باربیکیو در کارولینای شمالی تنها یک غذای محبوب نیست، بلکه بخشی جداییناپذیر از میراث و تاریخ این ایالت به شمار میرود. این موضوع حتی به عرصه سیاست نیز کشیده شده و منجر به تصویب قوانینی در این زمینه شده است. دلیل اصلی این اهمیت، وجود دو سبک متمایز باربیکیو است که طی چند صد سال گذشته در این منطقه شکل گرفتهاند: سبک لکسینگتون و سبک شرقی.
هر دو سبک بر پایه گوشت خوک هستند، اما در نوع برش گوشت و سس مورد استفاده تفاوت دارند. علاوه بر این دو سبک بومی، انواع دیگری از باربیکیو نیز در سراسر ایالت یافت میشود.
تاریخچه
باربیکیو در کارولینای شمالی تحت تأثیر فرهنگهای مختلف از جمله بومیان آمریکا، مهاجران اروپایی، آفریقایی آمریکاییها و روشهای مدرن پخت و پز قرار گرفته است.
رویدادهای اجتماعی مانند عروسیها، مراسم کلیسا و جشنها اغلب به صورت «پیگ پیکین» برگزار میشوند، جایی که غذای اصلی یک خوک کامل کبابی است. این سنت، صنعت کترینگ تخصصی را نیز در این منطقه رونق بخشیده است.
سیاست باربیکیو
اختلاف طنزآمیزی بین طرفداران دو سبک باربیکیو وجود دارد. در سال ۲۰۰۶، لایحههایی در مجلس و سنای کارولینای شمالی مطرح شد که قصد داشتند یکی از این سبکها را به عنوان «سبک رسمی» اعلام کنند، اما در نهایت شکست خوردند. در سال ۲۰۰۷، به عنوان یک راهحل میانی، جشنواره باربیکیو لکسینگتون به عنوان «جشنواره رسمی غذای منطقه پیدمونت تریاد» شناخته شد.
سبکهای باربیکیو
سبک شرقی: این سبک از کل خوک استفاده میکند و سس آن بر پایه سرکه و فلفل است. کلم سالاد همراه آن معمولاً با سس مایونز سرو میشود.
سبک لکسینگتون: از شانه خوک استفاده میکند و سس آن ترکیبی از سرکه، گوجهفرنگی و فلفل قرمز است. این سبک معمولاً با «رد اسلاو» سرو میشود.
روشهای پخت
پخت در چاله: روش سنتی پخت باربیکیو که در آن گوشت و سبزیجات در چالههای زیرزمینی پخته میشوند. این روش از زمان بومیان آمریکا تا به امروز ادامه دارد.
تفاوت با کبابپزی: باربیکیو فرایندی آهسته با حرارت کم است، در حالی که کبابپزی سریعتر و با حرارت مستقیم انجام میشود.
جشنوارهها
جشنواره باربیکیو لکسینگتون: این جشنواره سالانه در اکتبر برگزار میشود و بیش از ۱۶۰ هزار بازدیدکننده را جذب میکند. این رویداد به عنوان یکی از بهترین جشنوارههای باربیکیو در آمریکا شناخته شده است.