ایستگاه راهآهن استرایر در سر دریاچه لوک لوبنیگ، واقع در استرایر، استیرلینگ، قرار داشت. این ایستگاه در ۱ ژوئن ۱۸۷۰ به همراه بخش نخست خط آهن کالندر و اوبان افتتاح شد. ایستگاه دارای دو سکو بود که یکی در هر طرف حلقه عبور قرار داشت و خط فرعی در سمت شرقی ایستگاه وجود داشت.
بسته شدن نهایی ایستگاه در ۲۷ سپتامبر ۱۹۶۵ به دلیل رانش زمین در گلن اوگل رخ داد. جعبه سیگنال استرایر که در ۱۳ مه ۱۸۹۰ جایگزین جعبه اصلی شد، در سکو بالارونده و در سمت شرقی خط آهن قرار داشت و دارای ۱۲ اهرم بود.