21 مقاله — صفحه 1 از 2
برایان پاتریک اشبی (۱۹۲۳-۱۹۸۸)، پنجمین اسقف کاتولیک کرایستچرچ نیوزیلند بود. او بهعنوان پیشگام اجرای فرامین شورای واتیکان دوم و مدافع عدالت اجتماعی شناخته میشود. اشبی با وجود جنجالها، تغییرات مهمی در کلیسای نیوزیلند ایجاد کرد و در مخالفت با آپارتاید و تورهای ورزشی نژادپرستانه نقش فعال داشت.
جیمز هملین واکر (۱۸۶۲-۱۹۴۴)، سیاستمدار محلی، تاجر و لولهکش پیشین نیوزیلندی بود. او بهعنوان شهردار دانیدن در سالهای ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۰ خدمت کرد. واکر در فعالیتهای سیاسی محلی، توسعه بیمارستانها و حمایت از هنر و موسیقی نقش فعال داشت.
فیلیپ فیلیپس، سیاستمدار نیوزیلندی و نخستین شهردار اوکلند، در ۱۱ ژوئن ۱۸۳۱ در برایتون انگلستان متولد شد. او پس از مهاجرت به نیوزیلند در ۱۸۴۸، در تجارت سختافزار فعال شد و بعدها به عرصه سیاست وارد شد. فیلیپس از ۱۸۷۱ تا ۱۸۷۴ به عنوان شهردار خدمت کرد و نقش مهمی در توسعه اوکلند ایفا نمود.
پوآکانِی یکی از قبایل مائوری در نیوزیلند است که در منطقه موکای، در شمال دریاچه تائوپو، دارای مارائی (محوطه مقدس و اجتماعی) هستند. این قبیله بخشی از میراث غنی فرهنگی مائوری به شمار میرود.
جیمز پورویس جیمزون (۱۸۲۴-۱۸۹۶) شهردار کریستچرچ در سالهای ۱۸۷۰-۱۸۷۱ بود. او که اصالتاً از منچستر بود، در سال ۱۸۶۳ به همراه خانوادهاش به نیوزیلند مهاجرت کرد. جیمزون در کریستچرچ به عنوان بازرگان، کشاورز و فعال اجتماعی شناخته میشد و در سازمانهای مختلفی از جمله کلیسای کنگرهگرایان فعالیت داشت.
جانی جونز (۱۸۰۹–۱۸۶۹)، تاجر و سکونتگر پیشگام در نیوزیلند، از سیدنی به نیوزیلند مهاجرت کرد و با سرمایهگذاری در صنعت نهنگگیری و کشاورزی، به یکی از چهرههای تأثیرگذار اقتصادی منطقه تبدیل شد. او با خرید زمینهای وسیع و تأسیس ایستگاههای نهنگگیری، نقش کلیدی در توسعه مناطق شمالی و مرکزی اوتاگو ایفا کرد.
گراهام روی بارنت، کشیش ارشد وایکاتو از ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۲ بود. او در ۷ سپتامبر ۱۸۸۵ در نلسون، نیوزیلند متولد شد و در کالج پسرانه مارلبورو و دانشگاه نیوزیلند تحصیل کرد. بارنت در ۱۹۱۲ به کشیشی منصوب شد و در مناطق مختلف نیوزیلند و انگلستان خدمت کرد.
خلیج مجازین، واقع در ساحل پوهوکاوا در نزدیکی شهر مارایتای نیوزیلند، دارای پیشینهای غنی از تاریخ مائوری و فعالیتهای صنعتی است. این خلیج که به تنگه تاماکی و جزایر ویهکه و پونویی مشرف است، از نام سنتی کاکارمیا برخوردار بوده و محل استقرار پائِی تاریخی تِه آوته بوده است.
جان بلگرو (۱۹۴۰-۲۰۰۷)، کارمند ارشد دولت و رئیس دادستانی کل نیوزیلند بود. او با مدرک اقتصاد از دانشگاه ویکتوریا، در سمتهای کلیدی مانند کنسولگری، مدیریت قیمتها و تجارت بینالملل خدمت کرد. بلگرو به عنوان دبیر بازرگانی، دبیر دادگستری و رئیس کمیسیون تجارت نیز فعالیت داشت و در نهایت به عنوان رئیس دادستانی کل، تحقیقات مهمی را رهبری کرد.
هون تانا پاپاهیا (۱۸۵۶-۱۹۱۲) یک روحانی و مبلغ مسیحی اهل نیوزیلند بود که از تبار مائوری و متعلق به قبیله نگاپوحی و زیرشاخههای تِه هوروهوها و نگاتی هائو از قبیله تِه راراوا بود. او در اورونگوتئا، در ساحل شمال غربی بندر هوکیانگا متولد شد و در مؤسسات آموزشی مسیحی تربیت یافت. پاپاهیا به عنوان کشیش و مبلغ در مناطق مختلف نیوزیلند فعالیت کرد و نقش مهمی در گسترش مسیحیت میان مائوریها ایفا نمود.
پیکتون اکسپرس، قطار مسافربری سریعالسیر، از دسامبر ۱۹۴۵ تا فوریه ۱۹۵۶ بین کرایستچرچ و پیکتون در نیوزیلند فعال بود. این قطار به دلیل کمبود زغالسنگ، از سرویس روزانه به سه روز در هفته کاهش یافت. در نهایت، با افزایش رقابت از سوی هواپیماییها و اتوبوسها، در ۱۹۵۶ با ریلباسهای مدرن جایگزین شد.
در سال ۱۹۶۷، جوایز شجاعت نیوزیلند در تاریخ ۸ مه اعلام شد و پنج نفر به دلیل رفتار شجاعانه و دلاورانه پس از انفجار معدن زغالسنگ استرانگمن در ۱۹ ژانویه ۱۹۶۷ مورد تقدیر قرار گرفتند.
