زندگینامه
جولیو کارپیونی، نقاش و حکاک ایتالیایی، در سال ۱۶۱۳ زاده شد و در ۲۹ ژانویه ۱۶۷۸ در ورونا درگذشت. او را از چهرههای اوایل دوره باروک در ایتالیا میدانند.
زادگاه او بهاحتمال زیاد ونیز بود. کارپیونی شاگردی آلساندرو واروتاری، معروف به ایل پادووانینو، را کرد و از آثار سیمونه کانتارینی، کارلو ساراچنی و ژان لکلرک نیز تأثیر پذیرفت. او پس از سفری کوتاه به برگامو در سال ۱۶۳۱ با هنر لمباردی آشنا شد.
در سال ۱۶۳۸، کارپیونی در ویچنزا ساکن شد و بیشتر فعالیت هنری خود را در همین شهر دنبال کرد. آثار او در گالریها و مجموعههایی چون آوگسبورگ، درسدن، وین، مودنا و فلورانس نگهداری میشود. پسر او، کارلو کارپیونی، نیز نقاش بود.
سبک و آثار
کارپیونی بیشتر در زمینه تابلوهای تاریخی، بزمهای باکانال و موضوعات مذهبی فعالیت میکرد. بسیاری از آثار مذهبی او کوچکمقیاساند و شمار زیادی از آنها در کلیساهای قلمرو ونیز دیده میشوند.
او علاوه بر نقاشی، در حکاکی نیز مهارت داشت. از برجستهترین صفحههای حکاکیاش میتوان به سن آنتونیو پادووا، مسیح در کوه زیتون، مریم در حال مطالعه و مریم با وردیه اشاره کرد.
از مهمترین آثار او میتوان تجلیل خاندان دولفین در سال ۱۶۴۷ و تمثیل خاندان گریمانی در سال ۱۶۵۱ را نام برد. همچنین تابلوهای محرابی سن آنتونیو دا پادووا، مریم و دو قدیس، و پیروزی سیلنوس در گالریهای آکادمیا ونیز قرار دارند.
کارپیونی برای اوراتوریو سن نیکولا دا تولنتینو در ویچنزا مجموعهای از تابلوهای دیواری روی بوم خلق کرد. به باور پژوهشگران، او در برخی آثار با نقاشان دیگر همکاری داشته است؛ برای نمونه، فرانچسکو کالدهای عناصر طبیعت بیجان یا حیوانات را به ترکیببندی آثار او میافزود. در جفتتابلوی تمثیلهای لامسه و بویایی، کالدهای گلهای درون خمره را کشید و کارپیونی بخشهای دیگر تابلو را اجرا کرد.
منتخب آثار
- صلیبسپاری، ۱۶۴۸، گالری آکادمیا، ونیز.
- آپولو و مارسیاس، مجموعه خصوصی.
- نپتون در تعقیب کورنیس، گالری اوفیتزی، فلورانس.
- لیریوپه، نارسیس را نزد تیرسیاس میآورد، مجموعه خصوصی.
- ضیافت خدایان، منسوب به کارپیونی، گالری کوئرینی استامپالیا، ونیز.
منابع
کالابی، آ. «حکاکیهای جولیو کارپیونی». فصلنامه گردآورندگان چاپ، ۱۹۲۴، جلد ۱۱، صص. ۱۳۳–۱۶۱؛ شامل ۱۴ مدخل.