زندگینامه
فائوستو آنتونیولی، متولد ۱۸۱۴ در برگامو، شاگرد جوزپه دیوتی در آکادمی کارارا بود. او آموزش خود را در آکادمی هنرهای زیبای ونیز زیر نظر اودوریکو پولیتی و فرانچسکو باگناارا تکمیل کرد. از نخستین نمایشگاهش در ۱۸۳۹، به عنوان نقاش پرتره و منظر شهرت یافت.
آثار او در نمایشگاه ۱۸۴۴ آکادمی کارارا به نمایش درآمد. آنتونیولی در فلورانس و رم نیز مناظر شهری با صحنههای روزمره خلق کرد. حدود ۱۸۵۰ در اودینه ساکن شد و به تدریس در مدرسه هنرهای دستی پرداخت.
سبک هنری
آثار او مورد استقبال اشراف فریولی قرار گرفت و شامل مناظر شهری، پرترهها و طبیعت بیجان بود. در دهه ۱۸۷۰، سبک او به سمت واقعگرایی شدیدتر گرایش یافت و از تکنیکهای عکاسانه الهام گرفت. دوستی نزدیک او با آگوستو گابریله آگريكولا، پیشگام عکاسی، در این تحول مؤثر بود.