عبارت مورد نظر خود را بنویسید
سباستین دو مایو، مدافع میانی فرانسوی متولد ۵ مارس ۱۹۸۷، در تیمهای ایتالیایی و بلژیکی بازی کرده است. او دوران حرفهای خود را در برشا آغاز کرد و سپس در باشگاههایی مانند اودینزه، بولونیا و ویکنزا حضور یافت. در سال ۲۰۲۲ به ویکنزا پیوست و سپس به صورت قرضی به مودنا منتقل شد.
برونلو یاکوپتا، متولد ۲۸ اکتبر ۱۹۸۴، یک سرمربی فوتبال سوئیسی-ایتالیایی است که هماکنون هدایت تیم افسی ویل را بر عهده دارد. او کار خود را از تیمهای پایه افسی فراونفلد آغاز کرد و پس از تجربه در تیمهای جوانان افسی سنگالن، در سال ۲۰۲۰ به عنوان سرمربی تیم افسی راپرسویل-یونا انتخاب شد.
ژان میوت (۱۹۲۶-۲۰۱۶) نقاش انتزاعی فرانسوی بود که در سبک هنر غیرشکلگرا (L'Art Informel) فعالیت میکرد. آثار او توسط بنیاد میوت حفظ و مطالعه شده و در موزههای معتبری مانند MoMA، گوگنهایم نیویورک، موزه هنر مدرن پاریس و خانه هنر مونیخ نگهداری میشوند.
مدرسه منطقه شماره ۳، ساختمانی تاریخی با یک کلاس درس در کستلتون-آن-هادسون، نیویورک است. این بنا در سال ۱۸۷۰ به سبک ایتالیایی ساخته شد و تا سال ۱۹۵۱ به عنوان مدرسه فعال بود. این مدرسه به همراه سازههایی مانند گاراژ، انبار زغالسنگ/چوب و چاه سنگی، در سال ۱۹۹۸ در فهرست مکانهای تاریخی ملی ثبت شد.
آرایشگر ریو (به ایتالیایی: Il barbiere di Rio) یک فیلم کمدی ایتالیایی محصول سال ۱۹۹۶ به کارگردانی جووانی ورونزی است. این فیلم با بازی دیگو آباتانتوئونو در نقش ماتئو، داستان طنزآمیزی را در شهر ریو دو ژانیرو روایت میکند.
ماتئو استروکول، نویسنده و روزنامهنگار ایتالیایی، در سال ۱۹۷۳ در پادووا متولد شد. او با نگارش رمانهای تاریخی و تریلر، به ویژه مجموعه رمانهای مدیچی، به شهرت رسید. آثار او به بیش از بیست زبان ترجمه شده و جوایز معتبری مانند جایزه بانکارلا را کسب کرده است.
رامون پیکسو، نقاش امپرسیونیست کاتالان، نه تنها دوست صمیمی پابلو پیکاسو بلکه مربی اولیه سالوادور دالی در کودکی بود. او با تأسیس رستوران «لا مایزون روز» در پاریس و علاقهمندیاش به کتاب، زندگی پرباری داشت؛ مرگ ناگهانیاش چنان پیکاسو را متأثر کرد که تصویرش را در تابلوی سه رقصنده جاودانه کرد.
مارجوری آکر فیلیپس، نقاش امپرسیونیست و مجموعهدار هنر آمریکایی بود که همراه همسرش دانکان فیلیپس، موزه و گالری معتبر فیلیپس کالکشن را بنیان گذاشت. او با سبک منحصربهفردش در نقاشی منظره و طبیعت بیجان، گنجینهای بینظیر از آثار هنری را برای جهان به ارث گذاشت.
انیو آنتونیلی، متولد ۱۸ نوامبر ۱۹۳۶، یک روحانی ارشد کلیسای کاتولیک است که از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ ریاست شورای پاپی خانواده را بر عهده داشت. او از ۱۹۸۲ به عنوان اسقف و سپس Erzbischof در شهرهای مختلف ایتالیا خدمت کرده و در ۲۰۰۳ به رتبه کاردینالی رسید. آنتونیلی همچنین رهبری کنفرانس اسقفان ایتالیا را از ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۱ بر عهده داشت.
دورا ملهگاری (۱۸۴۹-۱۹۲۴) نویسنده سوئیسی بود که به زبانهای فرانسوی و ایتالیایی مینوشت. سه اثر اولیه او توسط نویسندهای ناشناس نگاشته شد. او دو بار نامزد دریافت جایزه نوبل ادبیات شد و آثارش به بررسی دوستی میان زنان و نقد نگرشهای اجتماعی میپرداخت.
مگانک نامخانوادگی است که افراد سرشناسی در زمینههای مختلف مانند نویسندگی، نقاشی و ورزش با آن شناخته میشوند. از جمله این افراد میتوان به گلن مگانک، نویسنده و آهنگساز آمریکایی، و رنیر مگانک، نقاش و گراورساز فلاندری اشاره کرد.
خیابان کالج در کلکته، با نام محلی «بوی پارا» (شهر کتاب)، بزرگترین بازار کتاب هند و آسیا و بزرگترین بازار کتاب دستدوم در کل جهان است. این خیابان ۹۰۰ متری با حضور کهنترین دانشگاهها و کافه تاریخی ایتالیایی، قلب تپنده روشنفکری بنگال است.
کشتی کروز آئوسونیا، یکی از نمادهای دریای مدیترانه، پس از ۵۲ سال خدمت در سپتامبر ۲۰۰۸ بازنشسته شد. این کشتی که در دوران مختلف با نامهای آیوری و ایجین دو شناخته میشد، آخرین ناو اقیانوسپیمای ایتالیایی بود که در مارس ۲۰۱۰ در هند اوراق گردید.
آیسکی میتواند به اشتراک میز در رستورانهای شلوغ ژاپن، نقاش دوره ادو به نام سو آیسکی، قطعهای از آلبوم میوکی ناکاجیما، یا قسمتی از مجموعه انیمه کوئینز بلید اشاره داشته باشد. این واژه در زمینههای مختلف فرهنگی و هنری ژاپن کاربرد دارد.
مدرسه منطقهای شماره ۷، معروف به «خانه کوچک قرمز»، ساختمانی تاریخی با یک کلاس درس است که در کویمنز هالو، شهرستان البانی نیویورک واقع شده است. این بنا در سال ۱۸۷۹ به سبک ایتالیایی ساخته شد و با ویژگیهایی مانند سقف شیروانی و ناقوسخانه باز، نمایی منحصر به فرد دارد. پس از توقف فعالیت آموزشی در ۱۹۵۷، اکنون محل انجمن تاریخی خانه کوچک قرمز است.
پاول نشله (۱۹۳۷-۲۰۰۳) نقاش، تصویرگر، گرافیست و عکاس چکی بود که به عنوان یکی از چهرههای برجسته جنبش هنری دهه ۱۹۶۰ و آوانگارد غیرمطابق چکسلواکی شناخته میشود. آثار او که شامل نقاشی، طراحی، چاپ و عکاسی میشود، جوایز متعددی را برای او به ارمغان آورد. نشله با وجود محدودیتهای سیاسی دوران کمونیسم، به خلق آثار خلاقانه و تأثیرگذار ادامه داد.
پائولو بنّی (1553–1625) فیلسوف، انسانگرا و الهیدان ایتالیایی بود که در رم و پادووا به تدریس و تألیف میپرداخت. با وجود منازعات فکری و برخورد با مرجعیت، او نویسندهای پُرکار در حوزههای فلسفه، الهیات و ادبیات بود.
تومازو کاچینی (۱۵۷۴-۱۶۴۸)، روحانی دومینیکن ایتالیایی، بهخاطر موعظههای تند و مخالفت با گالیله مشهور شد. او عضو گروه «لیگ کبوتران» بود که به مخالفت با نظریههای علمی گالیله میپرداخت. موعظه معروف او در کلیسای سانتا ماریا نوولا، زمینهساز محاکمه گالیله در ۱۶۱۵ شد.
فالسی آلارمی، ششمین آلبوم استودیویی آلیس، خواننده و ترانهسرای ایتالیایی، در سال ۱۹۸۳ توسط ایامآی موزیک منتشر شد. این آلبوم شامل تکآهنگهایی مانند «عطر سکوت» و «کارتاژ» است. پس از موفقیت دوئت «زو ناه آم فوير» با استفان واگرهوسن، آلبوم در آلمان غربی، سوئیس و اتریش با این دوئت بهعنوان ترک اضافی دوباره منتشر شد.
تابلوی «شمارش جمعیت در بیتلحم» اثری نفیس از پیتر بروگل پدر، نقاش رنسانس فلاندری، است که در سال ۱۵۶۶ میلادی خلق شده است. این نقاشی روغنی بر روی تخته، با ابعاد ۱۱۵۵ × ۱۶۴۵ میلیمتر، یکی از نخستین آثار هنری غربی است که چشماندازی زمستانی را به تصویر میکشد. این اثر هماکنون در موزههای سلطنتی هنرهای زیبا در بروکسل بلژیک نگهداری و نمایش داده میشود.
