آندره سمینی (۱۵۲۵-۱۵۹۴)، نقاش ایتالیایی دوره رنسانس متأخر، بیشتر در زادگاهش جنوا فعال بود. او پسر و شاگرد آنتونیو سمینی بود و پس از تحصیل نزد پدر، به همراه برادرش اتاویو به رم رفت. در آنجا، آنها آثاری مشترک خلق کردند، از جمله فرسکوهای کاخ مارینو در میلان.
سمینی بهخاطر فرسکوهایش در کاخهای جنوا، نقاشیهای کلیسایی و پرترهها مشهور است. آثار او نمادی از سبک منریسم در هنر ایتالیا به شمار میروند.