عبارت مورد نظر خود را بنویسید
زانتوکسیوم اسکینیفولیوم، معروف به فلفل خاردار برگمستیک، گیاهی از خانواده مرکبات است که در مناطق معتدل شرق آسیا از جمله چین، ژاپن، کره و تایوان رشد میکند. میوههای این گیاه منبع ادویه سانچو در آشپزی چینی هستند. این گیاه برای اولین بار در سال ۱۸۴۵ توسط گیاهشناسان سیبولد و زوکارینی توصیف شد.
فلفل گانتور، بومی مناطق گانتور و پراکاسام در ایالت آندرا پرادش هند، از معروفترین فلفلهای صادراتی جهان است. این فلفلها به دلیل تنوع رنگ و طعم، در آشپزی هندی و بینالمللی کاربرد گستردهای دارند. بازار اصلی آن، گانتور میرچی یارد، بزرگترین بازار فلفل خشک آسیا است.
کلیسای باپتیست، معروف به کلیسای سنگی، بنایی تاریخی در اسپری، آیوا است. این کلیسا در سال ۱۸۴۷ توسط جامعهای باپتیست تأسیس شد که از سال ۱۸۴۰ در این منطقه فعالیت داشتند. این بنا نه تنها محل برگزاری مراسم مذهبی، بلکه مرکز رویدادهای اجتماعی جامعه نیز بود. معماری ساده و استفاده از مصالح محلی، آن را به نمادی از معماری کلیساهای پیشگامان آیوا تبدیل کرده است.
تیم فوتبال ۲۰۱۰ گیمکاکس کارولینای جنوبی، تحت هدایت استیو اسپری، در فصل ۲۰۱۰ انسیایای حضور یافت. این تیم با نتیجه ۹-۵ در بخش شرقی کنفرانس جنوب شرقی (اسئیسی) قهرمان شد و برای اولین بار به فینال اسئیسی راه یافت. با وجود شکست در فینال و بول چیک-فیل-ای، عملکرد بازیکنانی مانند مارکوس لتیمر و استفن گارسیا درخشان بود.
اسپری بدن محصولی عطری شبیه دئودورانت اسپری است که برای استفاده در نقاطی غیر از زیربغل بدن طراحی شده است. این محصول معمولاً ضعیفتر از کولون، ارزانتر و همزمان به عنوان دئودورانت نیز عمل میکند.
ماچانگ، شهری روستایی در شهرستان پودینگ استان گوئیژو چین است. این شهر با جمعیتی حدود ۴۳٬۰۰۰ نفر، دارای ۳۹ روستا و یک جامعه محلی است. ماچانگ از نظر تاریخی اهمیت دارد و از سال ۶۳۰ تا ۱۳۵۱ میلادی بهعنوان مرکز شهرستان پودینگ شناخته میشد. اقتصاد این منطقه بر پایه محصولات کشاورزی مانند میوهی میریکا، فندق، فلفل، انگور، چای و گردو است.
فلفل ماهی، یک رقم کوچک از گونه فلفل سالانو (Capsicum annuum)، ریشه در جوامع آفریقایی-آمریکایی منطقه چساپیک دارد. این فلفل با برگهای خالدار و رنگهای متنوع از سفید و سبز تا قرمز تیره، طعمی تند با واحدهای اسکویل بین ۵۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ دارد. پس از نزدیک به فراموشی در قرن بیستم، امروز دوباره در میان باغبانان و آشپزها محبوب شده است.
اسید پرفلوروبوتان سولفونیک (PFBS) ترکیبی شیمیایی از خانواده PFAS است که به دلیل پایداری بالا و جایگزینی برای PFOS در محصولاتی مانند اسپریهای محافظ پارچه به کار میرود. با این حال، نگرانیهای جدی در مورد اثرات زیستمحیطی و سلامتی آن، از جمله پایداری بالا، تحرک در آب و خاک، و اثرات هورمونی و سمی، منجر به افزودن آن به فهرست مواد بسیار نگرانکننده (SVHC) در اتحادیه اروپا و تدوین استانداردهای نظارتی در کشورهایی مانند کانادا، آمریکا و میشیگان شده است.
واژه میراسول کاربردهای گوناگونی دارد؛ از نام گیاه آفتابگردان و نامهای خاص در نقاط مختلف جهان گرفته تا فناوری نوین نمایشگر و انواع فلفل. در این مقاله به بررسی جامع این کاربردها میپردازیم.
فلفل پنجا، محصولی با مزهای بینظیر از خاک آتشفشانی دره پنجا در کامرون، به شکلهای سبز، سفید، سیاه و قرمز عرضه میشود. این فلفل به دلیل خاک معدنی غنی منطقه، طعمی خاص دارد و تحت عنوان «فلفل پنجا» در ۱۷ کشور آفریقایی و اتحادیه اروپا به عنوان نشان جغرافیایی محافظتشده ثبت شده است.
وانیلوئیدها گروهی از ترکیبات شیمیایی هستند که دارای گروه وانیلیل میباشند. این ترکیبات شامل الکل وانیلیل، وانیلین، اسید وانیلیک، استوانیلون، اسید وانیلیلماندلیک، اسید هوموانیلیک و کپسایسین میشوند. کپسایسین، معروفترین وانیلوئید، با فعالسازی گیرنده TRPV1 باعث احساس سوزش پس از خوردن فلفل تند میشود.
سانحه قطار رودین در ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۹ در نزدیکی روستای رودین در کرواسی رخ داد. این سانحه که منجر به کشته شدن ۶ نفر و مجروح شدن ۵۵ نفر شد، بدترین حادثه ریلی در تاریخ کرواسی مستقل به شمار میرود. علت اصلی این حادثه، لغزندگی ماده آتشزا بود که به طور نادرست روی ریلها اسپری شده بود.
ویروس قهوهای زبرمیوه گوجهفرنگی (ToBRFV) یک بیماری گیاهی از جنس توباموویروس است که نخستین بار در سال ۲۰۱۵ شناسایی شد. این ویروس به سرعت در کشورهای مختلف از جمله اردن، اسرائیل، اروپا، آمریکای شمالی و آسیا گسترش یافت. میزبانان اصلی آن گوجهفرنگی و فلفل هستند. علائم شامل لکههای قهوهای و چروکیده روی میوهها و تغییر شکل برگها است که باعث کاهش کیفیت و غیرقابل فروش شدن محصول میشود.
کدبولی (یا کادابولی) یک تنقل سنتی و خوشمزه از منطقه کونکان هند است که با ترکیبی از آرد نخودچی، اوراد، ماش و برنج، همراه با ادویههایی مانند فلفل، اجواین و زیره تهیه میشود. این تنقل در ایالتهای ماهاراشترا، آندرا پرادش و کارناتاکا محبوبیت دارد و با نامهای مختلف شناخته میشود.
دوزِ دربی شکنجهای بیرحمانه بود که توماس تیسلوود، ناظر مزارع نیشکر در جامائیکا، برای مجازات بردگانی که تلاش به فرار میکردند یا تخلفاتی مانند دزدی غذا مرتکب میشدند، ابداع کرد. این مجازات شامل کتک زدن، مالیدن نمک، آب لیمو و فلفل تند به زخمهای باز و اجبار به خوردن مدفوع میشد. نام این شکنجه از بردهای به نام دربی گرفته شد که در سال ۱۷۵۶ به این روش مجازات شد.
