25 مقاله — صفحه 1 از 3
نوتنیم، به معنای نام ضروری، در تاریخ هنر به نامهای ساختگی گفته میشود که به هنرمندان ناشناس داده میشود. این روش برای دستهبندی آثار بدون امضا یا با عنوان کلی استفاده میشود تا از سردرگمی در فهرستنویسی جلوگیری کند. این نامها معمولاً بر اساس مکان، سبک یا موضوع آثار انتخاب میشوند.
تابلوی «شمارش جمعیت در بیتلحم» اثری نفیس از پیتر بروگل پدر، نقاش رنسانس فلاندری، است که در سال ۱۵۶۶ میلادی خلق شده است. این نقاشی روغنی بر روی تخته، با ابعاد ۱۱۵۵ × ۱۶۴۵ میلیمتر، یکی از نخستین آثار هنری غربی است که چشماندازی زمستانی را به تصویر میکشد. این اثر هماکنون در موزههای سلطنتی هنرهای زیبا در بروکسل بلژیک نگهداری و نمایش داده میشود.
نقاشی «پرسئوس و رهایی آندرومدا» اثر پیرو دی کوزیمو، شاهکاری از دوره رنسانس ایتالیا است. این اثر، بازآفرینی اسطوره پرسئوس، نیمهخدایی که هیولای دریایی را میکشد و آندرومدا را نجات میدهد، است. نقاشی با الهام از متامورفوز اثر اووید، مضامینی مانند عشق افلاطونی، زیبایی ایدهآل و ازدواج را به تصویر میکشد. این اثر همچنین نمادی از رقابت میان نقاشی و مجسمهسازی است و پرترههایی از خانواده مدیچی و نخبگان فلورانس را در خود جای داده است.
استاد پرادو، نقاش ناشناس هلندی در سده پانزدهم، با آثار رنگارنگش از دوران کودکی مسیح شناخته میشود. او احتمالاً شاگرد رُژیِر فان در وایدن بوده و نامش از نسخهای از تابلو «پرستش سه پادشاه» گرفته شده است. شش اثر به او منسوب است که دو عدد در مجموعه بِرِل گلاسگو نگهداری میشوند.
ساعات بزرگ آنِ بریتانی، کتاب دعاهایی است که به دستور آنِ بریتانی، ملکه فرانسه، بین سالهای ۱۵۰۳ تا ۱۵۰۸ توسط ژان بورریشون تزیین شد. این اثر با ۴۹ مینیاتورهای تمامصفحه و بیش از ۳۰۰ صفحه با حاشیههای گیاهشناسی دقیق، یکی از باشکوهترین کتابهای ساعات در تاریخ هنر محسوب میشود.
نقاشی فرانچسکو ماریا دلا رووره، دوک اوربینو، اثری نفیس از تیسین در سالهای ۱۵۳۶ تا ۱۵۳۸ است که با تکنیک روغن روی بوم خلق شده است. این اثر در گالری اوفیزی فلورانس نگهداری میشود و با امضای تیسین همراه است. این تابلو جفتی برای پرتره النورا گونزاگا دلا رووره، همسر فرانچسکو، است که هر دو در اوفیزی قرار دارند.
تابلوی «شهادت سانتا جوستینا» اثری نفیس از پائولو ورونزه، نقاش ایتالیایی، است که حدود سالهای ۱۵۷۰ تا ۱۵۷۵ میلادی خلق شده است. این نقاشی که ابتدا برای کلیسای سانتا جوستینا در پادوآ ساخته شد، امروزه در گالری اوفیزی فلورانس نگهداری میشود. این اثر، صحنه شهادت جوستینای پادوآ را به تصویر میکشد.
تابلوی مادونا و کودک با مقدسین، اثری از آندرهآ مانتینیا، یک نقاشی تمپرا روی تخته است که حدود سال ۱۵۰۰ میلادی خلق شده و هماکنون در گالری سابائودا در تورین ایتالیا نگهداری میشود. این اثر هنری، با وجود آسیبدیدگی در گوشه بالایی سمت چپ، تصویری غنی از مقدسین مسیحی را به نمایش میگذارد.
ویلیام سگار (حدود ۱۵۵۴–۱۶۳۳) نقاش پرتره و نشانشناس دربار الیزابت یکم بود که در دوره جیمز یکم به عنوان «گارتر شاهِ نشانها» منصوب شد. او علاوه بر نقاشی پرترههای درباریان، در کالج نشانشناسی نیز فعالیت داشت. سگار آثار ماندگاری همچون پرتره «ارمین» الیزابت یکم را خلق کرد و در مراسمهای مهم سلطنتی نقش داشت.
پیرو لیگوریو (۱۵۸۳-۱۵۱۲) معمار، نقاش، باستانشناس و طراح باغ ایتالیایی در دوره رنسانس بود. او به عنوان معمار پاپی واتیکان زیر نظر پاپهای پل چهارم و پیوس چهارم کار کرد، فوارههای ویلا دِسته در تیولی را برای کاردینال ایپولیتو دوم دِسته طراحی نمود و به عنوان باستانشناس دربار در فرارا خدمت کرد. لیگوریو اشتیاق عمیقی به آثار کلاسیک رومی داشت.
والنتین لِفِبْر (۱۶۳۷/۱۶۴۲–۱۶۷۷/۱۶۸۲) نقاش، طراح و گراورساز فلاندری بود. او مجموعهای از گراورهای مشهور بر اساس آثار تیتیان، پائولو ورونزه و تینتورتو خلق کرد که برای نخستین بار در ۱۶۸۲ در ونیز منتشر شد. از آثار مهم او میتوان به نقاشی «قدیس مائوروس با فرشتگان» در کلیسای سانتا جوستینا در پادوآ اشاره کرد.
نقاشی «ربایش اروپا» اثر تیتیان، هنرمند ونیزی، حدود سالهای ۱۵۶۰ تا ۱۵۶۲ خلق شده است. این اثر که در موزه ایزابلا استوارت گاردنر در بوستون نگهداری میشود، داستان اسطورهای ربایش اروپا توسط زئوس را به تصویر میکشد. تیتیان با الهام از متون کلاسیک، صحنهای پراحساس و نمادین را به نمایش گذاشته است.
