7 مقاله
اوو بورسوک (۱۹۲۹-۲۰۲۲)، تاریخدان هنر کانادایی-آمریکایی، با تخصص در نقاشیهای دیواری و موزاییک، نقش مهمی در حفظ آثار هنری ایتالیا ایفا کرد. او در تورنتو متولد شد و تحصیلات خود را در نیویورک و لندن گذراند. بورسوک با همکاری گروههای مرمت در فلورانس، به ویژه پس از سیل ۱۹۶۶، به نجات آثار هنری پرداخت و آثار ارزشمندی در زمینه تاریخ هنر ایتالیا بر جای گذاشت.
فائوستو آنتونیولی (۱۸۱۴-۱۸۸۲) نقاش ایتالیایی اهل برگامو بود که در آکادمی کارارا و آکادمی هنرهای زیبای ونیز آموزش دید. او به عنوان نقاش پرتره و منظر شهرت یافت و آثارش در نمایشگاههای معتبر به نمایش درآمد. پس از اسکان در اودینه، به تدریس پرداخت و آثارش مورد استقبال اشراف فریولی قرار گرفت.
جیووانی میگلیارا (۱۷۸۵-۱۸۳۷)، نقاش ایتالیایی اهل آلِساندِریا، در آغاز قرن نوزدهم به خلق مناظر شهری و نقاشیهای تاریخی پرداخت. او که شاگرد مجسمهساز جوزپه ماریا بونتزانیگو بود، در آکادمی بررا تحصیل کرد و با سبک رمانتیک و تمرکز بر موضوعات تاریخی، به محبوبیت میان اشراف میلان دست یافت.
آندره سمینی (۱۵۲۵-۱۵۹۴)، نقاش ایتالیایی دوره رنسانس متأخر، بیشتر در زادگاهش جنوا فعال بود. او پسر و شاگرد آنتونیو سمینی بود و پس از تحصیل نزد پدر، به همراه برادرش اتاویو به رم رفت و آثاری مشترک خلق کردند. سمینی بهخاطر فرسکوهایش در کاخهای جنوا، نقاشیهای کلیسایی و پرترهها مشهور است.
تیتو لسی (۱۸۵۸-۱۹۱۷) نقاش ایتالیایی بود که بهواسطه آثار تاریخیاش شهرت یافت. او در فلورانس متولد شد و در آکادمی هنرهای زیبای این شهر زیر نظر استادانی همچون انریکو پولاسترینی و آنتونیو چیزری آموزش دید. لسی بهخاطر دقت و اعتبار آثار تاریخیاش مورد توجه قرار گرفت و جوایز متعددی کسب کرد.
آگوستینو برتلی (۱۷۲۷-۱۷۷۶)، نقاش ایتالیایی اهل برشا، عمدتاً به خلق مناظر طبیعی میپرداخت. با وجود تحصیلات مذهبی، به موسیقی و نقاشی روی آورد و زیر نظر فائوستینو راینری آموزش دید. تحت تأثیر هنرمندان بزرگی مانند کاوالیر تمپستا قرار گرفت و در سفر به جنوا با اوراتزیو ورنه، نقاش دریاها، دوست شد.
جولیو کارپیونی، نقاش و حکاک ایتالیایی اوایل باروک، بیشتر آثارش را در ویچنزا آفرید. او در تابلوهای مذهبی، اسطورهای و تمثیلی با رنگآمیزی ظریف و همکاری با دیگر هنرمندان، جایگاهی ویژه در هنر ونیز و شمال ایتالیا یافت.
