چکیده
پیرو لیگوریو (۱۵۸۳-۱۵۱۲) معمار، نقاش، باستانشناس و طراح باغ ایتالیایی در دوره رنسانس بود. او به عنوان معمار پاپی واتیکان زیر نظر پاپهای پل چهارم و پیوس چهارم کار کرد، فوارههای ویلا دِسته در تیولی را برای کاردینال ایپولیتو دوم دِسته طراحی نمود و به عنوان باستانشناس دربار در فرارا خدمت کرد. لیگوریو اشتیاق عمیقی به آثار کلاسیک رومی داشت.
زندگی و حرفه اولیه
اطلاعات کمی از سه دهه اول زندگی لیگوریو وجود دارد. او احتمالاً در ۱۵۱۲ یا ۱۵۱۳ در ناپل متولد شد و در حدود بیست سالگی به رم رفت. در آنجا به عنوان نقاش و تزیینکننده نمای ساختمانها کار کرد و سبک گروتسک را که رافائل محبوب کرده بود، به کار برد.
کار در واتیکان
لیگوریو زیر نظر پاپ پل چهارم و پیوس چهارم به عنوان معمار واتیکان مشغول به کار شد. او پروژههایی مانند بازسازی کتابخانه واتیکان، طراحی کازینوی پیوس چهارم و مرمت آبراه باستانی آکوا ویرژین را انجام داد.
ویلا دِسته و فرارا
لیگوریو باغهای ویلا دِسته در تیولی را با فوارهها و مجسمههای الهامگرفته از اساطیر طراحی کرد. در فرارا، به عنوان باستانشناس دربار، موزهای از آثار باستانی سازماندهی نمود و به زلزلهشناسی پرداخت.
جمعبندی
با وجود دستاوردهای مهم لیگوریو در معماری رنسانس، باستانشناسی و طراحی باغ، میراث او به دلیل کمبود اسناد و تخریب آثارش کمتر شناخته شده است. کتاب دیوید کافین، «پیرو لیگوریو: هنرمند، معمار و باستانشناس رنسانس»، جامعترین منبع درباره زندگی و آثار اوست. کافین شخصیت لیگوریو را ترکیبی از کنجکاوی، تخیل و جاهطلبی توصیف میکند که او را به سمت پروژههای متنوع و نوآورانه سوق داد.
