبیتریانیسم کرهای، و آر.ای. هاردی، مبلغ کانادایی، شکل گرفت. این جنبش منجر به افزایش گرویدگان پروتستان و نهادینهسازی مسیحیت کرهای شد.
جوان آنیکو اوکیا، سیاستمدار اوگاندایی عضو حزب جنبش مقاومت ملی، نخستین زنی است که به عنوان نماینده مجلس از منطقه مادِی اوکولو انتخاب شده است. او در انتخابات عمومی ۲۰۲۱ اوگاندا بدون رقیب پیروز شد و نقش کلیدی در حل مناقشه مرزی دیرینه بین مناطق مادِی اوکولو و ترگو ایفا کرد.
موشه زوی سگال (۱۹۰۴-۱۹۸۵)، شخصیتی برجسته در جنبشهای سیاسی و نظامی اسرائیل، از جمله ارتسل و لهی بود. او به دلیل نواختن شُوفار در دیوار ندبه برخلاف قوانین قیمومیت بریتانیا، و همچنین فعالیتهایش در دفاع از حقوق یهودیان در فلسطین، شناخته شده است.
کارلا کارلی مازوکاتو، هنرمند ایتالیایی قرن بیستم، با پالت رنگی جسورانه و سبک منحصربهفرد خود جنبش اکسپرسیونیسم مدرن را بازتعریف کرد. آثار پویا و جاودانه او که با شاهکارهای شاگال، مونه و ونگوگ مقایسه میشوند، در مجموعههای معتبر اروپا، آسیا و آمریکای شمالی جای گرفتهاند.
جورج ویلیام مکآرتور رینولدز، نویسنده و روزنامهنگار بریتانیایی قرن نوزدهم، چهرهای شاخص در ادبیات پرمخاطب و جنبش چارتیسم بود. او با آثاری چون «رازهای لندن» شهرتی یافت که در دوران حیاتش از دیکنز و تاکرای نیز فراتر رفت و با پرداختن به فقر، جرم و جنایت و رادیکالیسم سیاسی، خوانندگان طبقات پایین و متوسط را مجذوب خود کرد.
پاول نشله (۱۹۳۷-۲۰۰۳) نقاش، تصویرگر، گرافیست و عکاس چکی بود که به عنوان یکی از چهرههای برجسته جنبش هنری دهه ۱۹۶۰ و آوانگارد غیرمطابق چکسلواکی شناخته میشود. آثار او که شامل نقاشی، طراحی، چاپ و عکاسی میشود، جوایز متعددی را برای او به ارمغان آورد. نشله با وجود محدودیتهای سیاسی دوران کمونیسم، به خلق آثار خلاقانه و تأثیرگذار ادامه داد.
