مقدمه
مارجوری آکر فیلیپس (۲۵ اکتبر ۱۸۹۴ – ۱۹ ژوئن ۱۹۸۵)، نقاش امپرسیونیست و مجموعهدار هنر آمریکایی بود. او با همسرش دانکان فیلیپس، موزه فیلیپس کالکشن را تاسیس کرد.
کودکی و تحصیلات
مارجوری آکر در شهر بوربن ایالت ایندیانا چشم به جهان گشود. او شش خواهر و برادر داشت و پدر و مادرش چارلز ارنست آکر و آلیس بیل نام داشتند. مارجوری در آسینینگ نیویورک بزرگ شد و از کودکی به طراحی علاقهمند بود. دو دایی او، رینولدز بیل و گیفورد بیل، هر دو استعداد هنری مارجوری را دیدند و به او پیشنهاد دادند که نقاشی را بهطور جدی دنبال کند. مارجوری در سال ۱۹۱۵ وارد «لیگ دانشجویان هنر» شد و در ۱۹۱۸ از این مرکز فارغالتحصیل گردید. او نزد بوردمن رابینسون به فراگیری هنر پرداخت.
میانسالگی و مسیر حرفهای
مارجوری فیلیپس سبکی انکارناپذیرِ یک نقاش ذاتی دارد. – دانکان فیلیپس
مارجوری بارها گفته است که «نمیخواست تصاویر غمانگیز خلق کند». او عمدتاً به خلق آثار منظرهنگاری و طبیعت بیجان میپرداخت. با وجود زندگی پر زرق و برق اجتماعی در کنار همسرش، مارجوری هر روز صبح در استودیوی خود در واشنگتن دیسی به نقاشی میپرداخت.
هنر، خانواده و شکلگیری فیلیپس کالکشن
در ژانویه ۱۹۲۱، مارجوری برای بازدید از نمایشگاه آثار دانکان فیلیپس به انجمن قرن رفت. آن دو با هم آشنا شدند و در اکتبر همان سال ازدواج کردند. دانکان مجموعهدار هنر بود و پس از ازدواج، این زوج مجموعهداری خود را گسترش دادند. مارجوری به واشنگتن نقل مکان کرد و در عمارت دانکان در منطقه دوپونت سیرکل ساکن شد. مادر دانکان نیز در همان عمارت زندگی میکرد. مارجوری نخستین فرزندش از دانکان را که مری مارجوری نام داشت، به دنیا آورد.
در سفر به فرانسه در سال ۱۹۲۳، مارجوری به سبک امپرسیونیسم علاقهمند شد. آثار پیر آگوست رنوار و پل سزار الهامبخش او بودند. این زوج تنها از آثار آنها الهام نگرفتند، بلکه شروع به جمعآوری تابلوهایشان کردند. در همان سفر ۱۹۲۳، آنها تابلوی «ناهار قایقرانان» اثر رنوار را به قیمت ۱۲۵ هزار دلار خریداری کردند. در سال ۱۹۲۴، دومین و آخرین فرزند آنها، لاگلین، متولد شد.
تا سال ۱۹۳۰، مجموعه آثار هنری این زوج آنقدر گسترده شد که مجبور شدند عمارت دوپونت سیرکل را به موزه تبدید کنند و خود به خانهای در محله فاکسال نقل مکان کنند. این خانه جدید را «دانمارلین» نامیدند. آنها همچنین یک خانه تابستانی در اِبِنزبرگ پنسیلوانیا داشتند که «لج اورمزبی و کالجهاوس» نام داشت. دانکان در سال ۱۹۶۶ درگذشت. در مجموع، این زوج بیش از ۲۵۰۰ اثر هنری جمعآوری کرده بودند که بسیاری از آنها در موزه به نمایش درآمده بودند. پس از مرگ دانکان، مارجوری که تا آن زمان معاون مدیر فیلیپس کالکشن بود، به مقام مدیر ارتقا یافت. نکته جالب این که آثار مارجوری در رویداد مسابقات هنری المپیک تابستانی ۱۹۳۲ نیز حضور داشت.
سالهای پایانی و میراث
در سال ۱۹۷۱، مارجوری نمایشگاهی بازنگرانه از آثار پل سزار را برپا کرد و کتابی با عنوان «دانکان فیلیپس و مجموعه او» به چاپ رساند. او در سال ۱۹۷۲ بازنشسته شد و پسرش، لاگلین فیلیپس، مدیریت موزه را بر عهده گرفت.
مارجوری در سال ۱۹۸۰ قطعه زمینی در مارتاز وینیارد را به بنیاد مرز شریف اهدا کرد. این زمین که به منطقه حفاظتشده طبیعی تبدیل شد، فیلیپس پرزرو نام گرفت. او در سال ۱۹۸۵ بر اثر نارسایی ریوی درگذشت.
اسناد خانوادگی فیلیپس در مجموعه مرکز تاریخ هاینز نگهداری میشود. همچنین موزه، باغ و کتابخانه وینترتور آرشیوی از مواد و مدارک مربوط به مارجوری را در اختیار دارد.
نمایشگاههای مهم
- نمایشگاه انفرادی، ۱۹۲۵، فیلیپس کالکشن، واشنگتن دیسی
مجموعههای برجسته
- پیکنیک توتفرنگی، حدود ۱۹۲۴، فیلیپس کالکشن، واشنگتن دیسی
- گلدان شیشهای بوهمی، ۱۹۳۹، موزه هنرهای زیبا، بوستون، ماساچوست