کالیفرنیا در برابر هوداری دی: بررسی حکم دیوان عالی آمریکا

پرونده کالیفرنیا در برابر هوداری دی

در پرونده کالیفرنیا در برابر هوداری دی (۱۹۹۱)، دیوان عالی آمریکا حکم داد که یک مظنون فراری تنها زمانی «دستگیر» محسوب می‌شود که ماموران نیروی فیزیکی اعمال کنند یا مظنون تسلیم دستور ایست شود. بنابراین، مدرکی که مظنون پیش از دستگیری دور می‌اندازد، مشمول قانون منع جستجوی غیرقانونی اصلاحیه چهارم نمی‌شود.

پیشینه پرونده

در آوریل ۱۹۸۸، ماموران پلیس در اوکلند، کالیفرنیا، گروهی از جوانان را مشاهده کردند که دور یک خودروی قرمز کوچک ایستاده بودند. با دیدن پلیس، جوانان فرار کردند. هوداری دی و یکی از همراهانش از کوچه‌ای گریختند، در حالی که ماموران به تعقیب آنها پرداختند. هوداری دی در حین دویدن، جسمی را که بعداً مشخص شد کراک کوکائین است، دور انداخت. ماموران او را دستگیر و دستبند زدند.

رأی دیوان عالی

قاضی آنتونی اسکالیا با رأی اکثریت ۷ به ۲ اعلام کرد که کراک کوکائین دور انداخته شده قابل قبول است، زیرا هوداری دی پیش از دستگیری آن را رها کرده بود. او تأکید کرد که دستگیری به معنای «تسلط فیزیکی» بر فرد است.

دستگیری زمانی رخ می‌دهد که ماموران نیروی فیزیکی اعمال کنند یا مظنون تسلیم دستور ایست شود.

رأی مخالف

قاضی جان پل استیونز در رأی مخالف خود، تفسیر اکثریت را «محدود و رادیکال» خواند و هشدار داد که این حکم ممکن است به ماموران اجازه دهد بدون نقض اصلاحیه چهارم به سوی شهروندان شلیک کنند، مشروط بر اینکه به هدف اصابت نکنند.