عبارت مورد نظر خود را بنویسید
خانه جان دبلیو دی، معروف به خانه دی-دیتمن، سازهای مسکونی در شهرستان لاپیر میشیگان است. این بنا که در سال ۱۸۶۳ به سبک معماری احیای یونانی ساخته شده، در فهرست میراث تاریخی ایالت میشیگان و فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده است.
ساختمان خیابان کسل شماره 62 در لیورپول، با معماری باشکوه قرن نوزدهم، از بانک به هتلی بوتیک تبدیل شده است. این بنای تاریخی با جزئیات معماری منحصر به فرد، تجربهای خاص را ارائه میدهد.
کلیسای ماریِنکیرشه (کلیسای سنت ماری) در قلعه ماریِنبرگ ورتسبورگ، قدیمیترین کلیسا و بنای این قلعه است. تاریخچه آن به قرن هشتم میلادی بازمیگردد و شاهد تحولات تاریخی و معماری متعددی بوده است.
خانه تاریخی لینچ-اوگورمن در بروکلاین، ماساچوست، نمونهای برجسته از معماری سبک کوئین آن ویکتوریایی است که در سال ۱۸۸۹ ساخته شده و در سال ۱۹۸۵ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت گردید.
خانه دکتر استیون در سیوکس فالز، داکوتای جنوبی، بنای تاریخی با سبک معماری رنسانس ایتالیایی است که در سال 1926 ساخته شد. این خانه که در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده، شاهد دوران پرفراز و نشیب تاریخ منطقه است.
دادگاه شهرستان جاسپر در نیوتن، ایلینویز، ساختمانی نئوکلاسیک از سال ۱۸۷۶ است. این ساختمان سومین دادگاه شهرستان بوده و پس از تغییرات معماری، گنبد و برج مرکزی آن حذف شدهاند. ساختار اصلی دوطبقه آجری با طرح صلیبی تاکنون حفظ شده است.
خانه تاریخی لاندنبرگر در پورتلند، اورگان، نمونهای برجسته از سبک کوئین آن با طراحی نامتقارن و جزئیات معماری منحصر به فرد است. این بنا که در سال ۱۸۹۶ ساخته شده، شاهد زندگی خانواده لاندنبرگر و یورگنسن بوده و اکنون بخشی از میراث تاریخی این شهر محسوب میشود.
قلعه کرایگکروک، بنایی تاریخی در ادینبرو، اسکاتلند، با قدمتی عمدتاً به قرن هفدهم، شاهد وقایع مهمی بوده است. این قلعه که زمانی محل تجمع ادبا و نویسندگان نامداری چون سر والتر اسکات و چارلز دیکنز بوده، امروزه به خانهای برای سالمندان تبدیل شده است.
ویرجینیا تووار مارتین (۱۹۲۹–۲۰۱۳)، مورخ هنر، نویسنده و استاد اسپانیایی بود. او پژوهشگری برجسته در زمینه معماری و شهرسازی مادرید در دوره باروک (حدود ۱۶۰۰–۱۷۵۰) محسوب میشد و در دانشگاههای کمپلوتنسه مادرید و دانشگاه خودمختار مادرید تدریس میکرد.
یوهان ویلهلم باوئر (۱۶۰۷-۱۶۴۰)، هنرمند آلمانی، در حکاکی، قلمزنی و نقاشی مینیاتور شهرت داشت. او بهویژه برای تصویرسازیهایش از «دگردیسیها» اثر اووید شناخته میشود. باوئر در استراسبورگ آموزش دید و سپس به رم سفر کرد و در آنجا آثاری در زمینه معماری و مناظر باغ خلق کرد. او به دلیل گفتگو با اشیاء بیجان در هنگام تمرکز شهرت داشت و در سال ۱۶۴۰ در وین درگذشت.
کتابخانه انسانگرای سِلِستا در فرانسه، یکی از گنجینههای فرهنگی آلزاس است که مجموعهای بینظیر از میراث رنسانس را در خود جای داده. این کتابخانه شامل دو بخش مهم، مدرسه انسانگرا و کتابخانه شخصی بئاتوس رنانوس، است که هر کدام داستانی منحصر به فرد دارند.
خانهی مکمیکن، نمونهای برجسته از معماری احیای استعماری هلندی و سبک کرفتسمن، در سال ۱۹۰۹ در ویسکانسین ساخته شد. این بنا با سقف کنگرهای خاص هلندی و تزئینات چوبی کرفتسمن، روایتی از تاریخ و هنر معماری را به نمایش میگذارد.
شیشه معماری سولاریزه، نوعی مصالح ساختمانی است که در اثر واکنش شیمیایی با نور فرابنفش خورشید تغییر رنگ میدهد. این شیشهها که گاهی «شیشه صحرا» نامیده میشوند، بیشتر در بطریها و ظروف شیشهای دیده میشوند، اما در نماهای ساختمانی، دستگیره درها و کفپوشها نیز کاربرد دارند و به دلیل رنگ منحصربهفردشان، ارزشمند تلقی میشوند.
خانه تاریخی دیوید پارک در بیمیدجی، مینهسوتا، نمونهای برجسته از معماری Streamline Moderne است که بین سالهای ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۷ ساخته شد. این بنا که در سال ۱۹۸۸ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد، به دلیل طراحی منحصربهفرد و تاریخچهی غنی، جایگاهی ویژه دارد.
پل عابر پیاده آرگانزوئلا، شاهکاری طراحی شده توسط دومینیک پرو، پلی فلزی و مدرن در مادرید است که بر فراز پارک مادرید ریو و رودخانه مانزانارِس کشیده شده و چشماندازی بینظیر ارائه میدهد.
خانه تاریخی لازاروس در مرکز شهر کلمبوس، اوهایو، با معماری سبک امپراتوری دوم فرانسه، شاهد تحولات فراوانی از زمان ساخت در ۱۸۸۶ بوده است. این خانه که در فهرست میراث ملی آمریکا ثبت شده، اکنون با حفظ اصالت خود، به فضایی لوکس تبدیل شده است.
کالج سنت جان آکسفورد، یکی از قدیمیترین و ثروتمندترین کالجهای دانشگاه آکسفورد، در سال ۱۵۵۵ تأسیس شد. این کالج با معماری خیرهکننده، تاریخچهای پرفراز و نشیب و نقش برجسته در علم و فرهنگ، همواره جایگاهی ویژه در میان دانشگاههای جهان داشته است.
دروازه خلوص آسمانی، ورودی اصلی اندرونی شهر ممنوعه پکن، مکانی که زمانی به محلات مسکونی راه داشت. این دروازه با مجسمههای شیر طلایی خود، نمادی از تاریخ و معماری چین است.
ورسلی، شهری در کلانشهر سالفورد، با ۵۶ بنای تاریخی ثبتشده در فهرست میراث ملی انگلستان، از جمله دو اثر با بالاترین درجه حفاظت (Grade I)، گنجینهای از معماری و تاریخ است. این بناها ریشه در قرون وسطی و دوران انقلاب صنعتی دارند.
فرنان پرِفُنتِن (1888-1949) معمار، عکاس و منتقد هنری برجسته کانادایی بود. او در مونترال متولد شد، در رشته معماری تحصیل کرد و سپس برای ادامه تحصیل در رشتههای تاریخ هنر و باستانشناسی به پاریس رفت. پرِفُنتِن در مونترال به عنوان معمار فعالیت کرد و مجله هنری 'Le Nigog' را بنیان نهاد.
