پانی کا مئوزا: ساندویچ خیابانی و اصیل سیسیل

پانی کا مئوزا چیست؟

پانی کا مئوزا (Pani câ meusa) یکی از نمادین‌ترین غذاهای خیابانی سیسیل است. این غذای اصیل متعلق به شهر پالرمو است و در ایتالیایی به آن «پانه کون لا میتسا» می‌گویند. اساس این غذا یک نان نرم و مخملین (که در محلی به آن واستددا می‌گویند) است که روی آن را کنجد پوشانده و داخلش را با ریه و طحال گوساله ریزشده پر می‌کنند. این جگرها ابتدا آب‌پز شده و سپس در چربی حیوانی سرخ می‌شوند تا طعمی بی‌نظیر پیدا کنند.

تنوع در سرو و طعم

دو سبک اصلی برای سرو این ساندویچ وجود دارد. اگر به همراه پنیر کاچوکاوالو یا ریکوتا سرو شود، به آن ماریتاتو (متأهل) می‌گویند. اما اگر بدون پنیر سرو شود، نامش اسکیمو (مجرد) است.

ریشه‌های تاریخی

جالب است بدانید که خالقان اصلی این غذا قصابان یهودی ساکن پالرمو بوده‌اند. امروزه فروش این ساندویچ عمدتاً بر عهده فروشندگان دوره‌گرد (که در گویش محلی به آن‌ها لاروچارا می‌گویند) در بازارهای تاریخی و شلوغ پالرمو مانند ووچیریا و بالارو است.

سفر به بروکلین، نیویورک

در میان ایتالیایی-آمریکایی‌های ساکن بروکلین، به‌ویژه محله بنسونهورست، پانی کا مئوزا الهام‌بخش خلق ساندویچ‌های جدیدی شده است؛ به‌ویژه ساندویچ معروف «راست بیف هیرو». در سال ۱۹۶۸، مهاجران سیسیلی‌تبار به نام‌های جان و ماریا چیسرو، دلیکاتسن «جانز اوریجینال» را در تقاطع خیابان استیل‌ول و هشتاد و ششم تأسیس کردند.

از آنجا که دسترسی به گوشت راست بیف در آنجا آسان‌تر بود، آن‌ها تصمیم گرفتند در کسب‌وکار خود از این گوشت استفاده کنند. آن‌ها ساندویچ راست بیف را با موتزارلا، سس گوشت و پیاز آماده کردند که خیلی زود به یکی از غذاهای اصلی بروکلین تبدیل شد. این ساندویچ بعدها با الهام از شخصیتی در فیلم «رفقای خوب»، به «جانی راست بیف» تغییر نام یافت.

سایر رستوران‌ها نیز از این ایده الهام گرفتند و ساندویچ‌های مشابهی را به منوی خود اضافه کردند یا نسخه‌های اختصاصی خود را خلق نمودند؛ از جمله می‌توان به «رول ان روستر»، «برنان و کار» و «دفونتز» اشاره کرد.