جانی جونز (۱۸۰۹–۱۸۶۹)، تاجر و سکونتگر پیشگام در نیوزیلند، زندگی پرفرازونشیبی داشت. او در سیدنی متولد شد و از سنین جوانی در کشتیهای شکار فک و نهنگ فعالیت کرد. با پسانداز خود، در ۲۰ سالگی در سه کشتی نهنگگیری سرمایهگذاری کرد و در ۱۸۲۸ با سارا سایزمر ازدواج کرد که حاصل آن ۱۱ فرزند بود.
در ۱۸۳۵، جونز با ادوین پالمر شراکتی تشکیل داد و ایستگاه نهنگگیری و کشتیای در نیوزیلند خریداری کرد. با هوش تجاری خود، کنترل هفت ایستگاه نهنگگیری را به دست آورد. در ۱۸۳۸، زمینهای وسیعی در وایکواتی و از رئیس قبیله نگایی تاهو، توهاوایکی، خریداری کرد که بخش قابلتوجهی از مناطق شمالی و مرکزی اوتاگو را شامل میشد. با وجود لغو بخش زیادی از این خرید پس از واگذاری زمینها به تاج، جونز توانست بخشی از آن را حفظ کند.
در ۱۸۴۰، ایستگاه وایکواتی او به یک سکونتگاه سازمانیافته تبدیل شد که شامل دهها خانواده کشاورز از سیدنی بود. این جامعه به تأمین غذا برای ایستگاه و پرورش محصولات و دام میپرداخت. با افول صنعت نهنگگیری، جونز تمرکز خود را بر کشاورزی گذاشت و مزرعهاش به منبع مهم غذایی برای شهر جدید دانیدین تبدیل شد.
در دهه ۱۸۶۰، جونز دوباره به حملونقل دریایی روی آورد و در شرکتهای کشتیرانی سرمایهگذاری کرد. او با وجود بیعلاقگی به سیاست، بهعنوان رئیس هیئت مدیره شهر دانیدین در ۱۸۵۶ خدمت کرد. جونز در ۱۸۶۹ در دانیدین درگذشت و در گورستان جنوبی این شهر دفن شد. پسر بزرگش، جان ریچارد جونز، نقش کلیدی در ادغام شرکتهای کشتیرانی و تشکیل شرکت یونیون استیم شیپ داشت.