149 مقاله — صفحه 1 از 13
کریستوفر نوپن (۱۹۳۴-۲۰۲۳)، مستندساز اهل آفریقای جنوبی مقیم بریتانیا، با تخصص در ساخت مستندهای زندگینامهای از موسیقیدانان سرشناس، آثاری ماندگار همچون «تراوت» و «پرتره ژاکلین دو پره» را خلق کرد. او با بنیانگذاری شرکت آلگرو فیلمز، سبک صمیمی و نوآورانهای در مستندسازی موسیقی کلاسیک به وجود آورد.
شاکالاکا شنکر، با نام اصلی سشو شنکر، کمدین و بازیگر مطرح سینمای تلگو است. او که با نقشهای طنز خود شناخته میشود، در سال ۲۰۱۷ به یکی از بالاترین بازیگران کمدی پردرآمد تلگو تبدیل شد. شنکر با وجود ترک تحصیل در دوران دبیرستان، با تلاش و پشتکار به شهرت رسید و در فیلمهای موفقی مانند «آناندو برهما» درخشید.
فیلیس مارشال (۱۹۲۱-۱۹۹۶)، خواننده و بازیگر کانادایی، از نخستین ستارگان تلویزیون کانادا و پیشگام هنرمندان آفریقاییتبار این کشور بود. او با آلبوم جاز «آن دختر» برنده جایزه جونو شد و در رادیو و تلویزیون CBC، CTV و BBC فعال بود.
جان گروور (۱۹۴۳-۲۰۱۲)، عکاس آمریکایی، با استفاده از فناوریهای نوین رنگی و دوربینهای کلاسیک، آثار ماندگاری در عکاسی زندگینامهای و طبیعت بیجان خلق کرد. او با نمایشگاههایی در موزههای معتبر از جمله موزه هنر مدرن نیویورک، به شهرت جهانی رسید و آثارش در مجموعههای دائمی این موزهها حفظ شده است.
لارنس فرانسیس دان، مشهور به فرانک دان، کارتونیست و نقاش استرالیایی بود که در جنگ جهانی اول خدمت کرد و بعدها در نشریه اسمیثز ویکلی به تصویرگری تاریخ غیررسمی نیروهای نظامی استرالیا پرداخت. او با وجود رنگکوری، آثار نقاشی چشمگیری خلق کرد.
لنس مالکاهی، آهنگساز استرالیاییتبار تئاتر موزیکال و رویو، در سه دهه فعالیت هنری آثار ماندگاری خلق کرد. او با نمایشهایی چون «پارک» و «کاباره شکسپیر» راهی برادوی شد و برای آهنگسازی این اثر نامزد جایزه تونی گردید.
ناندینی موتوسوامی، ویولننواز برجسته موسیقی کارناتیک از جنوب هند است. سلسله استادان او به سه تن از بزرگترین آهنگسازان این سبک و همچنین به بالوسوامی دیکشیتار، پیشگام ورود ویولن به موسیقی کارناتیک، بازمیگردد.
ژان باتیست ادوارد مونتوبری، نوازنده ویولن، رهبر ارکستر، خواننده تنور و آهنگساز برجسته فرانسوی قرن نوزدهم است که تحصیلکرده کنسرواتوار پاریس بوده و برادر خواننده مشهور، آشیل-فلیکس مونتوبری است.
اندرو مارتیندیل، مورخ برجسته هنر و استاد دانشگاه ایست انگلیا، از پیشگامان تدریس تاریخ هنر بهعنوان رشته آکادمیک بود. تخصص او در هنر گوتیک متأخر و رنسانس اولیه، و تألیف کتابهای ارزشمندی چون «ظهور هنرمند»، او را به چهرهای تأثیرگذار تبدیل کرد.
پیترو چزاره مارانی، متولد ۱۹۵۲، تاریخدان هنر و کیوریتور ایتالیایی است که به عنوان یکی از برجستهترین کارشناسان زندگی و آثار لئوناردو داوینچی شناخته میشود. او با نگارش بیش از ۲۰۰ اثر، از جمله مطالعات جامع بر روی «شام آخر» و «پرترهی یک موسیقیدان»، به عنوان مرجعی معتبر در این حوزه مطرح است. مارانی هماکنون استاد تمام تاریخ هنر در دانشگاه پلیتکنیک میلان و رئیس این مؤسسه است.
جولیت لا پکر، متولد حدود ۱۹۵۲، نویسنده سرشناس تلویزیونی آمریکایی است. او فارغالتحصیل دانشگاه پرینستون (۱۹۷۴) و دارای کارشناسی ارشد فیلم و تلویزیون از دانشگاه نورثوسترن (۱۹۷۷) است. لا پکر در آثار متعددی از جمله «همه فرزندان من» و «بهدنبال فردا» نقش داشته و جوایز معتبری مانند جایزه انجمن نویسندگان آمریکا را کسب کرده است.
ملانیا بالیش رگوئیرو، بالرین سابق و برنده مدال برنز رقابتهای بینالمللی رقص برزیل، بهعنوان کارگردان هنری مرکز باله کلاسیک در سامرویل، کارولینای جنوبی، فعالیت میکند. او با مهاجرت در ۱۴ سالگی به کوبا و سپس آلمان، نقشهای اصلی آثار مشهور باله را اجرا کرد و اکنون به آموزش و داوری در مسابقات بینالمللی میپردازد.
