22 مقاله — صفحه 1 از 2
راهآهن رودخانه مس و شمالغربی (CR&NW) شامل دو خط آهن بود که توسط مایکل جیمز هنی در آلاسکا ساخته شد. این خطوط برای حمل مس و زغالسنگ استفاده میشدند و نقش مهمی در توسعه اقتصادی منطقه داشتند. با وجود چالشهای طبیعی و مالی، این راهآهن تا سال ۱۹۳۸ فعال بود و سپس به بزرگراه تبدیل شد.
استارا فوجینا، روستایی در منطقه بالاکارنیولا اسلوونی، نام خود را از پیشینه ذوب آهن و آهنگری گرفته است. این نام از واژه ایتالیایی «فوچینا» به معنای کارگاه ذوب مشتق شده و شباهتهایی با نام مکانهای دیگر در اروپا دارد. کلیسای قرون وسطایی سنت پل در حومه این روستا قرار دارد.
مسیر آهناسب به چندین مسیر تفریحی و گردشگری در آمریکای شمالی اشاره دارد که بیشتر آنها بر روی خطوط راهآهن متروکه ساخته شدهاند. این مسیرها در استانهای آلبرتا و انتاریو کانادا، ایالتهای اوهایو، پنسیلوانیا، کالیفرنیا و واشینگتن آمریکا قرار دارند و برای پیادهروی، دوچرخهسواری و طبیعتگردی محبوب هستند.
لوکوموتیو بخار گرت نورترن ۱۳۵۵، ساختهشده در ۱۹۰۹ توسط بالدوین، ابتدا بهعنوان لوکوموتیو ۴-۶-۰ طراحی شد و بعدها در ۱۹۲۴ به مدل ۴-۶-۲ تبدیل گردید. این لوکوموتیو در حمل بار و مسافر، ازجمله قطارهای مشهور امپایر بیلدر و اورینتال لیمیتد، نقش داشت. پس از بازنشستگی در ۱۹۵۵، به شهر سو سیتی اهدا شد و در ۲۰۰۴ در فهرست مکانهای تاریخی ملی ثبت گردید.
کانال فلچر، واقع در منچستر بزرگ، روزگاری معدن زغالسنگ وتر ارث را به کانال منچستر، بولتون و بوری متصل میکرد. این کانال که اکنون متروک است، در پارک روستایی کلیفتون قرار دارد و بخشهایی از آن هنوز قابل مشاهده است. ساخت آن در حدود ۱۷۹۰ آغاز شد و تا سال ۱۸۰۰ تکمیل گردید.
خانه برانسون بی. تاتل، واقع در خیابان چرچ شهر ناگاتاک ایالت کانتیکت، بنایی تاریخی است که در سال ۱۸۷۹ برای یک صنعتگر برجسته محلی ساخته شد. این خانه نمونهای عالی از معماری ملکه آن در آجر است و یادگاری ارزشمند از گذشته صنعتی قرن نوزدهم به شمار میرود. این بنا در سال ۱۹۹۰ در فهرست آثار ملی آمریکا ثبت شد و هماکنون محل انجمن تاریخی محلی است.
پل جاده مینورتاون، یک پل تاریخی با ساختار عدسیشکل در شمال شرقی وودبری، کنتیکت، است که رودخانه نونواگ را دربرمیگیرد. این پل که در ۱۸۹۰ توسط شرکت پلسازی برلین ساخته شد، یکی از معدود پلهای عدسیشکل باقیمانده در ایالت است و در سال ۲۰۰۱ در فهرست مکانهای تاریخی ملی ثبت شد.
ایستگاه راهآهن بچورث در روستای بچورث در ساری، انگلستان واقع شده است. این ایستگاه که در سال ۱۸۴۹ افتتاح شد، بخشی از خط نورث داونز است و توسط شرکت گریت وسترن ریلوی اداره میشود. این ایستگاه بهویژه به دلیل ارتباطش با راهآهن معادن بچورث اهمیت دارد.
پل تاریخی در شهرک لوئیس، یک پل تراس پرت از نوع «تروه» بود که بر روی رودخانه لایکامینگ در شهرستان لایکامینگ، پنسیلوانیا، کشیده شده بود. این پل در سال ۱۸۹۰ ساخته شد و طول آن ۵۲ متر و عرض آن ۵.۵ متر بود. این پل در سال ۱۹۸۸ در فهرست مکانهای تاریخی ملی ثبت شد و پیش از تخریب و جایگزینی، در سال ۱۹۹۰ در رکورد مهندسی تاریخی آمریکا مستندسازی شد.
قفل وانزفورد، بخشی از مسیر دریفیلد نویگیشن در یورکشر شرقی انگلستان، در سال ۱۷۷۰ ساخته و در ۲۰۰۹ مرمت شد. این سازه در ۱۹۸۵ به عنوان بنای درجه دو ثبت شد. واقع در روستای وانزفورد، دسترسی آسان از جاده B1249 دارد و نقش مهمی در تاریخ حملونقل آبی منطقه ایفا کرده است.
موزه برق (ایستگاه برق تژو) در منطقه بلن لیسبون، مرکزی فرهنگی است که تکامل انرژی را با تلفیقی از موزه علم و باستانشناسی صنعتی به نمایش میگذارد. این بنا که در اواخر قرن ۱۹ از رودخانه تژو پس گرفته شد، نمادی از معماری صنعتی پرتغال در نیمه اول قرن ۲۰ است. موزه در سال ۱۹۹۰ افتتاح و در سال ۲۰۰۶ پس از بازسازی کامل، با رویکردی نوین بازگشایی شد.
ایستگاه راهآهن کونینی، واقع در خط وایراراپا، در منطقه تاراروا از استان مناواتو-وانگانویی در جزیره شمالی نیوزیلند قرار داشت. این ایستگاه در ۵ ژانویه ۱۸۹۷ افتتاح و در ۹ ژوئن ۱۹۶۹ بسته شد.
