زندگی اولیه
سر هری باتربی در ۱۹ سپتامبر ۱۸۸۰ در خانه خانوادگیشان، واقع در شماره ۶۲ خیابان نیوتن در فیورشمِ کنت، به دنیا آمد. پدرش، ناپلئون باتربی، اهل لمبت لندن بود و در خانوادهای متولد شد که پدرش حروفچین بود. او در سال ۱۸۵۹ برای تدریس در مدارس منطقهای ملی به فیورشم آمد؛ مدارسی که گفته میشد بهدلیل فضای آموزشی مناسب و روشهای نوآورانهشان شهرتی گسترده در اروپا داشتند. مادر هری، سارا الیزابت فگ، از خانوادهای محلی از بقالان بود.
هری در سال ۱۸۹۰ تحصیل خود را در دبیرستان گرامر فیورشم، که امروز با نام دبیرستان گرامر ملکه الیزابت فیورشم شناخته میشود، آغاز کرد. او سپس موفق شد بورسیه هرتفورد کالج آکسفورد را به دست آورد. قد بلندش، حدود ۱۹۳ سانتیمتر، به او کمک کرد در فعالیتهای ورزشی نامی پیدا کند.
دوران کاری
باتربی تمام عمر حرفهای خود را در خدمت دولتی بریتانیا گذراند. او پس از فارغالتحصیلی وارد خدمت کشوری شد و بهتدریج در زمینه روابط دولت بریتانیا با قلمروهای خودمختار امپراتوری بریتانیا تخصص یافت.
فعالیت دیپلماتیک او از سال ۱۹۰۵ در دفتر مستعمرات لندن آغاز شد. در جریان جنگ جهانی اول، منشی خصوصی والتر لانگ، نماینده پارلمان و وزیر مستعمرات، بود. در دهه ۱۹۲۰ نیز بهعنوان دبیر سیاسی در دو سفر مهم امپراتوری همراهی کرد: گشت دریایی ناوگانی از کشتیهای نیروی دریایی سلطنتی در سالهای ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۴ و سفر دوک یورک به استرالیا و نیوزیلند در سال ۱۹۲۷. پس از سفر دوم، نشان KCVO، یعنی شوالیه فرمانده نشان سلطنتی ویکتوریا، را دریافت کرد.
در همین دوره، باتربی به بخش تازهتأسیسی در وایتهال پیوست و از اعضای اولیه دفتر قلمروها شد. در سال ۱۹۳۰، بهعنوان معاون دائمی وزیر امور قلمروها در کنار ادوارد هاردینگ خدمت کرد؛ مردی که همدانشگاهی سابق او در هرتفورد کالج آکسفورد و برادر همسرش بود. همکاری این دو تا سال ۱۹۳۹ ادامه یافت.
باتربی و هاردینگ از این جایگاه نفوذ قابلتوجهی داشتند. باتربی در کنفرانسهای امپراتوری لندن در سالهای ۱۹۳۰ و ۱۹۳۷ بهعنوان معاون دبیر فعالیت کرد؛ کنفرانس دوم، آخرین نشست از این نوع بود. او همچنین مأموریتهای حساس و کمتر گزارششدهای را انجام داد، از جمله سفر به نیوفاندلند در سال ۱۹۳۳، پس از فروپاشی دولت آن منطقه در بحران مالی شدید و بازگشت کنترل امور به مقامهای بریتانیا.
در همین سالها، او با ایمون دو والرا، نخستوزیر ایرلند، که آن زمان هنوز یکی از قلمروهای خودمختار به شمار میرفت، مذاکره کرد. دو والرا با جدیت برای دستیابی به استقلال کامل ایرلند تلاش میکرد. باتربی در مقطعی کوشید جلوی برنامه بریتانیا برای اعمال حقوق گمرکی واردات بر محصولات کشاورزی ایرلند را بگیرد. اگرچه در کوتاهمدت موفق نشد، این حقوق چند سال بعد برداشته شد.
در داخل بریتانیا نیز گفته میشود سر هری باتربی در حل بحران مربوط به ادوارد هشتم نقش مهمی داشت؛ بحرانی که در آن پادشاه برای ازدواج با خانم سیمپسون، ناچار به کنارهگیری از سلطنت شد.
در سال ۱۹۳۹، هاردینگ بهعنوان کمیسر عالی بریتانیا در آفریقای جنوبی منصوب شد و باتربی هم، که در ۲۷ ژوئیه ۱۹۳۸ برای این سمت انتخاب شده بود، بهعنوان نخستین کمیسر عالی بریتانیا در نیوزیلند کار خود را آغاز کرد. این انتصاب تنشهای رابطه لندن با ولینگتون را کاهش داد؛ چراکه نیوزیلند دیگر تمایل چندانی نداشت برای ارتباط با دولت بریتانیا از فرماندار کل بهعنوان واسطه استفاده کند.
چندی بعد جنگ جهانی دوم آغاز شد و با گسترش آن به اقیانوس آرام، باتربی تا پایان جنگ نتوانست بازنشسته شود. او حتی در شرایط سختی که ارسال تلگرامها به موضوعات بسیار فوری محدود بود، شبکه گستردهای از نامهنگاران را حفظ کرد. این شبکه شامل مقامهای بلندپایه وایتهال، کمیسرهای عالی دیگر، سفیران آینده، خانواده، دوستان و شهروندان عادی امپراتوری میشد.
سالهای پایانی
سر هری باتربی در سال ۱۹۴۵ از خدمت دولتی بازنشسته شد و فصلی از زندگی را آغاز کرد که تقریباً به اندازه دوران کاریاش طول کشید. او ریاست سازمان پیمایش جنوبگان بریتانیا را بر عهده گرفت و رشتهکوههای باتربی در جنوبگان به نام او نامگذاری شد.
او همچنین بهعنوان عضو هیئت امنا در مدرسه قدیمیاش در فیورشم فعالیت کرد و از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۷ ریاست این هیئت را بر عهده داشت. باتربی دوباره به زادگاهش بازگشت و به انجمن فیورشم پیوست؛ جایی که در تلاش برای جلوگیری از طرح شورای شهرستان کنت برای ایجاد یک راه حلقهای درونشهری در شهر نقش مؤثری داشت.
در ۳ دسامبر ۱۹۶۱، هنگام رانندگی در جاده گیلدفورد به هورشام، در محل باکز گرین، خودروی او به سمت مخالف جاده رفت و با گروهی از دوچرخهسواران باشگاه کلارنس ویلرز برخورد کرد. چند نفر زخمی شدند و دو نفر بعدها جان باختند. در جلسه دادگاه ۲۳ ژانویه ۱۹۶۲، باتربی به بیاحتیاطی در رانندگی متهم شد، ۱۰ پوند جریمه شد و به پرداخت ۲۵ پوند، ۵ شیلینگ و ۶ پنس هزینه دادرسی محکوم شد. او تا زمان قبولی در آزمون رانندگی از رانندگی محروم شد، هرچند گفته شد که دیگر قصدی برای رانندگی ندارد.
سر هری باتربی در سال ۱۹۷۶ درگذشت و در سپتامبر همان سال در کلیسای محله فیورشم به خاک سپرده شد.
مطالعه بیشتر
- فهرست کمیسرهای عالی بریتانیا در نیوزیلند